Foto bij Twelve.

“Wilde jij het dan wel?” Zijn vraag galmde een paar keer door mijn hoofd en drong dan pas goed tot me door. Fuck.
“Ehm. Ik, ehm, moet ik daar op antwoorden?” Ik gniffelde zenuwachtig, stond op en stapte nog voor hij iets kon zeggen de woonkamer uit. Ik ging naar boven en sloot me op in de badkamer, wat me op dat moment de eerste, beste oplossing leek. Ik keek naar mezelf in de spiegel en sloeg met een hand tegen mijn voorhoofd. Hoe dom kon ik zijn? Bill mocht niet weten dat ik hem leuk vond, dat zou alles verpesten. We waren beste vrienden, ik wist ook wel dat de vriendschap stuk gaat als twee vrienden opeens een koppel worden en later uit elkaar gaan. Wel, daar zat ik dan, opgesloten in de badkamer omdat ik te laf was om met Bill te spreken. En dat terwijl hij ruzie had met Tom en me nu waarschijnlijk meer dan nodig had. Fijn.

Ik voelde de zenuwen opkomen toen ik voetstappen op de trap hoorde, en toen het geluid van die voetstappen bij de deur van de badkamer ophield.
“Quinn, waarom heb je je opgesloten in de badkamer?” Ik ging naar de deur en raapte al mijn moed bij elkaar om de deur te openen. Daar stond hij dan, zo onschuldig als wat. “Wilde jij het wel?” vroeg hij opnieuw, dit keer kon ik niet meer ontsnappen. Ik slikte.
“Nee. Ik wilde het niet, maar dat wilde ik je niet zeggen. Omdat ik je niet wilde kwetsen”, loog ik. Een steek ging door mijn maag heen, het was niet leuk om tegen hem te liegen. Maar het was voor onze eigen bestwil, we zouden hier beter uitkomen als vrienden.
“Oh. Oké.” Hij leek teleurgesteld, maar herstelde zich snel.
“Sorry, Bill. Nog steeds beste vrienden?”
“Natuurlijk, Q!” Ik voelde zijn armen om me heen en dan voelde ik me weer helemaal opwarmen. Hij was toch zo lief, ik kon me m’n leven zonder hem niet meer voorstellen. Hij liet me terug los en samen gingen we terug naar de woonkamer, waar we in de zetel neerploften. “Ik bel even naar Tom, ik vraag me af waar hij heen is.” Ik knikte en liet hem maar doen, ik wist hoe belangrijk Tom voor hem was.

Na een telefoontje van net iets meer dan een half uur bleek dat Tom al terug onderweg naar huis was. Hij was gewoon even naar het park en had een van hun honden meegenomen. Ik zag dat Bill opgelucht was dat Tom terug naar huis kwam, en besefte dat ik beter naar huis kon gaan.
“Bill, ik ga dan maar even naar huis, oké?” Hij keek me verbaasd aan.
“Waarom? Je kan toch hier blijven?”
“Tom komt terug en ik heb niet echt veel zin in geruzie, dus het is beter dat ik even van onder zijn ogen verdwijn”, zei ik en hij knikte.
“Oké, maar wanneer spreken we nog eens af?” Samen liepen we naar de deur.
“Ik bel wel.” Hij drukte een zoen op mijn wang en dat liet een brandende, warme afdruk na.
“Niet te lang wachten met bellen hé.” Ik schudde mijn hoofd en zwaaide nog terwijl ik wegwandelde. Kon hij nu eens minder lief doen tegen me, dan kon ik misschien mijn gevoelens ergens begraven zodat ze nooit meer boven zouden komen. Maar ja.


Even een wat langer hoofdstukje omdat ik een tijdje niet schreef.. Hope you guys liked it! (:

Reacties (4)

  • AlreadyGone

    Awh, volgens mij zitten ze beide gewoon in de ontkennende fase.;)
    Snel verder! x

    8 jaar geleden
  • BRAINWITCH

    Billy is in luuuuuuuv. (:
    Snel verder 'cause I miss you and your stories! <3

    8 jaar geleden
  • Inviolable

    Hmm, het is denk ik wel verstandig dat ze naar huis is gegaan/gaat..
    Leuk deeltje :3

    Ga je snel verder?
    x

    8 jaar geleden
  • Iskuane

    Quinn moet gewoon eerlijk zijn tegen Bill! volgens mij vindt hij haar ook leuk ;-)

    Ga je snel weer verder?

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen