Foto bij 122.

Meh, heb hoofdpijn, maar ik wil/ wou toch iets voor jullie posten (:

“Eerlijk gezegd moet hij nog iets bedenken.” Rolde het als vanzelf van mijn lippen af waardoor ik mezelf wel tegen het hoofd kon slaan, ik had hier totaal geen zin in, laat mij gewoon naar mijn les gaan en daarna naar Oryon zijn huis om daar de rest van de middag en avond te vertoeven.
Nu speelde ik precies de woorden toe die hij kon gebruiken, want hij kreeg een brede grijns op zijn gezicht terwijl hij zijn wenkbrauwen optrok. “Oh, wat hebben jullie dan allemaal besproken ?” Het laatste woord zette hij tussen aanhalingstekens met zijn vingers in de lucht, waarop hij duidde op het feit dat hij vermoedde dat er heel wat anders gebeurd was in de tussentijd.
Even beet ik voor een seconde op mijn lip voor ik het antwoord had dat ik hem wou geven.
“Ik had nog een aantal vragen over de lesstof wat tot een discussie leidde.”
Zijn wenkbrauwen bleven hoog hangen van ongeloof. “Hadden jullie dat laatst ook al niet als ik me niet vergis ?” Hij leek hier duidelijk van te genieten en ik voelde hoe mijn wangen rood begonnen te gloeien van zowel schaamte als geïrriteerdheid.
“Er kunnen echt nog wel meer problemen met les stoffen zijn dan voor één enkel vak en we hebben meneer Holmes nu voor twee vakken gehad.”
Onverschillig haalde hij zijn schouders op. “Wat jij zegt.” Hij maakte een wegwerpend handgebaar wat zijn woorden versterkten en liep de hal uit, waar hij zich aan het eind even omdraaide alsof hij zich besefte dat hij iets vergeten was te melden.
“Oh ja Odette, jij hebt vanavond keukendienst.” Hij lachte eventjes. “Ik kijk er echt naar uit om je kookkunsten weer te proeven.” Snel wierp Hunter me een knipoog toe voor hij doorliep en zijn handen in zijn zakken stopte.
Spijtig keek ik even naar Oryon voordat ik achter Hunter aanliep, hoe graag ik ook iets had willen zeggen, ik kon het niet voor het geval Hunter ons aan het afluisteren was.
Nu moest ik me maar meer druk maken of ik mijn volgende les wel op tijd zou halen.
“Odette, waar ben je toch mee bezig ?” Ik schrok me rot Hunter opeens naast me opdook met die eeuwige grijns van hem, waarschijnlijk had hij zich opgehouden in één van de nissen op de gang en was ik prompt langs hem heen gelopen.
“Hoe bedoel je ?” Wierp ik zijn woorden doodnormaal tegen.
“Ik kan wel zien hoe erg je op de aandacht van Holmes geilt.”
Ik voelde Hunter zijn ogen strak op mijn gezicht branden dus ik probeerde mijn gezicht tot in de puntjes in de plooi te houden. “Hunter, ik weet niet wat jij allemaal in je hoofd haalt maar je moet er echt mee stoppen.”
“Net nu het zo’n leuk spelletje word ? Dacht het dus niet hè.”
Al rollend met mijn ogen maakte ik dat ik bij hem wegkwam en dook het lokaal in waar we voor een blokuur zouden zitten en zorgde er ook zo voor dat ik zo ver mogelijk bij Hunter vandaan zat door voorin te zitten naast een meisje waarnaast ik nog nooit gezeten had en wie iedereen een beetje het liefst vermeed, soms kon ze nog wel eens raar door de bocht komen door opeens over de meest vreemde onderwerpen te beginnen, zoals kikkerontleding.

Na school had ik besloten om snel langs de supermarkt te gaan om inkopen te doen voor het avondeten.
Misschien kon ik daarna nog naar Oryon, al wist ik dat het niet zo kon zijn omdat ik de constante ogen van Hunter in mijn rug voelde branden die heel toevallig ook nog even naar de supermarkt wou onder het motto dat hij wat te snacken wou halen voor op zijn kamer.

“Het ruikt weer heerlijk.” Kirde Arrianna die de keuken binnen kwam lopen nadat ik had geroepen dat het eten klaar was.
Hester en Hunter volgden al niet veel later en zaten dan ook snel aan hun vaste plek aan tafel te wachten tot ik de pannen met nasi goreng en saté op tafel zette, waar iedereen snel op toehapte naarmate dat gebeurd was.
We aten in stilte, niemand zei een woord en al helemaal niet over het incident, waar ik blij om was aangezien ik anders Hunter nog weer iets in zijn gezicht wou gooien, wat dit keer of nasi of water zou kunnen worden, misschien wel een combinatie van beide.
Maar dan moest ik het ook nog weer eens zelf opruimen en daar had ik geen zin in, elke verloren minuut is een verloren minuut waarop ik eventueel bij Oryon kan zijn.
Iedereen bedankte me voor het eten voor ze weer hun eigen weg gingen en ik kon beginnen met de afwas.
“Hulp nodig ?”
Arrianna piekte haar hoofd om de hoek van de keukendeur en zonder verder eigenlijk nog te vragen pakte ze de vaatdoek en hielp me met afdrogen. “We zouden echt moeten sparen voor een vaatwasser, vind je ook niet ?”
“Ach, dan hebben wij er nog maar een aantal jaar er wat aan en krijgen de mensen na ons hem er gratis bij, dat is ook niet heel erg eerlijk.”
Daar had ze gelijk in.
Ze stootte me zachtjes aan. “Wil je vanavond nog naar je vriendje ?” Ze knipoogde even geheimzinnig naar me voor ze zachtjes moest lachen, maar er ontsnapte een zucht aan mijn lippen.
“Als jij Hunter voor me bezig kan houden, hij achtervolgd me de hele tijd.”
Arrianna sloeg zichzelf op haar borst. “Dat is zeker een geschikt klusje voor mij, ik ben inmiddels een expert geworden in het bezighouden van mens en dier.”
Door die woorden moest ik wel lachen en samen wasten we de laatste dingetjes af voor ik me klaar ging maken om naar mijn lief te kunnen.

Ik had de kraag van mijn jas strak om me heen geslagen tegen de wind die er heerste.
Zijn huis was al in mijn zicht en ik zag een zwak licht door een kier in het gordijn schijnen, hij was er dus.
Met een glimlach diepte ik de sleutel uit mijn jaszak op en begon hem al uit te steken richting de deur.
Die opeens open ging zonder dat ik ook nog maar in de buurt kwam van het slot.
“Denk erover na Oryon, het zal je goed doen.”
Het voelde alsof mijn bloed in mijn lichaam in brand stond en bevroor op hetzelfde moment.
“Oh.” De vrouw die bij de stem hoorde leek even te schrikken van mijn aanwezigheid zo dicht bij de deur. “Eh, is er iets ?”
Mijn ogen gleden omhoog via de dure designjas naar gezicht dat niemand zomaar kon vergeten.
Madison.

Reacties (3)

  • Katalante

    Ik zou doen alsof ik bij het verkeerde huis was en dan helemaal fangirlen omdat Madison voor me stond.

    Wedden dat ze dan meteen wegrent?? Opgeruimd staat netjes haha

    6 jaar geleden
  • Vanamo

    bah mag in die madison en hunter samen een enkeltje noordpool geven..?

    XXX

    6 jaar geleden
  • Girlicious

    Wie was zij ook alweer? Dat model toch waarmee Oryon gedwongen moest trouwen?
    Dan komt er lekkere drama..
    Hunter zit wel erg op de loer zo.
    Stiekem moet hij er gewoon achter komen.
    Snel verder skattie!!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen