Foto bij Prologue

Geconcentreerd bekeek ik mijn moeder om haar vervolgens zo precies mogelijk na te doen.
Met mijn 3 jaar oude voetjes maakte ik nauwkeurige stapjes. Linkervoet, rechtervoet, een sprong en weer opnieuw.
Mijn chocoladebruine krullen die bij elkaar gehouden werden door een grote, mintgroene strik, dansten vrolijk mee met iedere beweging die ik maakte.
Met mijn kleine handjes hield ik de barre die bevestigd was aan de muur stevig vast. De zomerse zonnestralen die door het raam naar binnen kwamen tekenden de schaduwen van mij en mijn moeder op de grond. Vol bewondering keek ik naar de bewegingen die mijn moeders schaduw maakte.
Ze bewoog zo soepel, zo mooi. Ooit zou ik ook zo kunnen dansen, dat wist ik zeker. Maar daarvoor had ik vele oefeningen nodig.
Ik focuste me weer op Josephine - mijn moeder - die een pirouette op haar spitzen maakte. Ik fronste diep en probeerde het vervolgens na te doen, maar tevergeefs. Teleurgesteld keek ik naar mijn kleine voetjes die gehuld waren in roze balletschoentjes.
Mama zag mijn bedroefde blik en stak haar hand naar me uit. ‘Listen to me Lucky.’ Lucky was mijn bijnaam. Zo noemde ze me altijd.
Toen ik geboren werd ademde ik niet. Doctoren hebben er alles aan gedaan om me te laten ademen, maar niets leek te helpen.
Op het moment dat ze het op wilden geven opende ik mijn ogen, ik ademde. Hoe gelukkig mijn ouders toen waren was niet te beschrijven.
Vandaar dat mama mij altijd Lucky noemde. Na mij wilden ze geen kinderen meer omdat het hen zwaar viel om voor mij te zorgen.
Ik had zware astma overgehouden aan de geboorte. Ik pakte mijn moeders hand aan en knikte als teken dat ik naar haar luisterde.
‘Op een dag ben je net zo groot als mama. Dan kun je dit ook allemaal. We gaan veel oefenen.
Het heeft tijd nodig en je hebt nog een leven lang voor je waar je kunt oefenen.
Op een dag zal dit alles ook van jou zijn, dan ben ik te oud en dan is deze dansschool van jou.’ vertelde ze me lief terwijl ze bukte om een kus op mijn kruin te drukken. Ze stond weer recht en deed haar gouden kettinkje bij haar af. Ze bukte weer en veegde mijn haartjes uit mijn nek weg voordat ze het kettinkje bij mij omdeed.
‘Deze moet je voor altijd bij je houden. Ik heb het van oma gekregen, en ik geef het nu aan jou.
Het staat voor de eeuwige liefde die we met elkaar delen en onze passie voor ballet.’
Ik knikte blij en pakte het kleine balletschoentje dat aan het kettinkje hing tussen mijn vingertjes.
Ik was dan misschien pas drie jaar oud, maar ik begreep ieder woord van wat mijn moeder me vertelde, en dit moment zou ik nooit meer vergeten..

Nadat ik samen met mama de dansschool had afgesloten liepen we terug naar de auto. Mijn kleine handje in de hare. Trots keek ik omhoog naar mijn mooie moeder. Ooit zou ik net zo zijn als zij. Gelukzalig liet ik me door mama in mijn kinderzitje zetten dat achterin de auto stond.
Eenmaal op de weg brabbelde ik aan een stuk door over ballet en wat ik later allemaal zou kunnen.
Glimlachend keek mama om en streek voorzichtig over mijn bolle wangetje. ‘I love you, Lucky.’
Mijn ogen werden groot en nog voordat ik iets kon roepen werd het zwart voor mijn ogen.

Een vrachtwagen was tegen ons op geknald. We zijn beide buiten bewustzijn naar het ziekenhuis afgevoerd.
Ik heb twee maanden lang in coma gelegen, maar daar kwam ik gelukkig uit zonder verdere schade. Tot mijn grote verdriet had mama het niet gehaald.
Ze was in het ziekenhuis overleden aan haar verwondingen. Wekenlang heb ik gehuild en mezelf de schuld gegeven.
Als ik niet zo veel aan het praten was, was het niet gebeurd. Voor mijn leeftijd was ik al een pienter meisje.
Ik dacht veel na over dingen, alleen bleef ik hier te lang mee in mijn hoofd zitten.
Tot ik vier was en me bedacht dat dit niet zou zijn wat mama zou willen dat ik zou doen.
Mama had niet gewild dat ik me schuldig zou voelen.
Dat was het moment dat ik besloot om in mijn moeders voetsporen te treden..




Laat even weten wat jullie ervan vinden!

Reacties (10)

  • Joyce810

    Nieuwe abo! Dit is zo'n mooi stukje

    7 jaar geleden
  • Lexa

    Ahw, dat is zielig :c

    7 jaar geleden
  • xNightlock

    Like:)Kudo(Y)

    7 jaar geleden
  • MusicXGuitar

    Wauw dit is echt een heel mooie proloog x

    7 jaar geleden
  • LynnieTomlinson

    Mooi proloog x

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen