Foto bij Be safe

Zacht ging ik met mijn duimen over Harry’s jukbeenderen, terwijl ik hem toen zachtjes tegen mijn lippen hoorde hummen. Mijn domme ik glimlachte licht en drukte mijn mond nog iets steviger op die van hem.
Echter, iets anders begon te dagen toen ik mijn vingers nat voelde worden, en Harry de zijne om mijn polsen gleed. Ik fronste. Ik hoefde mezelf al niet meer terug te trekken aangezien Harry mijn handen al voorzichtig van zijn wangen afhaalde en zelf al terugtrok. Gepijnigd deed ik mijn ogen open en keek ik stil naar de krullenbol voor me, bij wie de tranen alweer druppelden. Wat was er toch aan de hand?
‘S-sorry.’ stotterde hij en hij liet abrupt mijn polsen los.
Ik moest moeite doen me niet totaal over te geven aan de pijnlijke emoties die ik op dat moment voelde. Want ja, het was niet te ontkennen. Harry, de vader van mijn kind, had me zojuist afgewezen. En hij leek het nog erger te vinden dan ik.
‘J-je zei...’
‘Ik w-weet wat ik zei. Ik zou je niet tegenhouden. D-dat alleen als er niet al dit gedoe zou zijn. God, Aibileen... Abby... ik ben zo blij je weer in mijn leven te hebben, en ik wil je echt niet kwijt, m-maar...’
Tot mijn verdriet merkte ik hoe Harry steeds emotioneler werd en zichzelf niet meer onder controle leek te hebben. Zijn gezicht glom van de tranen en uit zijn neus begon snot te lopen. Zijn ogen waren groot, dik en rood en zijn wenkbrauwen waren angstig en gebroken gefronst. Met zijn handen maakte hij wilde gebaren, alsof hij zo zijn excuses meer kracht kon bijschenken.
‘E-en...’ Hij brak.
‘H-Harry.’ Ik schraapte mijn keel vanwege mijn schorre stem. Mijn pijnlijke, maar bovenal beledigde gevoelens zette ik opzij en ik sloeg mijn armen dicht om de emotionele krullenbol heen. Terwijl Harry zijn gezicht in mijn nekholte verstopte, begroef ik mijn neus in zijn haar en haalde ik diep adem. Ik sloot mijn ogen toen een krul van Harry bijna in een ervan prikte.
‘Wat hebben ze met je gedaan?’ mompelde ik, ongelovig, en meer tegen mezelf. Harry hoorde het echter ook.
‘J-je zou het niet begrijpen.’ Harry maakte zich van me los en probeerde zichzelf en zijn gevoelens duidelijk weer in de hand te krijgen.
‘Wat niet begrijpen?’
Met rode, dikke ogen keek Harry op. Hij staarde me pijnlijk aan, wat me deed slikken. Het was duidelijk dat hij het me niet kon vertellen. En al kon dat wel, dan wilde hij het nog steeds niet.
‘G-goed...’

Allebei werden we opgeschrikt door gebons op het autoraam. Ik fronste toen ik een kleine, blonde vrouw naar binnen zag kijken. Wie was dat?
‘Molly...’ hoorde ik Harry zachtjes vloeken. Huh?
‘Molly, wat is er?’ zei Harry nadat hij zijn deur had opengedaan. Hij klonk ietwat geïrriteerd. De vrouw, die Molly bleek te heten, zei echter niks en keek Harry sympathiek en meelevend aan. ‘Kom...’ zei je zachtjes. ‘Je kan niet eeuwig wegblijven. Je moet weer mee naar boven.’
Harry fronste. ‘Dat bepaal ik zelf wel.’
Zwijgend keek Molly naar Harry, duidelijk van haar stuk gebracht door zijn verschijning van nu. Toen dwaalde haar ogen af naar mij. Onbegrijpend zag ik hoe een blik van herkenning op haar gezicht verscheen.
‘Ben jij Aibileen?! Aibileen Wright?’
Ik voelde me zwaar ongemakkelijk bij het feit dat deze vrouw mij wel leek te kennen en ik haar niet. Onwennig keek ik naar Harry, die geïrriteerd voor zich uitkeek, zijn kaken strak op elkaar geklemd. Van hem hoefde ik dus ook geen uitleg te verwachten.
‘Uh... ja? Ik-eh... Harry heeft me niks verteld over jou, sorry...’
Molly lachte en schudde haar hoofd. ‘Geen probleem, Aibileen. Ik had ook niet anders van deze krulkop verwacht.’ Ik trok mijn wenkbrauwen op. Krulkop?
‘Ik ben Molly. Molly Benford.’
‘Uh... Aibileen.’
Molly glimlachte en schudde mijn hand. Nu wist ik wel haar naam, maar verder dan dat ook niet.
‘En je bent...?’
Molly’s mond viel open en ze keek Harry beledigd aan. ‘Harry! Vertel jij thuis echt niks over alles wat je doet?’ Ik fronste.
Molly richtte zich toen op mij en glimlachte weer. ‘Ik ben Harry’s advocate. Ik help hem bij de zaak met Tristan Styles.’
Even schoten mijn ogen naar de achterbank, waar Charlie bijna in slaap viel en dus niks meekreeg. Thank God.
Molly’s ogen volgden mijn blik, waarna ze ze wijd opensperde.
‘Is dat Charlie?! Harry?’
‘Uh, ja.’
Schijnbaar het bezoek van Molly Harry gekalmeerd, want hij huilde niet meer en hij zag er stukken normaler uit. Hij staarde echter nog wel naar buiten, eigenwijs Molly’s blik vermijdend. Die kwam zelf niet al te dicht bij Charlie, aangezien ze hem niet wilde laten schrikken of wakker maken.
‘Wat een schatje...’
Ik glimlachte dankbaar. ‘Dank je wel, Molly.’
De vrouw richtte zich echter meteen weer op Harry.
‘Harry, ik ga het niet nog een keer zeggen. Het is niet netjes van je het gesprek zo plotseling te verlaten zonder dat daar toestemming voor is gegeven, dus je moet terug naar boven, het gesprek afmaken zoals dat hoort.’
Onbegrijpend keek ik naar Harry, die nog steeds hardnekkig naar buiten keek. Net een eigenwijs kind.
‘Je zei dat je klaar was?’
‘Was ik niet.’ zei de krullenbol prompt. Ik trok mijn wenkbrauwen op en sloeg mijn armen over elkaar.
‘Hoe slecht het gesprek ook voor je gaat, het is heel onfatsoenlijk van je om zomaar weg te gaan, Harry. Dus ik zou maar terug gaan.’
Met een ongelovige blik in zijn gezicht keek Harry me aan.
‘Zit je me nu te commanderen?’
‘Niet per se. Het hangt ervan hoe jij het opvat. Besides, je doet dit voor Tristan, niet voor jezelf. Dus ik zou je ass maar uit deze auto krijgen en naar boven brengen.’
Licht geamuseerd keek Molly van mij naar Harry, haar handen achter haar rug. Harry zelf keek me echter met een boze frons aan, als een klein kind wat zijn snoepje niet kreeg.
Fine.’ sneerde hij, voordat hij abrupt uit de auto stapte. Voordat hij de deur dichtsloeg, zei hij: ‘En ga maar terug naar huis. Ik vind wel een weg thuis. Via m’n vader of zo. Charlie heeft slaap nodig.’
Ik glimlachte toen ik zag dat ik Harry’s mondhoeken licht zag opkrullen. Schijnbaar vond hij de sassy ik niet zo erg als ik dacht. Integendeel.
‘Oké.’
Ik vond het fijn dat hij nu ook aan Charlie dacht, die ook duidelijk zijn slaap nodig had, en niet alleen aan zichzelf en zijn moeilijkheden met Tristan en Caroline.
‘O, en Abby?’
Ik werd uit mijn gedachten gehaald. ‘Ja?’
‘Rij voorzichtig.’
Ik glimlachte naar Harry en knikte, voordat hijzelf de deur dichtsloeg. En terwijl ik langzaam de parkeerplaats afreed, zag ik Harry via de achteruitkijkspiegel met Molly het gebouw weer binnengaan. Ik slikte.



Hierna komt een Harry POV, die duidelijk zal maken waarom hij zo van streek is/was!:)
En ugh, ik heb na de herfstvakantie SE-week... dus dat wordt deze week lekker leren :/

Reacties (7)

  • Pritzzel

    Snel Harry's pov posten! I wanna know what happend!

    Snel Snel Snel Snel verder! ^^


    (flower)

    5 jaar geleden
  • oomsjes16

    Snel verder!!!

    5 jaar geleden
  • Subdivisions

    Nahwe leerse!
    Snel verder xx

    5 jaar geleden
  • batbucks

    Ik hou echt van je story!

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    ik wil de volgende deel!!
    ik lieft deze story en heb lang gewacht en en en
    graag nog een deeltje:$
    xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen