Foto bij 105. Lauren De Ruyck

Het einde van dit verhaal is in zicht!! Dan is m'n eerste story afgelopen:(:(

Ik ben, voor degene die het nog niet weten, begonnen aan een nieuwe story. Het zou echt fijn zijn als jullie eens een kijkje nemen.

LINK TO THE STORY

"Ik heb je zo gemist." zei Niall toen hij gekalmeerd was. "Ik jou ook Niall." zei ik voor hij me weer losliet. Ik gaf Greg een kus op z'n wang en ook aan Maura gaf ik er één. Ik deed m'n jas uit die ik nog steeds aanhad en zette mijn sportzak aan de kant. "Hoe ging het dansen?" vroeg mijn vader zoals elke week. "Goed, Daphne was er weer." zei ik. "Maar hoe? Pap, jij wilde je zonen toch niet meer zien?" vroeg ik. Hij zuchtte. "Dat klopt niet helemaal. Ik wilde niet dat jij hen zou gaan zien. Ik dacht dat,... dat, je nadat je wist wat er gebeurd was, je hun kant ging kiezen en me nooit meer zou willen zien " mijn vader keek naar beneden. "Maar waarom zit je hier dan met hen?" vroeg ik nog steeds niet goed wetend wat hier aan de hand was. "Ze stonden hier plots voor de deur. Ik zag Theo op Greg's arm zitten en die kleine gelijkt als twee druppels water op Greg toen hij nog klein was. Er veranderde iets in me. Ik kreeg spijt van wat ik gedaan heb." ''Dat betekend toch niet dat je mam gaat verlaten?" vroeg ik meteen geschrokken. "Nee, nee. Natuurlijk niet." lachte mijn vader. "Ik zal je moeder nooit verlaten. Ik kreeg gewoon spijt dat hun twee, hun hele leven in een leugen hebben moeten leven." Hij keek op en keek recht naar Maura. "Het spijt me Mau. Ik had nooit gewild dat het zo zou lopen." zei hij met een stem vol spijt. "Het is nu zo, alles is weer goed. Ik heb mijn plan getrokken." zei Maura.
"Uhm, sorry dat ik jullie onderbreek hoor. Maar zou er een mogelijkheid zijn dat ik Lauren weer mag zien en de andere jongens ook?" vroeg Niall. Hij keek met een ingehouden glimlach naar m'n vader. Mijn vader knikte. "Ik kan jullie niet meer tegen houden zeker?" vroeg hij lachend. Niall en ik kregen beiden een enorme glimlach op onze gezichten. "Yeah." zeiden we beiden en gaven elkaar een high-five.
Ik hoorde een baby huilden vanuit één van de slaapkamers. "Is dat Theo?" vroeg ik aan Greg. Hij knikte. "Mag ik gaan?" vroeg ik hoppend op m'n stoel. Hij glimlachte. "Ja, natuurlijk." Ik stond meteen op en ging naar de kamer waar het gehuil vandaan kwam.

Zo ging ik dat weekend nog langs bij de jongens. Ze waren samengekomen en ze waren allemaal blij om me terug te zien. Ik ook om hen terug te zien natuurlijk. Ik zat tussen Louis en Harry geplet. Eleanor, Sophie en Perrie waren er ook. We waren wat aan het praten over er wat er de voorbije twee maand gebeurd was. Ik keek op m'n uurwerk en zag dat het al bijna elf uur 's nachts was. "Ik ga dan maar eens naar huis." besliste ik. Ik wou opstaan maar Harry en Louis trokken me weer naar beneden waardoor ik half op Harry's schoot viel. Ik liet me weer op het plekje tussen Harry en Louis glijden. "Niets van, jij blijft hier vannacht" zie Harry "Maar, mijn vader zal ongerust zijn en ik kan hier toch ook niet blijven." verweerde ik mezelf. "Er bestaat een mobiel en toevallig heb je er één. En waarom kan het niet?" vroeg Harry. "Ik heb geen slaaptenue?" probeerde ik. "Ik wel." zei Harry meteen. "Ik heb Pooh niet." zei ik met een pruillipje. "Ik ben er." Ik keek hem even niet begrijpend aan, maar toen snapte ik hem. Ik voelde hoe m'n wangen rood werden. "Nog argumenten waarom je hier niet kunt blijven, Laurentje?" vroeg Harry. Ik schudde mijn hoofd. "Dus je blijft?" vroeg Harry blij. "Ik zal niet anders kunnen zeker?" zei ik schouderophalend.
Ik haalde mijn Iphone die ik eindelijk terug had gekregen van m'n vader uit m'n zak.

Aan Pap: Ik blijf bij Harry en Niall vanavond. Je hoeft me niet te komen halen. xx Lauren

Ik verstuurde het en stak m'n Iphone weg.

Perrie, Zayn, Eleanor, Louis, Sophia en Liam mochten in tegenstelling van mij wel vertrekken. Ik ging de trap op en ging naar de kamer die van mij was. Ik had niet verwacht dat Harry hier ook was. Hij nam mijn hand vast en trok me mee naar zijn kamer. "Hier heb je een shirt van mij. Kleed je maar rustig om, ik wacht buiten wel. Je roept maar als je klaar bent." zei hij en hij ging zoals hij zei buiten de kamer staan.

Soooo, het einde komt dichter en dichter.
Ik ben met een nieuwe story begonnen.:): LINK TO THE NEW STORY

Reacties (3)

  • thatonechild_xo

    Jaloers op Lauren. Grrrrr.

    5 jaar geleden
  • PlsMainiac

    Uurwerk=horloge
    Slaaptenue=pyama?

    5 jaar geleden
  • Cliffayne

    LIEF!!!!! GEEF ONS MEER VANDAAG!!! <3

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen