Foto bij Pizza's

‘Harry...’
‘Hm?’
‘Moet je niet gaan eten? Bij je moeder?’
Harry fronste en draaide zijn hoofd naar me toe. ‘Hoezo? Is het al tijd?’
Ik haalde mijn schouders op en schudde mijn hoofd. ‘Nee, niet echt nee, maar...’
‘Dan blijf ik nog.’
‘Harry... je moeder wacht op je!’
‘Maar ik wil hier blijven.’
‘Harry.’
‘Ik blijf nu bij jou, Abby.’ hield Harry voet bij stuk terwijl hij dichter tegen me aan ging zitten, zijn warmte die hij onbewust overgaf aan mij.
Ik rolde met mijn ogen en schudde met mijn hoofd. ‘Fine. Maar dan moet je wel gewoon even je moeder bellen. Anders zit ze voor niks op je te wachten.’
Harry keek me geamuseerd aan en trok zijn wenkbrauwen op. ‘Is goed, móéder.’ reageerde hij toen voordat hij opstond en snel wegliep om zijn telefoon te pakken, voordat ik hem een klap verkocht.
‘Geregeld! Zie je wel, helemaal niet zo erg.’ zei Harry terwijl hij zich weer naast me liet zakken. Ik snoof en sloeg mijn armen over elkaar. ‘Toch... het is je moeder.’
Ik kon Harry naast me horen zuchten. Zonder nog op mijn chagrijnige gemompel te reageren sloeg hij zijn armen om mijn middel en trok hij me tussen zijn benen, dicht tegen zijn warme lichaam aangedrukt. Zijn grote warme handen kropen verder onder mijn armen door, zijn neus die zich in mijn haar achter mijn oor verborg.
Ik ademde langzaam uit, en zakte gelijkertijd wat dieper in Harry’s armen. Hij was wat meer onderuit gezakt, zijn benen licht opgetrokken. Toch kon ik het niet helpen dat ik het koud kreeg. Kippenvel kroop over mijn rug en ik rilde.
Harry sloeg zijn armen daarop dichter om me heen, waardoor ik met mijn wang tegen zijn onderarm kon leunen, en hij had zijn benen half over de mijne gevouwen.
Ik lachte zacht om de komische positie waar we nu in zaten, en liet mijn hoofd nu opzij vallen tegen Harry’s bovenarm die nu naast mijn hoofd lag.
‘Wat gaan we eten?’
Ik fronste. Ik had net mijn ogen gesloten en was klaar om in slaap te vallen, maar schijnbaar dacht Harry daar anders over. Daarom gromde ik en begroef ik mijn gezicht in Harry’s armholte, wiens armen hij nog steeds dicht om me heen geslagen had. Ik hoorde hem zacht lachen, zijn adem die in mijn nek blies. Ik rilde.
‘Sorry.’
‘Nah, fine. Ik heb geen idee, eigenlijk... waar is mam?’
Verstrooid keek ik op, en maakte me daarbij gelijk los van Harry. Ik negeerde zijn teleurgestelde blik toen ik opstond, en ging in plaats daarvan naar boven. Daar trof ik mijn moeder aan, in de weer met Charlie in de slaapkamer. Zo te zien én te horen was hij dus wakker geworden, aangezien hij mijn moeders oren van het hoofd af kletste terwijl zij hem ondertussen hielp met omkleden. Niet lang geslapen, dus.
‘Hoi, mam. Hi, lieverd. Lukt het een beetje?’
Charlie wrong zich als laatste door zijn trui heen en spreidde toen breed lachend zijn armen. ‘Klaar!’ zei hij trots, voordat hij naar me toeliep en mijn hand stevig vastpakte. Ik glimlachte nog even naar mijn moeder, voordat ik door mijn zoontje weg werd getrokken.
‘Papa is beneden, hè, lieverd?’
‘Echt?! PAPA!’
Charlie liet mijn hand los en denderde met een rotvaart de trap af. Beneden hoorde ik Harry’s chuckles en Charlie’s opgewonden stem. Daarbij kwam nog gelach.
Glimlachend draaide ik me om naar mijn moeder. ‘Wat eten we?’
Mijn moeder keek me even onschuldig aan voordat ze langs me heen de trap afliep. ‘O, ik was plan gewoon lekker pizza te bestellen, als je dat niet erg vindt?’
Ik lachte zacht en volgde mijn moeder. ‘Nee joh, natuurlijk niet.’

Een kwartier later stond ik in de keuken met mijn moeder. We hadden net gebeld en pizza’s besteld, en stonden nu wat drinken in te schenken. Ik kon Harry en Charlie in de woonkamer horen stoeien en lachen. Een warm gevoel verspreidde zich dan ook door mijn lichaam.
‘Heb je het hem al verteld?’
Met een vragende blik keek ik naar mijn moeder. ‘Wat bedoel je?’
‘Over je plannen met Syrië.’
Ik drukte mijn lippen op elkaar en keek fronsend omlaag. ‘Nee, nog niet.’
‘Je kan het maar beter zo snel mogelijk doen, lieverd. Des te beter kunnen jullie je daarop voorbereiden.’
Ik bleef stil, maar knikte wel zwijgend.
‘Kom,’ mijn moeder legde een hand op mijn arm en liep met twee glazen naar de woonkamer, ik die haar volgde met de andere twee.
Harry keek met glinsterende ogen en een brede glimlach naar me op. ‘Dank je, Abs.’ zei hij zacht terwijl hij mijn hand vastpakte en me dicht naast zich trok. Het leek zo normaal en gemakkelijk voor hem.
Zwijgend bleef ik naast hem zitten, kijkend hoe hij met zijn zoontje praatte en met hem mee lachte. En terwijl Harry zijn blik op Charlie gericht hield en lachte, sloeg hij zijn arm achter me langs, zijn grote warme hand op mijn rug. Ik zuchtte geluidloos en sloeg mijn blik neer naar mijn handen.
‘Gaat het wel?’
Zachtjes werd er in mijn oor gefluisterd. Zijn adem blies in mijn gezicht.
‘Ja, hoor.’
Vanuit mijn ooghoek kon ik Harry weg zien kijken, voordat hij zijn blik weer bestuderend op me richtte.
‘Je liegt.’
‘Nee, hoor.’
‘Jawel.’
‘Nee, echt niet.’
Harry draaide daarop zijn hele lichaam naar me toe en duwde met een vinger op mijn kin mijn gezicht naar hem toe. Onwennig keek ik hem in zijn glinsterende groene ogen, zijn o-zo-bekende frons erboven.
‘Vertel op.’
Ik fronste ook en trok mijn hoofd los uit zijn greep, om daarna gelijk weg te kijken.
‘Aibileen...’
Weer reageerde ik niet. In plaats daarvan sloeg ik mijn blik neer naar mijn handen.
Mijn hart miste een slag toen ik een paar lippen op mijn wang voelde, en twee grote warme handen die de mijne vastpakten.
‘Als je het nu niet wil vertellen – fine. Weet wel dat je het altijd kunt zeggen.’
Glimlachend keek ik op naar Harry, voordat ik mijn mond even op zijn wang drukte. Tijd om te reageren had hij niet, want de bel ging. Ik stond op en liep naar de deur. Pizza! Altijd een voordeel als ze om de hoek van de straat stonden (en ja, we waren zelf te lui om te gaan lopen).
Toen ik de deur opendeed werd ik ietwat verrast door de figuur op de stoep. Het was inderdaad de pizzabezorger, maar deze was rond de vijftig jaar oud – schatte ik – en had dun, sluik haar tot zijn schouder, wat in zielige slierten onder zijn pet uitstak. Zijn shirt stond strak af tegen zijn buikje en was diep in zijn te grote broek gestopt. En toen hij naar me grijnsde, met de drie pizzadozen op een stapel in zijn harige handen, kwamen er een paar onverzorgde gelige tanden tevoorschijn. Ik slikte en glimlachte krampachtig.
‘Hallo... Drie pizza’s voor mevrouw Wright?’
Zelfs zijn stem klonk niet helemaal oké. Alsof hij de drie uur hiervoor vijf pakjes aan sigaren had opgerookt.
‘Abby? Zijn dat de pizza’s?’ klonk Harry’s stem vanuit de woonkamer.
‘Ja!’ zei ik, nog steeds ongemakkelijk glimlachend naar de pizzabezorger.
‘Die pizza’s zijn inderdaad voor ons.’ zei ik tegen hem. ‘Hoeveel kost het?’
‘Normaal gesproken in totaal vijfentwintig pond, maar voor jou maak ik er tien van.’ zei de man, en hij gaf er nog een mislukte knipoog achteraan. Ik kromp ineen en trok een gezicht. Achter me hoorde ik voetstappen, duidelijk te herkennen als die van Harry.
‘Lukt het...?’ hoorde ik hem zeggen. Met een ongemakkelijke glimlach keek ik op naar Harry, die naast me was gaan staan en vragend met opgetrokken wenkbrauwen op me neerkeek. Toen hij mijn gezicht zag fronste hij en keek hij naar de pizzabezorger. Bij die aanblik ervan ging hij dichter bij me staan en legde hij een hand op mijn rug.
‘Hoeveel kost het?’ zei Harry beleefd. Verrassend genoeg niet op een botte manier, maar iedereen die Harry kende wist dan ook dat hij altijd in de eerste instantie aardig was.
Het gezicht van de pizzabezorger was vertrokken tot een grimas en hij keek Harry chagrijnig aan.
‘Vijfentwintig pond.’ zei hij nors, terwijl zijn ogen even naar mij schoten. Ik trok mijn wenkbrauwen op en pakte Harry’s shirt beet, terwijl hij juist zijn portemonnee uit zijn achterzak haalde en die oogcontactwisseling niet doorhad. Hij keek me dan ook even onbegrijpend aan, voordat hij zich weer op de pizzabezorger richtte. En nu kreeg hij het wel door, aangezien de man met een lichte grijns naar me keek. Ik kon Harry voelen aanspannen en zijn rug strekken, en binnen enkele seconden stond hij vrijwel volledig voor me, me aan het zicht onttrekkend voor de pizzabezorger.
‘Hier. Dertig pond. Hou de rest maar.’ hoorde ik Harry ingehouden zeggen, voordat hij zonder de reactie van de pizzabezorger af te wachten de pizza’s uit zijn handen nam en de deur dichtdeed.
‘Wat was dat?’ zei ik onbegrijpend, ietwat geamuseerd bij Harry’s gedrag.
‘Wat?’
Fronsend keek Harry op me neer, terwijl hij met de ene hand de stapel pizza’s vasthad en met de andere zijn portemonnee terug in zijn achterzak schoof.
‘Dat van daarnet,’ grinnikte ik terwijl ik een handgebaar naar de deur maakte. ‘Je werd bijna boos.’
Harry keek me donker aan. ‘Aibileen, hij stond je te bekijken. Dat kon ik niet toestaan.’
‘Klaarblijkelijk, ja.’ zei ik terwijl ik glimlachend naar een fronsende Harry opkeek. Hij keek nukkig de andere kant op.
‘Maar toch bedankt, hoor.’ zei ik erachteraan terwijl ik mijn arm om Harry’s warme middel heen sloeg en mezelf dicht tegen hem aandrukte.

Nadat we de pizza’s hadden gegeten en mijn moeder weer met Charlie naar boven was gegaan, lagen Harry en ik weer heerlijk comfortabel op de bank. Hij had mijn rug ferm tegen zijn borst aangedrukt, zijn arm die onder de mijne lag en zo dus met zijn hand mijn gezicht kon bereiken. Zijn vingertoppen streken dan ook licht over mijn lippen, wang en nek. Ik had mijn ogen gesloten en genoot van de aanrakingen, aangezien het me heel ontspannen deed voelen.
‘Harry?’
‘Hm?’
Ik kon de trillingen van zijn stem door mijn rug voelen, aangezien hij zijn gezicht in mijn nek en trui verstopt had.
‘Wanneer gaat je vlucht naar Amerika morgen?’
Ik voelde Harry tegen me aanspannen. Zonder te antwoorden wikkelde hij zijn armen strakker om mijn middel heen en trok hij mijn lichaam dichter tegen de zijne aan.
‘Harry...’
‘Om één uur.’
‘O.’
Ik hoorde Harry achter me zuchten, voordat hij zijn gezicht uit mijn nek haalde en zijn wang in plaats daarvan op mijn kruin liet rusten.
‘Jij en Charlie gaan wel mee, hè?’
‘Naar Amerika? Nog niet. Naar het vliegveld? Of course.’
Ik hoorde Harry zachtjes achter me lachen, voordat hij me wat comfortabeler tegen zich aanhield.
‘En de paparazzi?’
‘De paparazzi?’
‘Ja... en de fans?’
‘Ze weten niet dat mijn vlucht rond die tijd is.’
‘Maar ze weten wel dat je ergens rond deze dagen naar Amerika zou moeten gaan, toch?’
‘... Ja.’
‘En, eh... hoe gaan we dat doen dan? Ik bedoel, ik heb zulke drukte natuurlijk vaker met jou meegemaakt, maar Charlie...’
‘Uhu.’
‘Al vertelde hij me wel dat hij met jou een keer is achternagezeten door een groepje? Dat heb je me nooit verteld?’
Ik hoorde Harry achter me grinniken. ‘Ja, sorry, Abs. Ik wilde niet dat je je zorgen zou maken.’
‘Als vader zou jij moeten weten dat kinderen nooit hun mond kunnen houden, Styles.’
‘Ja, dat heb ik nu ook wel geleerd, ja.’
Ik lachte zacht en draaide me toen op mijn rug, Harry’s wang die zo op mijn schouder kwam te liggen.
‘Maar, eh, inderdaad, voor Charlie moeten we dan nog wat verzinnen. Want je weet wat er gaat gebeuren als jij weer opduikt, nu met een jongetje aan je zij, hè? Ze zouden helemaal gek worden.’
Ik hoorde Harry licht zuchten. Zelf hield ik me in.
‘Ja, dat weet ik.’
‘Ik wil morgen het liefst onzichtbaar blijven, als dat kan. Dus via de achteruitgang, en zo.’
‘... O.’
‘Dat is niet omdat ik me voor jullie zou schamen, Abby, maar Simon en de jongens weten het nog niet eens. Het is niet eerlijk als zij er via de media achter moeten komen.’
Ik glimlachte zwak en legde mijn wang tegen Harry’s kruin. Hij had zijn grote warme hand op mijn buik gelegd en streek zachtjes met zijn lange vingers over de stof van mijn trui. Af en toe haakte hij in de stof en trok hij mijn trui een beetje omhoog, waardoor blote huid van mijn buik zichtbaar werd, maar toen liet hij weer los.
S’fine. We hebben de tijd... toch?’
Harry tilde zijn hoofd op en keek me met een luie glimlach aan. ‘Dat klopt, ja. Hopelijk.’
Zonder daar nog wat aan toe te voegen, drukte Harry zijn mond voor kort op mijn wang, voordat hij zijn gezicht in de holte van mijn nek begroef en zijn ogen sloot. Minuten later stopte hij met het strijken met zijn hand, en werd zijn ademhaling regelmatig. Glimlachend pakte ik Harry’s hand op mijn buik vast en liet ik zijn warmte me overnemen.



Hiyaa, guys!:D
Weet je dat ik het soms echt moeilijk vind om te schrijven...? Ik heb zo erg de drang om ze gewoon lekker op elkaar verliefd te laten worden of zo en huisje boompje beestje te doen, maar dat kan niet... Dat wil ik ook niet haha D:
Is het trouwens nog wel goed en leuk genoeg? Dat het, zeg maar, niet te lang duurt tot ze naar Amerika gaan cetera? Of dat er nu niet veel gebeurd, en zo? Tips are welcome!:DEn reactie's ook hahaha <3<3<3

Reacties (9)

  • kikilovex

    Echt zoo leukk:), die man was echt zooo creep:8

    5 jaar geleden
  • Joolieentje

    Ik vindt je verhaal echt geweldig! Vindt her allemaal goed hoe het nu loopt! Als maar uit eindelijk samen komen! Maar zijnmag wel nie Syrië ! Dar moer ze echt nie doen, Charlie zou da nie aan kunnen eb Harry en ik ook nie! ;D voor de rest love it! ;D snel verder! X

    5 jaar geleden
  • LittleDecoyX

    Naww
    dit is wel heel lief c:

    5 jaar geleden
  • Nisssie

    Ja, het duurt wel te lang.
    Tristan is nog steeds niet van Harry (volgens de rechter danxD) en dat vind ik niet leuk!

    XxxSnelVerderXxx

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    ik wil nog een deel!!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen