Foto bij ~ |3| ~ 85. 'All Around Me' ~

Storyline: A Shadow Out Of Darkness
Part 3: The Angel Of The Battlefield
Chapter 85: All Around Me
_______________________________________________________________________

Badum owo..

Als ze op kijkt lacht ze nog krankzinniger dan eerst en heft ze haar handen op. ‘Die bitch verdiende meer pijn dan dat ze net geleden heeft! Dan dat ze al die jaren geleden heeft! Jullie zijn de mislukte tweeling. Ongewenste kinderen uit de Hashimoto clan!’ Als je in haar ogen kijkt, zie je dat ze helemaal losgeslagen is. De ogen van een psychopaat, bijna nét zo erg als Kanae. Ze houdt haar hoofd schuin en gaat verder met haar gezeur. ‘Weet je, Kazumi, jij hebt alleen maar nut vanwege die klote vuurkat in je! Hoeveel levens heb je nog over van de negen? Één? Je ziet er al bijna dood uit! Je ziet er namelijk zo lelijk uit! Geen zorgen, je zal jouw mislukte helft tegenkomen. You’ll join her as soon as possible!’
Door haar laatste zinnen sperren jouw ogen zich wijd open en zak je door jouw knieën. Bedoelt ze dus hiermee dat ze Yui vermoord heeft? Jouw kleine zusje? Plotseling herinner je iets, wat je eerst niet eens wist. Toen jullie klein waren knuffelde ze je altijd, kuste op jouw wang en beschermde je altijd voor iedereen. Je slaat met jouw handen op de grond en plant jouw nagels erin. De adrenaline stroomt enorm door jouw lichaam. ‘Oh? Wat nu? Ga je huilen?’ hoor je haar snauwen. Er komt een blauwe gloed over jouw lichaam heen, die veel warmte afgeeft. Het is Nibi’s huid, de eerste stage. Je negeert de pijn en staat zo snel als je kan op. Zo hard als je kan ren je naar haar toe en sla je tegen haar borst. Ze blijft maar hard en krankzinnig lachen, waardoor er iets in jouw hoofd knapt. Ze moet en zal dood gaan. Ze zal boeten voor haar daden. Hard trap je tegen haar gezicht aan. Zo hard als ze kan grijpt ze jouw been vast en gooit ze je naar de andere kant van het veld. Voordat je ook maar tegen de grond aan knalt, verander je in de volledige versie van Nibi.
Hard blaas je als een kat naar haar en slaat met jouw poten haar richting op. Ze ontwijkt alles heel behendig en doet alsof het maar een spelletje is. Daardoor wordt je nog véél kwader. Jouw gedachten zijn enorm duister. Het enige wat je op dit moment voelt is haat. Zelfs zó erg dat je zowel Nibi als jezelf op dit moment niet in bedwang hebt. ‘Het is zo leuk om te zien hoe kwaad je wordt! Je lijkt nu net op Yui. Beide net zo idioot en dom! Ik kan niet wachten op Kanae’s reactie, als ze hoort dat ik de nutteloze tweeling vermoord heb! En vooral dat zusje van je die een slet is!’
Het enige waar je op dit moment nog aan denkt is de dood van Sayuri. Hard blijf je in het rond slaan en vuurballen maken. Allemaal bomen vallen om en het hele bos wordt zo langzamerhand afgebrand. Er blijft helemaal niks meer van over als je zo door blijft gaan. Je lacht krankzinnig als je Sayuri een harde mep gegeven hebt. Je vuurt zo snel als je kan een vuurbal op haar af, zodat ze die niet zo snel kan ontwijken. Die klap van Nibi was namelijk enorm hard. Ze spuugt enorm veel bloed uit en is duidelijk erg gewond. Als je ziet hoe gewond ze is lach je krankzinnig en wil je haar helemaal doodmeppen. Terugpakken voor al die jaren wat ze jou en vooral Yui heeft aangedaan. ‘Ze moet dood. Dat is het enige wat ze moet. Ze is het toch niet waard om te leven!’ Met een grijns maak je een beastball, maar net op het moment dat je het wilt afvuren voel je dat alle chakra van Nibi verdwijnt. Het duurt niet lang voordat je in jouw eigen lichaam op de grond ligt, hijgend van de pijn en omdat je uitgeput bent. Nibi kost veel te veel energie. Met moeite probeer je jouw arm op te tillen. Je krijgt het niet eens één centimeter omhoog getild. Jouw lichaam is op. Ondanks het hijgen, verdwijnt de grijns niet van jouw gezicht. Het lijkt wel alsof bij jou nu ook een draadje loszit.
Plotseling voel je dat jouw haren hard vastgegrepen worden en je omhoog wordt getrokken zonder enig genade. Je wordt over iemands schouders gegooid en hangt er een tijdje. Je weet niet wie of wat je meesleept, totdat je doet let op de achterkant van de kleding. Kanae. De bitch. Het kan je ergens niks meer schelen. Jouw lichaam is op, dus wat wil je nog tegen haar en Sayuri doen? Je kan niks doen. Een deel van je vindt dat jij eigenlijk dood moest zijn in plaats van Yui. Maar de andere deel vindt dat je voor jouw vriend en zoon moet zorgen.
Als jullie eenmaal donker plekje zijn aangekomen, wordt je hard op de grond gesmeten, waardoor je nog wat bloed uitspuugt. Je hoopt dat ze alles snel begint. Dat het meteen over is. Hoewel je diep van binnen heus wel weet dat ze je zal martelen. Dat ze geen genade zal hebben. Je wordt aan je haren omhoog getrokken en vastgemaakt aan een paar kettingen die aan de muur hangen. Met moeite kijk je op, recht in Kanae’s ogen. ‘Waar is Kokoro..’ mompel je zacht en met veel moeite. Kanae kijkt even naar Sayuri, die hinkelend de grot in komt. Als je dat ziet grijns je een beetje. Je had haar wel meer willen aandoen. Haar een arm laten kwijtraken, ledenmaten op een andere lichaamsdeel plaatsen en tot slot haar slagader doorsnijden dot ze doodbloed. ‘Oh? Wil je het echt weten? Ben je dan werkelijk zó achterlijk?’ In haar stem kan je duidelijk horen dat ze met je aan het spotten is, waardoor je jouw ogen een beetje dichtknijpt. ‘Ze zat al die tijd onder je neus. Al die tijd.’ Ze weer naar Sayuri. ‘Doe je ding.’
Sayuri knijpt haar ogen even van de pijn, doet haar handen in een seal en verandert in de kleine Kokoro die je al die tijd bij je had. ‘O-Onee-chan.. N-Nee doe me geen pijn!’ Gilt ze uit in Kokoro’s stem. Met een grijns verandert ze weer in zichzelf en gaat ze zitten. Ze verbindt haar wonden met een dodelijke blik in haar gezicht. Ze zal je vast afslachten zodra ze de kans heeft, maar Kanae zou dat vast nog niet toelaten. Nóg niet. Kanae streelt met haar wijsvinger over jouw kaaklijn en tilt jouw kin iets omhoog zodat je in haar ogen kijkt. ‘Jouw nichtje was nooit echt bij je. Al die tijd was het Sayuri die jouw vertrouwen won en van je won.’ Ze heeft een brede grijns op haar gezicht. ‘Wie zou er verwachten dat een klein lief onschuldig meisje uiteindelijk zoiets zou doen? Niemand toch? En trouwens. Jouw nichtje is officieel niet véél jonger dan jij bent. Om me te verslaan heb je veel feiten over me nodig, maar helaas voor jou deed je geen onderzoek.’ Ze grijpt jouw kin steviger vast en plant haar nagels erin. ‘Maar voor jou is het nu te laat. Je kan toch niks meer doen. Niemand kan of zal je nu nog beschermen.’ Met een brede grijns trekt ze jouw shirt kapot. Met haar vinger streelt ze zacht over jouw buik. ‘Ik weet dat de seal hier ergens zit.’ Ze likt even haar lippen af. ‘Sayuri. Ga op jouw plek staan en doe wat je moet doen.’
Je let goed op Kanae, aangezien zij té dichtbij je staat. Met moeite probeer jij jouw handen in een seal te doen, maar voordat je dat ook maar voor elkaar krijgt breekt Sayuri al jouw vingers met één blik in jouw ogen. ‘Hmpf. Denk je nou echt dat ik je zo makkelijk laat gaan, Kazumi-chan? Na al die fucking moeite? Je krijgt dadelijk zoveel pijn en dat verdien je, fucking hoer! Hoe durf je mij pijn te doen, he?! Mij te verwonden?! Nu zie ik er niet meer zo mooi uit als normaal!’ Er verschijnt een spottend lachje op jouw mond. ‘Je hebt juist enorm veel schoonheid nodig. Kom, maak me los. Dan verbouw ik jouw gezicht even, misschien zie je er dan juist veel beter uit dan je nu doet.’ Sayuri doet een stap jouw richting op, maar wordt al snel weg gesnauwd door Kanae. ‘Blijf op jouw plek staan en doe wat je moet doen! Of ben je soms ook een nietsnut?! Net zoals die twee mislukkelingen?! Doe wat je moet doen. Ze krijgt wel veel pijn, geen zorgen.’ Kanae legt haar vingers hard om jouw navel heen, drukt wat door en stuurt chakra door. Je voelt hoe jouw buik samentrekt. Ze gaat het doen. Ze kan die seal open krijgen als ze wilt. Met moeite probeer je jezelf weg te trekken, maar omdat je hangt lukt het niet.
Vanuit je ooghoeken zie je dat Sayuri haar handen in een seal doet. Voordat je ook maar wat kan zeggen voel je een enorme schokgolf over je heen gaan. Hard gil je het uit van de pijn en kronkel je wat met jouw lichaam. Kanae draait met haar vingers een rondje om jouw navel, alsof het een soort sleutel is. Je voelt je raar, enorm raar. Alsof het leven uit je gezogen wordt. Je ziet hoe de blauwe chakra van Nibi uit jouw buik glijdt en hoe Nibi voor je neus staat. Sayuri en Kanae grijnzen breed naar je.
Ze vechten hardhandig tegen Nibi. Als je ziet hoe Nibi weggesealed wordt gil je het uit. Nibi is weg. Verdwenen. Je hebt jouw taak als Jinchuuriki niet volbracht. De taak waarbij je van kinds af aan al tegen Kakashi zweerde dat je het aankon. Kanae draait zich om en loopt jouw richting op. Met een grijns tilt ze jouw kin op, zodat je recht in haar ogen kijkt. Je voelt hoe zwaarder jouw oogleden worden met de seconde. ‘Dit was het enige waar je voor diende. Je gaat toch wel dood nu je dit gevoeld heb.’ Zegt ze met een grijns. ‘Geen enkele jinchuuriki overleeft zoiets. Ik laat je wel hangen. Dat is leuk voor als jouw familieleden je zoeken.’ Je hoort Kanae’s woorden steeds meer wegvagen. Jouw lichaam voelt me de seconde steeds zwaarder aan. ‘Ik.. Heb gefaald als een ninja..’ mompel je nog zachtjes, terwijl je enorm veel geluid om je heen hoort. Het maakt je niks meer uit. Met moeite tover je een scheve glimlach op jouw gezicht, voordat jouw ogen dichtvallen.

Zo. Ik heb jullie een chapter gegeven die zo lang is als 2 chapters.. Omdat het allemaal zo lang duurde en school kut is (:

Reacties (1)

  • Luckey

    School is kut ja!!!
    WHATTE!!!!
    *pakt bazuka en andere wapens* IK SLACHY IEDEREEN AF DAAR!!!!!
    NIEMAND MAG KAZUMI EN YUI WAT AAAN DOEN!!!!
    ik sla volgens mij een beetje door(A)
    Snel verder please!!!!!!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen