Foto bij 225.5 Miles 37 Hours || ten

omdat ik al vier reacties had? Dunno, just looking for excuses to post chapters i guess haha
love u x.
ps. omg net het stomste hoofdstuk van dit hele verhaal moeten schrijven... hoofdstuk 24. Wees voorbereid.

Oldham Road, Manchester, Verenigd Koninkrijk

'I promise.' zei ik met een glimlach en sloeg mijn arm om zijn schouder terwijl we verder liepen. Mijn maag verstoorde de rust met veel lawaai en Zayn begon te lachen. 'Honger?' vroeg hij me. Ik knikte blozend. Waarom moest ik nou altijd honger hebben?
'Dan gaan we maar ergens lunchen denk ik.' besloot hij en ik was het helemaal met hem eens.

'Zullen we een spel doen?' stelde ik voor toen we even later weer in de trein zitten. Richting Manchester dit keer. Zayn keek me met een opgetrokken wenkbrauw aan. 'Zoals ik-zie-ik-zie-wat-jij-niet-ziet?' vroeg hij me. Ik schudde twijfelend mijn hoofd.
'Meer iets om je beter te leren kennen. Ik weet niks van je.'
'Hoe zie je dat voor je? True or dare?' vroeg hij me. Ik knikte met een glimlach. Eigenlijk was dat niet wat ik in gedachten had gehad, dit was beter dan ik in gedachten had gehad. Hij ging voorovergebogen zitten op zijn stoel en keek me met een grijns aan. 'Okay, true or dare?'
'Dare.' zei ik zonder na te denken over de mogelijke gevolgen die dit teweeg zouden kunnen brengen. Zayn dacht even na en ik hoopte op een opdracht die te doen was. Hij opende zijn mond om iets te zeggen, maar ik was hem voor. 'Wat moeten we doen als we weigeren iets te zeggen of te doen?' vroeg ik hem. 'Dan moet je drinken, dat is de regel toch?'
'Ja, maar waar halen we drank vandaan? En het is trouwens pas 5 uur...'
'Dat halen we bij het eerst volgende station, en ja, dus? Dan moet je maar niet je opdracht afwijzen.' wees hij me er slim op. Ik knikte begrijpend, maar slikte toch even. Zayn begon weer te grijnzen. 'Je mag shirtless gaan zingen in een volle coupé. Maar wel met zonnebril en snapback.' zei Zayn en gaf me een zonnebril en snapback uit zijn tas aan. Ik keek hem stomverbaasd aan. Meende hij dit nou?
Hij keek me afwachtend aan. Ja, hij meende het. Blijkbaar zag hij me twijfelen. 'Niet doen is drinken.' herinnerde hij me eraan en ik knikte geïrriteerd. Ik keek even de coupé rond. Hij zat vol met studenten die terug naar huis gingen, en mensen die een weekendje weg gingen. Ik zuchtte, trok mijn trui uit, mijn shirt, en zette de snapback en de zonnebril op. 'Wat moet ik zingen?' vroeg ik Zayn. Aangezien ik geen begeleiding had zou het sowieso een flop worden.
Zayn haalde zijn schouders op en begon een ritme te tikken met zijn handen op het tafeltje dat aan de muur van de trein hing. Ik haalde ook mijn schouders op, ging staan en deed mijn ogen dicht. Als ik niet keek, keken zij ook niet naar mij. En aangezien ik een zonnebril op had, zagen ze mijn ogen toch niet.
'White lips, pale face, breathing in the snowflakes, Burned lungs, sour taste ....Lights's gone, day's end struggling to pay rent, Long nights, strange men.'
Begon ik en opende voorzichtig mijn ogen. De mensen in de coupé keken op van hun krant, mobiel of ipad. Sommigen, die in gesprek waren geweest zwegen. Ik haalde diep adem en ging verder. 'And they say she's in the class A team, Stuck in her daydream been this way since 18,
But lately; her face seems, slowly sinking, wasting crumbling like pastries...' zong ik zachtjes maar toch hard genoeg dat je het achterin de coupé kon verstaan.'And they scream the worst things in life come free to us,
Cos were just under the upper hand, And go mad for a couple of grams.
And she don't want to go outside.... tonight, And in a pipe she flies to the motherland
Or sells love to another man,
It's too cold outside,
For angels to fly
Angels to fly....' zong ik en maakte er een einde aan. Snel ging ik weer zitten, mensen begonnen enthousiast te klappen. Ik trok snel mijn kleren -of eigenlijk zayns kleren...- weer aan en zette mijn capuchon weer op. 'Krijg ik mijn snapback terug?' vroeg Zayn me. Ik schudde met een glimlach mijn hoofd en hield hem onder de capuchon op. 'Hey, ik wilde even zeggen dat ik je echt supergoed vond zingen.' zei een meisje van een jaar of zeventien. Ik ontweek haar blik, maar zette de zonnebril gauw op om haar aan te kunnen kijken zonder dat ze me kon herkennen. Ik wilde Zayn immers niet boos maken. 'Dankje!' zei ik vrolijk. Ze had mooi bruin lang haar en groene ogen. Ze was tenger, en best lang. Ze droeg een blauwe jurk met daaronder een zwarte legging en beenwarmers. Er ging een rilling over mijn rug. Ik zou al lang bevroren zijn als ik haar was.

Reacties (7)

  • Dahlias

    En haha, ik herkende de songtekst totaal niet, maar neuriede wel het goede melodietje erbij:Y)

    5 jaar geleden
  • Dahlias

    Haha wat Nashton zei:)

    5 jaar geleden
  • PinkPassion

    Awh nieuwe abo:D

    5 jaar geleden
  • nuzzlenarry

    Wahhhhh, super! Snel verder ik ben verslaafd :3.+kudo

    5 jaar geleden
  • Hargrove

    het is truth or dare maar verder super geschreven en als je al zo'n 24 hoofdstukken hebt activeer dan meeeeeeeeer ;D

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen