Foto bij Art 36

Holaaaaaa
Zullen we een deal maken??
Ik ga zo naar school voor mijn persoonlijke favoriet: het Onderzoeken tentamen... Wat een rotvak! Met een afschuwelijk boek en alles erbij...
Ik ben wel pas rond een uur of 9 weer thuis... Yep das laat, maar het tentamen is dus weer 's avonds.
Hier komt le deal:
Als iedereen nou eens een teken van leven geeft, dat kan zijn een geniale reactie, of de makkelijke weg: een kudo:P. Dan activeer ik nog een hoofdstuk als ik weer thuis ben... En geloof mij maar dat je het volgende hoofdstuk wilt lezen!!!!:)

Ik had in elk geval mijn gelijk gekregen, dat was dan wel weer een voordeel. Of nou ja, voordeel? Ik zou het niet echt een voordeel noemen dat ik overal waar ik heen ging om mijn schouder keek of ik niet gevolgd werd. Die maand was pas net om en nu al liep ik anders over straat dan voorheen. Ik had het Ruby, Lea en Matt gezegd. Ze wisten van het hele verhaal af en daarnaast wilde ik niets voor hun verzwijgen. Oké, Lea en Matt waren nog steeds niet op de hoogte van het feit dat ik Casey was, maar het was al lang goed zo. Nog steeds sliep ik slecht en ondanks dat ik het liefste de hele avond op Niall's dak naar het werk dat ik een paar weken terug had gemaakt zat te kijken, kon ik dat niet voor elkaar krijgen met mijn drukke schema.
Mick had me verteld dat de rechercheurs verder geen aantekeningen over mij hadden gemaakt ondanks dat ik ze wel verteld had dat ik dingen wist die ik niet ging zeggen. Van tevoren hadden Mick en ik alles ooit uitgezocht. De contactpersonen van een straatartiest zouden inderdaad mogen beroepen op hun zwijgrecht omdat ze verder buiten het "vandalisme" staan. De zaak rond Casey zou dus niets verder komen met Mick of mij als schakel en dat was tenminste een geruststelling. Ze zouden maar eens een huiszoekingsbevel hebben en mijn mini galerie met kunstwerken vinden. Dan was ik er in elk geval wel bij. Dat die Popo's langs geweest waren betekende wel dat ik voorzichtiger deed als ik als Casey over straat ging. Ik had mijn bril uit mijn kastje gevist en het stof er vanaf gehaald. Het was jaren geleden dat ik het ding echt altijd droeg en ik miste het dan ook zeker niet. Maar voor de zekerheid kon ik maar beter zulke maatregelen nemen. Toen ik uit Liverpool weg was gevlucht had ik een tijd lang ongelofelijk voorzichtig gedaan. Onder andere door een pruik die ik ook nu weer uit de koffer onder mijn bed had gehaald. Ook die zette ik op als ik weer als Casey weg wilde. Ik was erg voorzichtig geweest toen ik naar Londen was gekomen en had een hele hoop maatregelen genomen zodat ze me niet meer konden vinden. Om te beginnen had ik Ierland als thuis aangegeven, niet dat daar nog iemand was of dat ik nog met een Iers accent sprak. Maar het was veiliger dan Liverpool. Ook had ik mijn naam verandert en had ik alle contacten verbroken nadat ik iedereen op het verkeerde spoor richting Glasgow had gezet. Weten hun veel dat ik niet in Glasgow was gaan studeren.
Al die extra voorzichtigheden kon ik nu weer gebruiken om Casey af te schermen van mezelf. De pruik, mijn oude bril. Niemand die Casey met Evelyn zou vergelijken zo. Het was maar een klein eindje lopen vanaf het dichtstbijzijnde underground platform naar het kantoor van BLUR. Maar zelfs dat eindje vond ik verschrikkelijk. Ik weet ook wel dat het niet zo was, maar toch voelde ik me bekeken. Mama was nu net drie dagen vrij en ik had nu al het gevoel dat ze me gevonden had. Complete onzin natuurlijk maar ik kon er gewoon niet over uit, daarnaast had ik haar nog niet gezien ofzo. Ook had ik niets van haar gehoord. Ik had ze op mijn 16e verteld dat ik nooit meer iets met hun te maken wilde hebben en of ze me nooit, maar dan ook nooit wilde gaan zoeken. Maarja in hoeverre ik hun beloftes kan vertrouwen is nog maar de vraag. Vertrouwen deed ik ze zeker niet meer, nooit meer. Dat hadden ze dan ook helemaal zelf verkloot. Winter in Londen kwam altijd snel, in heel Verenigd Koninkrijk kwam de winter snel. Sneller dan de winter in Nederland en al helemaal sneller dan in Duitsland en Frankrijk. Vroeger had ik me afgevraagd waarom we zoveel verhuisd waren, waarom we in eerste instantie uit Ierland vertrokken waren. Maar dat was al lang niet meer een vraag voor mij. Nu dacht ik er liever helemaal niet meer aan, maar je eigen gedachtegang had je vaak niet onder controle. Jammer genoeg.
Het luchtte in elk geval op toen ik de deur naar ons mini pand waar iedereen overdag binnen kon lopen open deed en de warmte me te gemoed kwam. 'Are you gonna tell her?' was het eerste dat ik hoorde. Het was Matt's stem. Ze zaten alle drie boven op de houten vlonder-dinges waardoor ze niet door hadden dat ik er ook was. Ik was laat vandaag omdat Mick blijkbaar had besloten dat ik uitslapen nodig had. Ik was voor het eerst ook door blijven slapen en dus had mijn beste vriend blijkbaar gelijk. 'Pleeeaaassee let me tell her!' Het gekir kon van niemand anders dan van Ruby komen en toen besloot ik dat het een mooi moment was om te laten weten dat ik er ook was. 'Ello peeps! Sorry I'm late,' riep ik naar boven. Mijn jas deed ik uit en hing ik op de kapstok nadat ik mijn tas bij mijn bureau gedropt had. Omdat ik toch nieuwsgierig was naar wat er precies te vertellen viel, ging ik al snel de houten trap op naar het soort balkonnetje in ons "kantoor". 'It's ok Eve. Mick called and explained.' 'Yeah he said so,' mompelde ik als antwoord op Lea. 'Ok, I'm just gonna tell her,' besloot Ruby zonder verder nog naar Matt of Lea te kijken. 'We got a new assignment! It might be your thing,' vertelde Lea voor Ruby, waardoor Rubs een dodelijke blik naar haar stuurde. 'Modest called! You've done it Eve. I think we're in!' kirde Ruby dit keer. 'What?' vroeg ik opgewekt. 'The new One Direction album. They asked if you wanted to do it! You got us a proper client! We're gonna make it in this industry!' De glimlach groeide op mijn gezicht. Niet omdat dit betekende dat we min of meer een vaste klant met een geweldig goede naam hadden, maar omdat ik weer met Niall zou mogen werken. Ik mistte hem, big time.

Dus peeps?? Deal??? Een teken van leven voor een nieuw hoofdstuk??:).

Reacties (13)

  • AllDayDreams

    JIPPIEEEEEEEEE!! I'M HAPPY!!! snel verder!!

    6 jaar geleden
  • HaZaLiLoNi

    Yay

    6 jaar geleden
  • SayLien

    Leuk! En ik ben nu SUPERRRR benieuwd naar 't volgende stukje. Dus hopelijk snel verder, en hopelijk is alles goed verlopen met je tentamen!:)

    6 jaar geleden
  • Catwhiskers

    TEKEN VAN LEVEN HIERRRRR

    6 jaar geleden
  • LittleDecoyX

    OMG OMG OMG, ja we hebben een deal!
    Ik wil nu verder lezen
    WAAAAH
    snel verder dus c:
    xxx

    Oh ja, ik leef c;

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen