chapter 37

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 3 jaar geleden
Geactiveerd op: 3 jaar geleden

Foto bij chapter 37

breed | medium | small

‘Nu we allemaal gevoed zijn, wil ik graag nog een laatste keer om jullie aandacht vragen.’ Roept Perkamentus. ‘Meneer Filders heeft me gevraagd om jullie te vertellen over de verlengde lijst met voorwerpen die verboden zijn in het kasteel met onder anderen schreeuwende Jojo’s, vurige frisbees en eeuwig vliegende boemerangs. De volle lijst met vierhonderdzevenendertig voorwerpen, geloof ik, is te vinden in het kantoor van Filders.’ Ik lach even naar de tweeling. ‘Hoe dan ook, wil ik jullie eraan herinneren dat het Verboden bos verboden terrein is en al helemaal met volle maan.’ Perkamentus kijkt naar mij en ik hoor mensen fluisteren. George geeft me een kus op mijn wang. ‘Net als het Zweinsveld voor het eerste en tweede jaar. Ook moet ik jullie met pijn in mijn hart vertellen dat de zwerkbalcup dit jaar niet door zal gaan.’ Er klinkt protesterend geroep. ‘Dit is om een evenement wat dit jaar op Zweinstein plaats zal vinden en zal beginnen in oktober. Het zal veel energie vergen van de leraren – maar ik weet zeker dat jullie ervan zullen genieten – Ik heb het groot genoegen om aan te kondigen dat dit jaar het-’ Er klinkt ineens een luide donderslag en de deur van de Grote zaal vliegt open. Er staat een man in de deuropening, leunend op een grote wandelstok, gekleed in een zwarte reismantel. Hij begon naar de grote tafel te lopen en er klonk een klap alsof hij één nep been had. ‘Ik stel jullie graag de nieuwe VWTZ docent voor, Dwaaloog dolleman.’ Nog een bliksemschicht. ‘Dat is dramatisch.’ Mompel ik. Er klinkt nauwelijks applaus en Dolleman gaat zitten. ‘Waar was ik? O ja, ik heb het groot genoegen om aan te kondigen dat dit jaar op Zweinstein het Toverschooltoernooi zal plaatsvinden.’ ‘Je maakt een grapje!’ Roept Fred. ‘Ik maak geen grapje, meneer Wemel.’ Antwoord Perkamentus geamuseerd en ik begin te lachen. ‘Maar nu je het zegt, ik heb wel een leuk grapje gehoord over een trol, een kobold en een kabouter die naar een herberg gingen.’ Ik lach nog harder. Anderling schraapt haar keel luid. ‘Maar misschien is dit niet juiste de tijd… nee…’ Mompelt Perkamentus. ‘Waar was ik ook alweer, o juist, het toverschooltoernooi… Sommigen weten niet precies wat dit inhoud, dus ik hoop dat de mensen die het weten het mij niet kwalijk nemen dat ik een korte uitleg geef. Laat uw gedachten gerust afdwalen. ‘Dit is geweldig weetje hoe gaaf het zou zijn om daaraan mee te doen!’ Ik kijk hem met grote ogen aan. ‘Wat? Nee.’ Sis ik. ‘Van iedere school wordt één leerling gekozen en onthoud dat die leerling er alleen voor staat. Geloof mij, dit is geen spel voor mensen met een zwak hart. Maar hier vertellen we later meer over. Eerst verwelkomen wij de scholen, de dames van Beaubatons, Academie voor de toverkunst en hun schoolhoofd, Madame Mallemour. De deur gaat open en er komen allemaal meisjes in blauwe gewaden binnen. Ze doen een soort dans en alle jongens kijken ze dromerig na. Ik in tegenstelling tot hun trek mijn wenkbrauwen op. ‘Serieus, vallen jullie hiervoor.’ ‘Als jij nou ook zo’n gewaad gaat dragen…’ Begint George. ‘Nee, ik pas.’ Zeg ik licht geërgerd. Er komt een enorm lange vrouw achter ze aan. ‘Die moet deels reus zijn.’ Ze buigen en er wordt geapplaudisseerd. ‘En nu onze vrienden uit het noorden, de trotse zonen van Klammfels en hun schoolhoofd Igor Karkarov.’ We kijken weer naar de deur en nu komt er een grote groep jongens binnen. Ze hebben allemaal een grote wandelstok bij zich. Wanneer ze ermee op de grond slaan komt er een grote vuurvonk onder vandaan. Ze lopen door naar voren en achter hun komen en volwassen, nors kijkende man en een jongen aan. ‘Sodeknetter, het is hem… Viktor Kruml.’ Hoor ik Ron piepen. Wanneer ze voor zijn begroet Igor Perkamentus vrolijk. Iedereen gaat aan de kant staan en er wordt een soort gouden toren neergezet. ‘De winnaar krijgt eeuwige roem, maar om te winnen moet je drie taken vervullen. Onderschat ze niet, het is eerder gebeurt dat er mensen dood zijn gegaan.’ ‘Wicked.’ Mompelt de tweeling. ‘Om dit te voorkomen is er een nieuwe regel.’ Er stapt een man naar voren die ik herken als Ludo Bazuin. ‘Wegens het gevaar mogen alleen leerlingen boven de zeventien zich opgeven voor de spelen.’ Zegt hij ongemakkelijk. Nu breekt de hel los. ‘That’s rubbish!’ Schreeuwt de tweeling in koor. Ik leg mijn handen over mijn oren tegen het kabaal wanneer mijn hoofd begint te kloppen. ‘Stilte!’ Roept Perkamentus en iedereen wordt weer stil. Hij pakt zijn stok en laat de toren die naast hem staat verdwijnen. Er verschijnt een grote beker met een blauwe vlam erin. ‘De vuurbeker. De leerlingen die mee willen doen, vullen hun namen in op een papiertje en gooien die in de vuurbeker, voor volgende donderdag middernacht. ‘Maak geen overhaaste beslissing. Als je eenmaal gekozen wordt, kan je niet meer terug. Het toernooi is begonnen, welterusten.’ Iedereen staat op en loopt de grote zaal uit.

Ik loop de slaapzaal van de jongens in. ‘Leo, hoe kan het dat ik jou niet heb gezien bij het feestmaal?’ Ik geef hem een knuffel. ‘Jagertje!’ Ik lach. ‘Ik heb sinds vorig jaar meer bijnamen dan er leerlingen zijn.’ Ik ga naast Fred op bed zitten. ‘Slaap je eigenlijk nog wel eens op de meisjesslaapzaal of ben je hier ingetrokken?’ Ik haal mijn schouders op. ‘Nee kidding, ik heb mijn vriendinnen ook gemist.’ Ik laat mijn ogen even naar George glijden die zich aan het omkleden is. ‘Hoe was je zomervakantie?’ Hij knikt. ‘Leuk, maar ik hoorde dat jullie vakantie spectaculairder was.’ Ik kijk angstig voor me uit. “Geniet ervan, het beloofd spectaculair te worden.” Blijven de woorden zich in mijn hoofd herhalen. ‘Nola?’ Ik sta op. ‘Ik ga maar eens naar bed.’ Ik loop naar de deur. ‘Noot.’ George loopt achter mij aan en doet de deur achter zich dicht. ‘Alles oke?’ ‘Ja.’ Zeg ik snel. ‘De weerwolven kunnen hier niet komen, Perkamentus heeft spreuken uitgesproken.’ Ik knik. Hij kijkt mij even zwijgend aan. ‘Welterusten.’ Hij geeft mij een kus en gaat weer naar binnen. Ik loop de trap verder op en ga mijn slaapzaal in. ‘Hey, ik dacht al dat je weer bij de tweeling zou blijven slapen.’ Ik schudt mijn hoofd. ‘Mijn eerste nacht terug op Zweinstein breng ik mooi door bij mijn vriendinnen.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

  1. xmoongirlx
    xmoongirlx 3 jaar geleden

    snel verder xx

Details

0

12+

1064

273 (0)

Share