Foto bij [32] What?! I'm the little sister of one of those gays?! Please kill me...

Haha, mijn vader is een held 8D
En ik zit nu op mijn nieuwe pc.


“Ik wil op de schommel,” zeurt ze dan. Een bal komt in mijn richting gerold. Ik pak hem op en kijk naar het kindje dat eraan komt gerent. Ik zet mijn nagels in het dunne plastic en laat de bal langzaam leeglopen. Daarna smijt ik hem voor de voeten neer.
“OPROTTEN!” schreeuw ik. Alle kinderen kijken ons bang aan en slaan dan op de vlucht. Blij als een klein kind gaat Myrthe schommelen. Dat mens spoort echt niet.

“Ik verveel me!” jengel ik. Myrthe leunt half slapend tegen de ketting van de schommel.
“Dat komt dan goed uit!” Met een gil kijk ik omhoog. Ik lig op de glijbaan en daarboven staat nu dus Koen.
“Koenie!” kir ik. “Wat stel je voor?”
“We zouden toch een mooi kunstwerk gaan spuiten?” zegt hij met een scheven grijns.
“Ja!” roep ik vrolijk en ook Myrthe komt overeind. “Hoor jij nu eigenlijk niet op school te zijn?” Hij haalt zijn schouders op.
“Ik heb een schoen van iemand naar het hoofd van de directeur gegooid. Hij was niet zo blij.” Myrthe en ik schieten in de lach.
“Jij bent mijn held,” zegt Myrthe overdreven en buigt voor hem.
“Dank u, dank u!” grijnst hij, waardoor ik hem een klap tegen zijn schouder geef. Hij kijkt me met een idioot gezicht aan, maar krijgt dan een grijns op zijn gezicht.
“Heb je de bussen?” ben ik hem voor.
“Ja!”
“Heb je een plek in gedachten?”
“Ja!”
“Heb je vervoer voor drie?”
“Nee.” Droog kijk ik hem aan.
“Is het ver?”
“Nee.”
“Dan lopen we,” besluit ik. Jezus, wat een gesprek! Met mijn handen in mijn broekzakken strompel ik langs Myrthe achter Koen aan. Onderweg gaat mijn telefoon.
“Is je lieve broertje nog boos op ons?” grijnst Myrthe. Ik haal mijn schouders op en neem op.
“Wat?” vraag ik ongeïnteresseerd.
“Waar zijn jullie?” klinkt de stem van Pete in mijn oor.
“Ik weet het niet, we lopen gewoon wat achter Koen aan.”
“Hoe ging jullie plan?”
“GEWELDIG! Alles was roze en hij was zo ontzettend kwaad! En toen zijn we er maar vandoor te gaan en nu zijn we van plan om ergens te gaan spuiten.” Pete lacht.
“Ik weet al waar jullie heen gaan, ik kom ook!”
“Oké, tot zo!” Ik hang op en berg de telefoon weer op.
“Wie was dat?” vraagt Myrthe.
“Je broer, hij komt ook.”
“O, oké,” komt er duf uit haar mond.
“Wat hoorde ik over roze?” vraagt Koen met een grijns op zijn gezicht. Lachend vertellen we hem het verhaal. Hij schiet in de lach en slaat ons op onze schouders. “Jullie zijn mijn helden!”
“Heldinnen, nog altijd!” antwoordt Myrthe met een grijns en een klap tegen zijn achterhoofd. Koen wrijft hulpeloos over de zere plek, maar krijgt dan een lach op zijn gezicht.
“We zijn er!” We staan voor een gigantische muur langs de spoorweg. Wat we nu gaan doen, is dus hartstikke illegaal. Maar dat maakt het juist leuk!
“Kom. Maar. Op!” Koen smijt zijn tas op de grond en we binden allemaal een sjaal voor onze mond. Daarna vissen we allemaal een spuitbus uit de tas en richten we ons op de muur. Ik weet al precies wat ik wil gaan maken. Ik ga de vier meisjes van Tokio Hotel spuiten. Resoluut stap ik op de muur af en begin ik te spuiten. Ik begin met Bill, waarbij ik dus maar weinig moet veranderen. Daarna komt Tom, die opeens borsten krijgt. Gustav volgt met lange, blonde haren en roze make-up en als laatste komt Georg, die ik roze haren geef.
“Geweldig!” roept Myrthe als ik bijna klaar ben. Ik moet lachen.
“Bedankt!”
“Nu de dames toch klaar zijn, kunnen we maar beter wegwezen,” piept Koen dan en hij wijst naar twee auto’s die aan komen rijden. Twee politieauto’s. Ik spuit vlug nog een sierlijke ‘A’ onder mijn kunstwerk en sprint er dan samen met Koen en Myrthe vandoor. Fout. Mijn been begint te steken. Ik verbijt de pijn en ren dapper door. Ik merk wel dat ik een achterstand krijg. Koen glipt door een gat in de muur naar het spoor toe, op de voet gevolgd door Myrthe.
“Schiet op!” roept ze. Ik bijt op mijn lip en schiet ook door het gat heen. Voor me liggen ongeveer vijftien spoorwegen langs elkaar. Dat betekent dat we dus ook vlak bij het station zijn.
“STOP!” roept iemand achter me, dichterbij dan ik had verwacht. Myrthe en Koen zijn al over de helft. Ik strompel ze achterna. Ik ga kapot van de pijn. In de verte komt een trein met hoge snelheid aangereden. Als ik nu dat spoor over zou steken, dan zou ik het of net wel, of net niet redden.
“Kom op!” roept Koen vanaf de overkant. Hij kijkt met grote ogen naar iets achter me. Ik waag het er gewoon op.

Reactions <3

Reacties (19)

  • Adommy

    Omg, dit is echt te verslavend gewoon ik wil eigelijk slapen x'] maar ik ben té verslaafd aan dese story ö

    1 decennium geleden
  • Ecee

    sppaaannndneeennndddddd(A)(A)(A)

    1 decennium geleden
  • VampiresS

    snel verder plz!
    -XXX-
    <3

    1 decennium geleden
  • abcd

    x:

    1 decennium geleden
  • Matix

    VerrdeR!!!

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen