Foto bij Animal 42

‘Het komt niet goed hé’ zeg ik als Louis en ik in de auto zitten. ‘Ik weet het niet Hope. Maar als hij naar de gevangenis moet, kunnen we hem er wel uithalen. Ik heb al een plan’ zegt hij en kijkt even snel naar mij voor hij zijn ogen terug op de weg richt. ‘Echt? Wat?’ vraag ik, maar hij schudt lachend zijn hoofd. ‘Zeg ik nog niet. Maar ik weet wel, als we hem eruit hebben gehaald, dat we zullen moeten vertrekken uit Engeland’ zegt hij. ‘Zover was ik ook al. Ik heb zelf al zitten nadenken naar waar we zouden kunnen gaan. Ergens waar ze ons nooit zouden zoeken. Zoals de noordpool.’ Zeg ik. ‘Ja veel plezier, maar ik ga niet mee’ zegt hij grinnikend. ‘Of de Paaseilanden’ zeg ik. ‘Hmm.. kunnen we nog over praten.’ ‘Of de Sandwicheilanden!’ zeg ik en klap enthousiast in mijn handen. ‘Sandwichen groeien daar niet aan de bomen hoor’ zegt hij. ‘Jammer’ zucht ik. Het bleef eventjes stil tussen ons tot er iets in mij iets binnen viel. ‘Louis?’ vraag ik. ‘Ja?’ ‘Heb jij ooit een vriendin gehad?’ vraag ik en kijk naar hem. ik zie hem zijn lippen samen persen en knikken. Dat is niet zo’n goed teken. ‘Ja’ zucht hij. ‘Hoe lang waren jullie samen?’ vraag ik. ‘3 jaar’ zegt hij. ‘Zo lang? Wat is er gebeurd? Als ik dat mag weten?’ vraag ik. ‘Euhm.. ze heeft mij.. voor 1 jaar… euhm… bedrogen’ zegt hij. ‘Oh nee, Louis. Echt?’ vraag ik. ‘Mhm… zo ben ik ook in de drugs en zo geraakt’ mompelt hij. ‘Ik wou het gewoon uit mijn hoofd krijgen en geraakte er zo in en wou er niet meer uit. Nu nog altijd niet. Het beeld staat nog altijd op mijn netvlies gebrand. Ik was net terug van vakantie en was een paar dagen eerder terug omdat ik ze zo hard miste. Ik wou ze verrassen bij haar thuis en toen ik stil haar huis binnenkwam kon je al raden wat ik hoorde. Ik moest het niet eens meer zien wat ze deed, maar toch. Ik moest met mijn eigen ogen zien, dat ze niet meer van mij hield en dat ze wou dat ik weg was. En toen ging ik natuurlijk binnen en zag ik dat ze op die klootzak zat.’ Gromt hij. ‘Louis, je moet dit echt niet vertellen’ zeg ik maar hij schudt zijn hoofd. ‘Die bitch kan mij nu niks meer schelen. Heel de wereld mag het weten, wat voor een hoer ze is’ gromt hij en klemt zijn handen steviger rond het stuur. ‘Toen ik die klootzak uit het huis had gegooid, vroeg ik haar hoe lang dit al aan de gang was… een jaar dus. Dan begon die cliché vergiffenis natuurlijk weer. Alsjeblief Louis, ik hou van je bla bla bla’ doet hij haar na. ‘En ik was zo kwaad op haar dat ik dan op een feestje waar ze ook was, haar zus en haar beste vriendin heb geneukt’ zegt hij. ‘Wauw’ zeg ik. ‘Inderdaad wauw.’ Zucht hij en schudt zijn hoofd. ‘Daarom doe ik nu niet meer aan vriendinnetjes’ zegt hij. ‘Ze bezorgen je alleen maar pijn en problemen’ zegt hij en kijkt even kort naar mij. ‘Behalve jij bij Harry. Jij bent een goed vriendinnetje’ zegt hij en geeft mij een klopje op mijn knie. ‘Dank je, maar zou je echt niet graag terug een vriendinnetje hebben? Iemand die wel goed voor je is en veel van je houd?’ vraag ik. ‘Nu nog niet. Misschien later, maar eerst ga ik mij op andere dingen richten. Zoals Harry uit de gevangenis houden en goed voor jou zorgen. Want als Harry mij vermoord, kan ik helemaal niet meer aan vriendinnetjes doen’ zegt hij met een glimlach.


Dank je wel voor al de lieve reacties!!!!

Reacties (6)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen