Foto bij | 22.

xLittleBirdx: Als ik Faith was geweest, was ik als een kip zonder kop naar binnen gerend op zoek naar Lucas. Maar goed dat ik Faith niet ben...

Faith Feerling


‘Faith wat was dat?’ Vraagt Louis als hij naast me zit terwijl hij me over mijn rug wrijft. ‘Wat was wat?’ Vraag ik als ik mijn tranen van mijn wangen afveeg en onder mijn ogen doorga. Ik zucht even diep als mijn vingertoppen helemaal zwart zijn.
‘Kom hier.’ Louis pakt mijn wangen in zijn handen en streelt onder mijn ogen door. ‘Dankje.’ Glimlach ik en Louis schenkt me een kleine glimlach terug.
‘Maar nu heb ik nog geen antwoord op mijn vraag.’ Ik zucht diep en kijk naar mijn handen. Wat moet ik hem nu zeggen? ‘Ik denk dat ik gewoon even doordraaide. En jij bent het meest close met Lucas geweest dus heb ik liever dat jij meegaat. Ik ken Harry nog niet zo goed…’ Zeg ik en Louis knikt. ‘Het komt wel goed.’ Zegt hij en hij legt zijn hand even op mijn knie.
‘Dankje.’ Fluister ik zacht, Louis glimlacht. Voor mij gebeurt van alles met Lucas, maar ik kan er niet naar kijken. Ik wil niet zien wat ze Lucas aandoen. Louis legt zijn arm om me heen en een beetje ongemakkelijk knuffelt hij me. Ik zucht diep en begraaf mijn gezicht in zijn schouder als ik hem voorzichtig terug knuffel. ‘Ik snap het niet… Jij bent normaal altijd zo humoristisch en ziet overal het positieve van in of verziekt de boel wel weer door een grapje, maar nu ben je zo zorgzaam en serieus…’ Zucht ik zacht. Louis lacht even zachtjes en laat me wat losser. ‘Ik ben ook maar gewoon een mens met gevoelens. Zegt hij dan en ik glimlach wat ongemakkelijk.

‘Een van jullie het nummer van de ouders?’ En van de ambulancebroeders komt naar ons toe en kijkt ons aan. Ik knik en noem het nummer van thuis op. De broeder knikt en begint dan mijn ouders te bellen. Ik zucht diep en friemel aan mijn handen. ‘Het is oké Faith, je moet je emoties niet inhouden voor mij.’ Zegt Louis dan. ‘ik houd ze niet in, ik weet gewoon even niet wat ik nu moet.’ Zeg ik en Louis knikt begrijpelijk.
Ineens stopt de ambulance en vliegen de deuren open. Lucas wordt eruit gereden en de broeder wenkt dat wij ook mee moeten. Louis pakt mijn hand vast en we rennen achter de broeders en Lucas aan.
Bij een wachtkamer worden we tegengehouden en ik plof zenuwachtig in een van de stoeltjes. Ik begin met mijn vingers tegen elkaar te tikken en zucht een paar keer diep. Ik wil nu gewoon mijn ouders, weten dat mijn broer oké is en mijn vriendinnen bij me hebben.

Een klap volgt en ik kijk op. Ik zie mijn ouders hijgend aankomen en meteen sta ik op. Ik ren naar mama toe en vlieg in haar armen. ‘Faith, oh Faith.’ Murmelt ze en ze klemt me strak tegen zich aan. ‘Ik ga wel even koffie halen.’ Zegt Louis dan en ik zie mijn vader glimlachend knikken. Hij is nooit een man van emoties geweest, hij houdt zich altijd té sterk. Mam laat me los en begeleid me naar de stoeltjes, waarna ze naast me gaat zitten. Ik leg mijn hoofd op haar schouder en zucht diep.
‘Faith, hoe kan dit?’ Sist ze zachtjes terwijl ze over mijn haar strijkt. Ik kijk mama even aan en weet maar al toe goed wat ze nu bedoeld.

Reacties (16)

  • FlyingMinds

    Nee dit is niet Faith haar schuld!:(

    7 jaar geleden
  • xxBluesky

    :Oje bedigt Harry!! >:(
    Stoute moeder! Hele stoute moeder!!

    7 jaar geleden
  • annae

    Tjaa wat zou je daar op moeten zeggen een jongenn genaamd harry verstoord het signaal een klein beetje heel erg?!

    7 jaar geleden
  • Derks

    "Faith hoe kan dit?" 'Nou ehhhhhhhhhhh er loopt een jongen rond die al mijn dromen verziekt met zijn schoonheid waardoor ik niet meer droom'

    7 jaar geleden
  • WhereWeArex

    En nu komt Harry en Lucas is weer beter en they live happily ever after! Xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen