Foto bij 247.3 Miles 44 hours || eight

Volgens mij is er iets mis met de top. We hebben 2 kudo's en staan er niet in, terwijl de laagste er 1 heeft? Wtf:(MAAAAR WE HEBBEN WEL 42 ABOOOOS! Dat vieren we met een hoofdstukje haha,
x.

Halifax Old Road, Huddersfield, Verenigd Koninkrijk

'Oh deze gaat naar Huddersfield! Die kunnen we beter nemen denk ik, wat jij?' zei Zayn, hij was weer helemaal opgeknapt van gisteravond en had me vanmorgen om 7 uur gewekt. Het voelde alsof ik uit een coma kwam. Hij had dan ook erg veel moeite moeten doen me wakker te krijgen. Daar kwam nog eens bij dat mijn hoofd haast ontplofte zoveel pijn deed het. Zayn heeft me een paracetamol gegeven, en ik hem het briefje van de dokter. Ik heb hem heel lief aangekeken of hij me voortaan om de twee uur wakker wilde maken, en dat wilde hij wel.
'Ik heb geen idee, ik ben hier nog nooit geweest.' zei ik hem.
'Ben je wel, maar goed. Kom we nemen deze.' zei hij en sleurde me mee de trein in. We liepen beiden in een zwart vest met capuchon, omdat Zayn om de één of andere reden door niemand herkend wilde worden. En ik moest daar maar aan geloven.
De trui die ik van Zayn geleend had, zat me vrij ruim, maar hij was ook lekker warm. Zayn had een tas meegenomen met eten, geld, paspoorten en eigenlijk alles wat we nodig zouden kunnen hebben.
We ploften op twee lege stoelen neer, ik aan het raam en Zayn tegenover me ook aan de raamkant. 'Hey geef me je mobiel eens?' vroeg Zayn me en stak zijn hand uit. Ik haalde mijn mobiel uit mijn zak en keek hem wantrouwend aan. Hij wist het wachtwoord toch niet, wat moest hij ermee? Zonder ook maar zijn hersens te moeten breken over wat mijn wachtwoord was, ontgrendelde hij mijn mobiel alsof het zijn eigen was en begon te scrollen. Stomverbaasd keek ik hem aan. 'Hoe the fack weet jij mijn wachtwoord?!' riep ik en mijn stem sloeg even de verkeerde kant op.
'Het is gewoon Nandos? Zoals altijd.'
Godverdomme dat ik daar zelf niet op was gekomen. 'Hey daar kunnen we vanavond wel gaan eten, het is toch gratis.' zei hij en haalde zijn schouders op. Gratis? Hoezo gratis? 'Je hebt een Black Card, weet je dat niet meer? Je mag gratis eten bij Nando's met vijf vrienden...' zei hij alsof hij mijn gedachten had kunnen lezen.
'ONBEPERKT?!' vroeg ik hem ongelovig. Hij knikte met een glimlach. 'OH MY GOD, BEST DAY OF MY LIFE.' riep ik, Zayn keek me lachend aan, maar seinde me ook om stil te zijn. Ohja, we verstopten ons voor iets waarvan ik nog altijd geen idee had wat het was. Misschien waren het monsters.
Ik keek even de coupé rond, of iemand me misschien raar aankeek. Één iemand keek naar me. Een meisje van een jaar of zestien dacht ik. Ze staarde naar me alsof ze dood was. Zonder emotie en zonder gevoel, tot ze begon te gillen. Ik sloeg mijn handen op mijn oren en keek geschrokken naar Zayn, maar die keek uit het raam alsof er niks aan de hand was. Maar het meisje bleef gillen. Oorverdovend en niet alleen pijnlijk aan mijn oren, maar ook aan mijn hoofd. Ik keek naar Zayn, en weer naar het meisje, maar ze was weg. Het gegil ging daarin tegen door. Als piepende remmen van de trein, maar langer aanhoudend en deprimerender. Ik sloot mijn ogen en jammerde in mezelf. Smeekte om het te laten stoppen, zo'n pijn deed het. Ik voelde Zayn's hand bezorgd op mijn schouder, maar toen ik mijn ogen opende om hem aan te kijken, was het zwart. Mijn handen zakte van mijn oren, en het gegil ging door. Pas toen ik Zayn's stem niet meer hoorde, verdween het gegil langzaam ook. Gelukkig, dacht ik en viel flauw.

'Nee bedankt meneer, ik red het verder zelf wel denk ik.' hoorde ik Zayn beleefd zeggen. 'Oké, succes.' zei een onbekende stem. Ik werd me langzaam weer bewust van mijn lichaam, en van wat onder en boven was. Zayn sleepte me mee door zijn arm onder mijn armen te houden en mijn arm om zijn schouder te hebben geslagen. Ik deed mijn ogen open en keek naar rechts, recht in zijn grote prachtige bruine ogen. 'Hey buddy. You allright?' vroeg hij me met een lieve glimlach en blozend maakte ik me los van hem. Maar zodra ik op mijn eigen benen stond begon ik weer te wankelen. Gelukkig vond ik nog net op tijd mijn evenwicht weer. 'Uhm, yeah I guess so?' zei ik en durfde hem niet aan te kijken.

Reacties (5)

  • Dahlias

    Haha, dat meisjexD

    5 jaar geleden
  • Lufs

    Hahaha snel verder... Me2 +Abo for me(dance)

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Ben erg benieuwd naar de rest van het verhaal, nu al!
    +Abo

    5 jaar geleden
  • Hargrove

    Snelverderbabe<3

    5 jaar geleden
  • nuzzlenarry

    Ik lach me echt dood als ik dat meisje me zo voorstel. Haha, snel verder:)

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen