Foto bij 003 || Animal Attack

Eenmaal toen ik de woonkamer in kwam lopen kon ik de droevigheid zelfs aanvoelen. Ookal waren het gewoon mijn ouders en Rosalie. Meestal maakte Emmett hier de sfeer, maar ook hij was de laatste paar dagen opmerkelijk stil. Eigenlijk is het ook wel logisch en te begrijpen. Ashley is net bij ons weg. Ze gaf haar leven op voor ons, zodat wij verder konden leven.
Beverig haalde ik adem. Oké, je kunt dit.

Ik zei iedereen even gedag en ging snel tussen mijn vader en moeder zitten. Mijn moeder keek me met medelijden aan en zette toch een glimlach op haar lippen.
"Hoe ging school?"
Ik knuffelde mijn moeder, want ze weet donders goed hoe mijn schooldag verliep. Ik heb liever dat ik op school ronddwaal dan dat ik hier moet zitten en mij aan Ashley moet worden herinnert. Ik schudde lichtjes mijn hoofd als antwoord op mijn moeder's vraag en knipperde mijn tranen weg. Ze aaide over mijn haar.

School was enkel een afleiding, het lijkt wel alsof ik niet zonder Ashley kan leven.

Een koele hand klopte met begrip op mijn rug.
"Ik begrijp het. Wil je morgen thuis blijven?" vroeg Edward. Ik knikte en besloot mezelf eens een dagje rust te gunnen.
"Waar is Jacob eigenlijk?" vroeg Bella met een opgetrokken wenkbrauw.
"La Push. Er was iets gebeurd volgens Seth," en nog voor mijn ouders een blik hadden kunnen uitwisselen, kwam Alice aangesneld gevolgd door Carlisle en Jasper. Alice' gezicht had een verontrustende uitdrukking. Het gaf me rillingen.
"Zet de tv aan. Nu," beval ze. Meteen greep ik de afstandbediening en zette de tv aan. Met zijn allen keken we aandachtig naar het grote scherm.

" Vanochtend is het stoffelijk overschot van een jonge man gevonden in het bos door een voorbijganger. Volgens de politie is dit blijkbaar weer een dierenaanval net als een paar jaar geleden. De slachtoffer heeft blond haar en is ongeveer 1.80 meter lang en rond de 25 - 30. Volgens doktoren is hij tijdens het vluchten door het dier aangevallen, van de heuvel afgevallen en heeft zo ook zijn nek heeft gebroken. "

Er verscheen een foto op de tv scherm. Mijn moeder maakte een verstikkend geluid. Ze keek geschokt naar het scherm en kneep in de hand van mijn vader. Edward probeerde haar te kalmeren, maar kon amper verbergen dat ook hij geschokt was. Ik keek geschrokken toe.

Mochten ze wel dit soort beelden laten zien?

"M-mike..," mompelde ze. Ik kneep mijn ogen dicht.

Oh nee, dat was een klasgenoot van haar.

"Als je de wond in zijn nek ziet dan kan je makkelijk zeggen dat het van een newborn is. Zijn nek is gebroken omdat de newborn iets te ruw is geweest. Zie je de krassen in zijn nek en schouder?" Carlisle legde de boel uit. Ik knikte en dacht wat na terwijl ik het gesprek tussen mijn vader en moeder volgde.
"Bella," begon mijn vader. Mijn moeder beet op haar onderlip en schudde met haar hoofd.
"Nee."
"Bella, luister."
"Nee, Edward!" riep ze met een licht gesmoorde stem die raar overkwam door de combinatie ervan met een melodieuze stem.

Plots kwamen drie bekende figuren de kamer binnen stormen. We keken allemaal op en meteen was iedereen stil. Ze hadden allemaal iets bij zich waardoor we allemaal onze adem in moesten houden.

Reacties (2)

  • BOOKWURM

    Whuuuut?!

    7 jaar geleden
  • Tyche_

    SNEL VERDER!!!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen