Foto bij Animal 34

‘Oké, iedereen moet luisteren. Ik heb ergens een bunker onder de grond omdat ik wist dat die ooit nodig zou zijn. Daar zal ik mij schuld houden. Je moet je geen zorgen maken want niemand zal mij daar vinden en ik heb een grote voorraad van eten en drinken en ik heb alles wat ik nodig heb. Louis, jij gedraagt je onschuldig en zorgt dat er niks meer van bewijzen naar boven komen en Hope, jij doet samen mee met Louis en mag niks laten merken. Begrepen?’ vraagt Harry en we knikken allebei. ‘Dan ga ik nu meteen naar de bunker. Louis, het is best als je mij met je auto brengt’ zegt Harry terwijl hij rechtstaat. Ik spring ook recht en neem zijn hand vast. ‘Ik weet dat het moeilijk zal zijn schat, maar we moeten hierdoor’ zegt hij en drukt een vlugge kus op mijn lippen voor hij de deur opent en naar Louis zijn auto loopt. ‘Kom’ zegt Louis en gaat ook naar buiten. Ik volg ze naar de auto en al snel rijdt Louis ervandoor. Harry geeft nu en dan aanwijzingen maar voor de rest blijft het stil. De sfeer is veel te gespannen en ik durf bijna niks te zeggen. En wat zou ik ook moeten zeggen? We zitten gewoon diep in de shit en je weet nooit dat Harry naar de gevangenis moet. Hij heeft al een strafblad en ze zullen zeker niet mild met hem zijn. Integendeel, het zou mijn niks verbazen als ze hem voor levenslang zouden houden. ‘Ja, het moet hier zijn’ mompelt Harry en stapt uit de auto zodra hij stilstaat. We zijn gestopt op een afgelegen plaats waar een weg ligt van steentjes. Er staat gras dat niet zo hoog is en Harry loopt ergens naar de zijkant van het veld toe. ‘Hier’ zegt hij. Ik en Louis lopen achter hem aan en zien dat hij een luik opent. Hij klimt er in langs de ladder en wij volgen. ‘Waarom heb je hier nooit niks van gezegd?’ vraag ik. ‘Het is gewoon nooit aan bod gekomen’ antwoordt Harry terwijl hij de bunker rondkijkt. Er staat een bed tegen en betonnen muur. Er staan twee rekken vol met eten en drinken, er is zelf plaats om je te wassen. Alles wat je nodig hebt is er. ‘Ik zal hier blijven tot… ja, dat weet ik niet.’ zegt hij. ‘We zullen wel zien. Ik zal alles in de gaten houden’ zegt Louis. ‘Oké. Het is dan maar beter dat jullie nu doorgaan’ zegt Harry zacht. Louis knikt en klopt even op Harry zijn schouder. ‘Als er nieuws is, laat het mij weten’ zegt Harry en Louis knikt. ‘Ik wacht op je in de auto’ zegt Louis tegen mij en klimt omhoog langs de ladder. Zodra hij weg is, val ik in Harry zijn armen. ‘Jij bent zo’n domme idioot’ zeg ik tegen zijn shirt. ‘Ik weet het en het spijt me’ zegt hij en slaat zijn armen stevig om mij heen. ‘Maar met mij kan er nu niks gebeuren schatje. Zorg maar dat jij veilig bent want als jou iets overkomt, zou ik het mijzelf nooit vergeven’ fluistert hij in mijn oor en ik knik. Hij laat mij een beetje los en tilt mij kin op met zijn vinger. ‘Alles komt goed. Dat beloof ik je’ zegt hij en drukt zijn lippen hard tegen die van mij, alsof hij al zijn emoties in de kus gooit. Hij legt zijn hand op mijn onderrug en trekt mij tegen hem aan zodat er niks meer van ruimte tussen ons is. ‘Ik hou van je’ hijgt hij tegen mijn lippen voor hij mij opnieuw kust. Zijn lippen bewegen zacht tegen die van mij en voor ik het doorheb, veegt Harry een traan weg van mijn wang. Hij laat mij voorzichtig los. ‘Ga nu maar. Ik zal wel iets van jullie horen en ik zit hier veilig’ zegt hij en streelt even door mijn haar. Ik knik en druk nog één kusje op zijn lippen. ‘Ik hou ook van jou’ zeg ik en draai mij om, om de ladder op te klimmen. ‘Vergeet het luik niet dicht te doen’ zegt Harry. Ik knik en als ik boven ben, schuif ik het luik over het gat. Ik loop naar de auto toe en kruip naast Louis. Hij start de auto en vertrekt terug naar huis.


Spanneeend!! Dank je voor de reacties!!

Reacties (5)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen