Foto bij Art 29

Elllooohhhhhhh
SERIEUS MENSEN JULLIE ZIJN AWESOME!!!
Gister stond ik op 2 in de top!!!!! Echt geweldig jullie!!
Vandaar ook een mooi lang hoofdstuk!

En trouwens alweer een hoop nieuwe abo's die ik even Ellooohh wil zeggen dus: Elloohhhh:).
En nu ga ik shoppen met m'n buddy Nick:). Byeee

'Ehh, hi?' zei ik een klein beetje opgelaten. Sorry hoor maar toen ik een half uur geleden naar huis kwam had ik niet het idee dat we nog bezoek zouden krijgen. En wat voor een bezoek! Hoezo onverwacht. 'Hey Evelyn! Mick didn't mention you live here too,' zei Perrie opgewekt. Haar glimlach was nog steeds zo oprecht als de eerste keer dat ik haar ontmoette en dat deed me eigenlijk best wel goed. 'He failed to mention we'd have visitors too,' grinnikte ik. 'Anyway, come in.' Ik had zo al het idee waar Mick en ik het bezoek van Perrie aan hadden te danken. En zoals wel vaker gebeurde als Mick een opdracht voor Casey moest ontvangen, zou ik erbij zitten. Dan kon ik gewoon luisteren en zelf een beeld schetsen.
'Hey Perrie, are you staying for dinner? I made soup,' zei Mick toen hij Perrie aan mijn zijde opmerkte terwijl we samen de kamer in kwamen gelopen. 'Wouldn't I be a bother?' vroeg Perrie beleefd, maar ik wist dat Mick daar niets van moest hebben. Hij was serieus de meest gastvrije man die ik ooit had ontmoet en ik vond het nooit zo'n probleem. Hoe meer zielen, des te meer vreugd zeggen ze wel eens toch? 'That's not the problem. The problem would be if you trust Mick's cooking skills and that there can be someone waitning for you with dinner at home.' 'Oh no, Zayn's in the studio the whole day,' antwoordde Perrie. Dus Niall was wel nog hier in Londen? Oh. 'Anyway, if you want we can talk it over at dinner,' dacht Mick hardop. 'It's just gonna be soup because my cooking skills suck and Eve was out working all day.' Perrie knikte dankbaar en Mick zette een kom en een lepel extra op tafel.
'You seem very tired,' merkte Perrie op toen ik een beetje lusteloos in mijn soep roerde. 'I am. It's been a long week and I'm not even halfway trough. But I'll be fine,' verzekerde ik haar. Perrie knikte en keek de kleine keuken rond. Overal in ons huis was best te merken dat een kunstenaar hier woonde. Niet dat ik mezelf tot de echte kunstenaars telde, maar elke muur was hier wel versierd met een of meerdere kunstwerken. 'Eve made those,' zei Mick trots. Niet geheel subtiel want volgens mij had Perrie al meer door dan de meeste. Daarnaast leek ze me een erg oplettend persoon. 'Zayn said you could draw, but he didn't tell me you were this good,' complimenteerde ze me. Dat was ook voor het eerst. Meestal werd Casey gecomplimenteerd en kreeg ik dus nooit credit voor mijn eigen werk. Het wat een keuze die ik zelf had gemaakt maar stiekem vond ik dit dan ook wel weer erg leuk. Misschien was dat nou juist Mick's bedoeling omdat hij wist van mijn om het zo maar te zeggen "dipje". 'I never showed Zayn my drawings, but he saw me drawing on the tourbus,' legde ik uit. 'Anyway, what can I do for you Perrie,' besloot Mick het onderwerp te veranderen. 'Or rather, what can Casey do for you?' 'Please don't pretend like I don't know how it works,' zei Perrie een beetje ingetogen. 'I saw you once Eve. You never noticed I suppose but you keep showing up at Casey's work and now this,' zei ze verwijzend naar de muur.
Shit.
Dit was dus echt niet de bedoeling want hiermee betekent het dat steeds meer mensen van mijn tweede leven weten. 'Who else knows,' vroeg ik stilletjes, hopend dat ze het niet van de daken had geschreeuwd. 'Nobody, not even Zayn so don't worry. I wasn't planning on telling anyone neither so don't worry,' verzekerde ze me. Daarmee had Perrie in een klap de hele spanning uit het gesprek gehaald en leek het alsof Mick en ik weer rustig konden ademen. Wat erop volgde was een grote lachbui van mijn kant die ervoor zorgde dat Mick en Perrie me allebei verbaasd aan keken. 'That's the second one in a week. So much for being good at keeping secrets,' lachte ik mezelf uit. 'You shouldn't worry. It's that I saw you the night the police chased you a few months ago,' verklaarde ze. 'Oh good, I'm not as much of a failiure as I thought.' HIermee schoten we alle drie in de lach waarna het gesprek er niet veel serieuzer op werd. Het was makkelijk praten met Perrie ondanks het ongemakkelijke onderwerp van een tiental minuten terug. Perrie stelde geen moeilijke vragen over dingen waarop ik niet wilde antwoorden. We bespraken wat Perrie wilde en voor het eerst kon ik ook zelf echt concrete vragen stellen waardoor ik de opdracht beter in mijn hoofd kon krijgen. Eigenlijk werd ik meteen al enthousiast en wilde ik het liefst nu nog verf en een doek erbij pakken. Ze wilde een kunstwerk dat een muur in hun nogal grote huis zou opvullen en Perrie bood al aan om donderdag k bij haar thuis te eten zodat ze de muur kon laten zien en zodat we weer gelijk stonden met het eten. Niet dat Mick en ik daar een probleem van maakte maar eigenlijk hadden we het best gezellig met Perrie zo en was nog een keer samen eten best een leuk idee.
'You know what? I'll do the dishes and you show Perrie your work Eve,' stelde Mick voor, Perrie en ik wisten dan ook niet hoe snel we weg moesten zijn en binnen twee seconden hadden waren we de keuken al uitgevlucht. Als twee giechelende schoolmeiden renden we door het appartement richting mijn kleine werkkamer. Het was de kleinste kamer in het huis die ik vol had gepropt met schilderspullen maar een echte galerij kon ik het niet noemen. Gewoon een hoopje rotzooi bij elkaar waar ik me goed bij voelde. 'You are really good,' complimenteerde Perrie terwijl ze schilderij na schilderij bekeek. 'I usually do streetart as you probably know, but I always make a small version to see if I like it.' 'You can see that you actually think about the subjects you make the art about. That's one of the gazillion things I love about Zayn, he can be so fixated in getting his art right.' 'I already thought he'd be like that, he seems like a great artist.' 'I bet he'll show you his work when you two come over on thursday.'
Bijna betoverd ging Perrie's hand over droog geworden verf op allemaal verschillende doeken. 'It's like you know the angel's feelings. Like you felth them. But you're not her,' constateerde ze. En wederom stond ik versteld van Perrie's oplettendheid. 'True,' antwoordde ik snel en toch eerlijk. Mijn blik viel op een schilderij dat helemaal in de hoek stond. Het was het prototype van het werk dat ik gemaakt had op Berkeley Street, de nacht dat ik Niall had ontmoet. Broken dreams was het opschrift wat in het rood erbij stond. Toen was alles in elk geval nog heel wat simpeler geweest. Casey en Evelyn werd nergens met elkaar geassocieerd en toen hoefde ik nog niet tegen iedereen te liegen. Er was eigenlijk aardig wat verandert sinds dat ik Niall ontmoet had. Voornamelijk in mijn gevoelens en ideeën. Hij verwarde me nog steeds net zo veel als hij al vanaf de eerste dag deed. Maar toch zou ik het denk ik niet anders gewild hebben. Niall zou ik missen, ook al doe ik dat nu toch al.
'That's the one you made the night I first saw you,' merkte Perrie op. Ik was zo erg opgegaan in mijn gedachten dat ik niet eens gemerkt had dat ze naast me was gaan staan. 'Yeah it is,' stemde ik in. 'That night changed more than I thought it would.' 'How?' 'After that I met Zayn and the guys and things just got a liitle out of hand,' zei ik aardig vaag. Maar Perrie had gelukkig door dat ik er niet verder over wilde praten. En dus viel er weer een stilte, geen ongemakkelijke omdat we beide naar de beschilderde doeken keken. Eigenlijk was het best fijn om in de aanwezigheid van Perrie te zijn. Ze was een van de personen die ik met Niall associeerde en toch was ze de eerste bij wie ik me compleet op mijn gemak voelde. Tot nu toe had ik iedereen die ook maar het minste beetje met de Ier te maken had niet dichtbij me laten komen. Op geen enkele manier. Niall zelf kwam al veel te dichtbij naar mijn mening, het zou niet goed zijn voor hem. Maar bij Perrie leek het anders te liggen. Ik wist dat ik haar kon vertrouwen en dat was een fijn gevoel. Misschien, heel misschien, konden we ooit vrienden worden. Misschien

Reacties (4)

  • annae

    Aah zo mooi geschreven!!

    6 jaar geleden
  • LittleDecoyX

    Zo mooi geschreven!
    snel verder!

    xx

    6 jaar geleden
  • Scribe

    Mooi geschreven!

    6 jaar geleden
  • kukeluusje

    verder please
    I just love your story so much

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen