Foto bij 0 - Prologue

Hey, hier een proloogje:)
Ik weet nog niet wanneer ik met deze story van start ga, ik heb al 5 hoofdstukken afgeschreven, maar ik heb ook nog veel examens en ben liever iets verder in het verhaal, zodat ik halverwege niet weer tegen een muur oploop en er pauze's van 3 maanden komen:((ben namelijk ook nog bezig met het ontwikkelen van de taal en alles van dit verhaal, het wordt een enorm iets(lol))

Ondertussen kun je anders wel een story van een vriend van me lezen: Supernova door Fantasy2014, hij is (voor mij) koning van de fantasy, dus veel plezier:P

      “Lightfield is van ons! De uitverkorene is niet meer, al jullie hoop is vergaan!”

      Een man met een groot litteken over zijn hele rug, stond bovenin de lucht te schreeuwen terwijl hij demonen opriep om ons dorp te vernietigen. Ik keerde me angstig naar mijn moeder, die me gehaast een armband in mijn handen duwde, “Ga, en neem Christian met je mee! Weet je waar oma’s huis is? Ren snel naar oma’s huis en zorg ervoor dat die enge man jullie niet ziet, begrepen?”

      Ik knikte en pakte Christians hand vast, waarna ik nogmaals zenuwachtig naar mijn moeder keek, “Gaat mama niet mee…?”
      “Sorry liefje, mama moet hier nog wat opruimen.” Mijn moeder glimlachte zwakjes en trok een juweel met ons stadsembleem uit de ‘verboden kast’, waarna er aan de bovenkant opeens een grote metalen knots uit sprong. Vanuit de onderkant kwam er een handvat met een kristal, waaruit een lichtgevende lijn met rozige energie straalde, die zich vervolgens rond de knots centreerde. Bijna meteen stortte er een stuk van ons dak in, waarna er een van de meest afgrijselijke wezens ooit ons huis binnen kwam vallen. Toen het mij met zijn gloeiende ogen aankeek, verloor ik zelfs de kracht om te gillen. Mijn moeder hief haar wapen, waarna ze het lompe wezen binnen no-time zijn hersens insloeg. Zodra ze hem tegen de vlakte had gekregen, draaide ze weer naar ons, waarna ze schreeuwde, “Ren!”

      Direct kwam er al een tweede monster binnengevallen, dus draaide ik me gelijk om en rende ik doodsbang weg, Christian aan mijn zijde. We renden en renden, ook al struikelden we, we bleven doorrennen. Weg van ons thuis dat in vlammen opging, weg van het lot dat ons eigenlijk treffen moest.

Reacties (7)

  • Florets

    Dit verhaal is gooooeeedd!! Xx ABO :3

    6 jaar geleden
  • geleninja

    Klinkt spannend!! Zeker met je mix op de achtergrond!! De combinatie krijg je echt kippenvel!!

    7 jaar geleden
  • LordFantasy

    Facking vet!
    Voor mij ben jij Queen Of Fatnasy (well ofcourse, I am the King:D)

    7 jaar geleden
  • ZeroHorizon459

    Echt, je hebt een proloog, en wat voor een! Echt, deze story is KEI AWESOME! Da's nu al twee keer echt...Maar het is ook echt zo!

    7 jaar geleden
  • Lufs

    Wow echt super goed!(K)(H)(H)(H)


    +abo +kudo(flower)(H)(H)(H)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen