Foto bij | 6.

Faith Feerling.


‘Harry dus?’ Vraagt Luna zachtjes terwijl ik mijn boeken op tafel gooi. ‘Jups. De nieuwe aanwinst van het groepje van mijn broer.’ Zeg ik terwijl ik mijn tas van mijn schoot op de grond laat vallen. Luna giechelt even. ‘Gaan we trouwens vanavond nog sporten?’ Vraag ik haar waarna ze overdreven knikt. ‘Ja, ja, ja.’ Zegt ze en ik lach even. ‘Zumba?’ Vraag ik en meteen knikt Luna weer. ‘Zumba ja.’ Zegt ze.
‘Nou, zal ik jullie maar vast waarschuwen Faith en Luna?’ Zegt onze docent wiskunde dan. ‘Nee hoeft niet.’ Zeg ik en ze kijkt me even streng aan waarna ik een glimlach opzet. ‘Haal die glimlach van je gezicht en aan het werk voor ik je eruit stuur mevrouw Feerling.’ Zegt ze streng. Braaf knik ik en sla ik mijn boeken open. ‘Ik snap er nu al niets meer van.’ Zucht ik.

Braaf voer ik alle pasjes precies op het juiste tempo uit. ‘Enkel, enkel, dubbel. Enkel, enkel, dubbel. Draai en klap, draai en klap, knie, knie, knie, knie naar links. Knie, knie, knie, knie naar rechts.’ Zodra het liedje is afgelopen loopt iedereen al naar de kant. Meteen komt Luna naar mij toe en pakt haar flesje. ‘Zag je dat wijf naast mij?’ Vraagt ze lachend. ‘Nee?’ Vraag ik verward. ‘Je had het moeten zien, geweldig.’ Lacht ze en ik kijk even naar het meisje in de hoek. Een beetje eenzaam en verlegen staat ze erbij. Ik bekijk haar nog eens goed en kijk dan weg. Niet de moeite waard om naar te kijken.

‘Feerling!’ Ik draai me om en zie Stan en Louis grijnzend bij de gewichten staan. ‘Kom.’ Zeg ik lachend tegen Luna en ik pak haar arm vast. ‘Kom op zeg, die gewichten zijn toch niet zo zwaar?’ Zeg ik grijnzend en Stan kijkt me even met een opgetrokken wenkbrauw aan. ‘Oh, proberen?’ Vraagt hij en ik knik lachend. ‘Nou…’ Zeg ik dan en ik steek mijn handen uit. Stan gooit de gewichten letterlijk erin en ik zak met mijn bovenlichaam even naar beneden, maar ga meteen weer recht staan. Denk maar niet dat ik me nu laat kennen. Ik til de gewichten op en ga een beetje simpel staan. ‘Zozo. Je bent sterker als Lucas.’ Zegt Louis lachend. ‘Klopt.’ Grijns ik. ‘En nu omhoog en omlaag.’ Zegt Stan met een knipoog. Ik doe wat hij zegt maar na drie keer geef ik het toch op. ‘Ik neem mijn woorden terug.’ Lach ik. ‘Wacht, laat me je helpen.’ Zegt Stan dan.
In de spiegel voor me zie ik dat Stan achter me komt staan en hij pakt met zijn grote handen mijn handen vast. Even gaat er een kriebeling door me heen bij het contact. Nee Faith, Stan is een vriend van je broer. Streng klinkt het stemmetje door mijn hoofd. ‘Eerst links oké?’ Zegt hij. Ik knik en dan helpt Stan me om mijn linkerarm omhoog te tillen. Zodra ik hem met volle vaart wil laten zakken houd Stan mijn arm tegen. ‘Niet te snel, dan scheur je de spier in je bovenarm.’ Zegt hij. Ik knik en dan wissel ik van arm en helpt Stan me om rechts in de lucht te tillen.

Reacties (11)

  • Creator

    zo zo eruit worden gestuurd omdat je een glimlach op je gezicht hebt xF

    5 jaar geleden
  • FlyingMinds

    Zumbaaaaa:D
    En een super goed verhaal, i love it! <3

    5 jaar geleden
  • WinnieTheLou

    echt, je verhaal is zo geweldig! snel verder!

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    Aaawh leuk c:

    5 jaar geleden
  • ChocoHoranx

    Stan is een flirty!!
    Snel verder xoxo

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen