Foto bij 97. Jaan De Ruyck

Hiya,

Ik kan tot en met 17 december jammer genoeg niets meer uploaden want mijn examenperiode zit eraan te komen. Sorry daarvoor. Grrr. Ik zie het echt niet zitten.
Ik heb de laatste twee - drie dagen niet goed kunnen studeren omdat ik me echt niet goed voelde, dus moet ik nu nog extra mijn best doen om die verloren tijd in te halen.

Veel succes aan iedereen die ook examens heeft!

Welkom aan de nieuwe abo's. x

LUFU

Ik was echt ontzettend blij dat Lauren weer wou gaan dansen. Ik had gezien hoe ze na het hele gedoe met Dennis weer wou beginnen met dansen. Ze begon buitenaards goed zoals altijd maar halverwege begon ze haar bewegingen minder af te werken en begonnen er tranen over haar wangen te lopen, niet veel later stuikte ze in elkaar en kroop in een bolletje terwijl ze hevig begon te snikken. Ze heeft het daarna nog enkele keer geprobeerd maar telkens gebeurde hetzelfde, ze heeft het toen opgegeven. Iedereen vond het jammer maar enkel ik en Jill weten dat ze er enorm veel van afgezien heeft. Ze probeerde altijd naar buiten te komen met een glimlach, ze wou mensen laten denken dat ze het goed vond en helemaal niet erg dat ze gestopt was.
Daarom ben ik dus zo blij, ze zou zich weer goed kunnen voelen als ze weer begon met dansen. Het moest natuurlijk wel lukken, ze zou vast heel erg ontgoocheld zijn als het dit keer weer hetzelfde zou gaan als 2 jaar geleden. Ik hoopte alleszins van niet.
Ik zou haar wel willen helpen, maar dat zou natuurlijk niet gaan want ze vertrekt zondag al terug naar Londen. Ik dacht even na hou ik dat zou kunnen oplossen.

"Pap!" riep ik. Hij zat boven in z'n kantoortje, daar zou eigenlijk mijn kamer moeten zijn en mijn huidige kamer zou eigenlijk pap z'n kantoortje moeten zijn, nu ja, dat even terzijde. "Ja?" hij stond halverwege de trap. "Mag ik even naar buiten met Martin?" vroeg ik. "Ja, is goed, wees voorzichtig." zei hij en ging weer naar boven. Ik rolde naar de kapstok en trok aan mijn blauwe winterjas die naar beneden viel en die ik daarna aantrok. Uit de jaszakken haalde ik mijn handschoenen. Ik trok ook nog mijn sjaal naar beneden en deed die om.
Niet veel later stond ik buiten. Ik zou niet vragen aan Martin of hij zou meegaan. Op m'n eigen houtje rolde ik richting Jill haar huis. Ik mocht waarschijnlijk ook niet naar haar toe, maar gelukkig wist pap niet waar ik naar toe ging, hij controleert mij niet zo hard als Lauren.

"Hey Jaan, wat kom jij hier doen, zo helemaal alleen?" vroeg Jill nadat ze de deur voor me geopend had. Ik moet jou iets belangrijks vertellen en iemand anders iets vragen. Ze keek me verward aan. "Ah, oké. Kom binnen, het is koud buiten." zei ze en wreef even over haar armen. Ik hief de voorwielen van mijn rolstoel op en zette ze op de drempel van haar huis maar mijn achterwielen hingen wat moeilijker. "Euhm, zou je even kunnen helpen?" vroeg ik aan Jill die wat dromerig voor zich uit keek. "oh, ja, natuurlijk; Sorry." schrok ze op uit haar gedachten. Ze trok mijn rolwagen vooruit waardoor ik nu helemaal binnen was. "Bedankt."
We gingen in de woonkamer zitten. "Wat moet je me vertellen?" vroeg Jill. Net toen ik m'n mond wou opendoen om te antwoorden kwam Marianne (de moeder van Jill) de woonkamer binnen. "Dag, Jaan. Wat fijn om je nog eens te zien. Alles goed met je?" Ik knikte. "Mooi zo, wacht, ik breng jullie beiden een kop warme chocolademelk." zei ze opgewekt en verliet toen de woonkamer op weg naar de keuken. "Dus, vertel." zei Jill. "Dennis is weer vrijgelaten en is bij ons aan de deur geweest vandaag." begon ik. "Nee? Dat meen je niet! Hoe durft hij nog zoiets te doen na wat hij Lauren aangedaan heeft." schoot Jill meteen uit. "Hij wou Lauren spreken maar pap is er tussen gekomen en voor hij de deur toegooide mompelde Dennis nog iets richting Lauren. Ik weet niet precies wat maar het moet iets belangrijks geweest zijn want Lauren vertelde me dat-'' ''Ziezo, hier is jullie warme chocomelk." Marianne zette twee dampende koppen op de salontafel. "Bedankt" zei ik beleefd voor ze weer verdween. "Wat vertelde Lauren?" vroeg Jill geïnteresseerd. "Ze wil weer gaan dansen, maar jammer genoeg kunnen wij haar onmogelijk helpen. Maar ik heb een ideetje." maakte ik mijn verhaal af. "Ze wil weer gaan dansen?" Ik knikte. "Dat is geweldig!" gilde ze enthousiast. "Maar je hebt gelijk, door jullie vader kunnen we haar niet helpen. Wat is je plan?" vroeg ze daarna. "Luister,...

Iemand een idee wat het plan van Jaan is? - Ikke wel :p .

Reacties (5)

  • 1432

    Harry

    5 jaar geleden
  • Lovecandy

    Jij bent gemeen:(

    5 jaar geleden
  • Snuf

    NEED TO KNOW

    5 jaar geleden
  • Cliffayne

    IK WIL WETEN!!!

    5 jaar geleden
  • Crazymofox

    Succes met je examens!
    Leuk stukje trouwens!:D

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen