Foto bij 107. Lauren De Ruyck

LUFU

"Lauren? WTF doe je?" vroeg een woedende stem. Ik was nog nooit zo snel mijn bed uit geweest. Ik keek in twee woedende blauwe ogen en hoorde Harry achter me nu ook wakker worden.

"Dat kan ik ook aan jou vragen." zei ik terug. Ik trok het shirt van Harry wat naar beneden. "Ik vroeg het eerst! Wat doe jij met dat stuk omhoogvallen zangertje in bed?" schreeuwde hij.
"Wat kan jou dat schelen! Ik weet wel dat jij al Harry en mijn brieven achtergehouden hebt. Waar was dat goed voor?" Ik schreeuwde in het Nederlands omdat dat nog altijd gemakkelijker was dan in het Engels. Ik had een goed argument gebruikt want Oliver zei niets meer. Ik keek even achter me en zag dat Harry achter me stond, hij keek me bezorgt aan en z'n ogen vroegen om uitleg. Ik draaide me terug richting Oliver.
"Waarom deed je dat Oliver?" vroeg ik kalm. Oliver keek me recht in de ogen aan. Ik zag pure woede in z'n ogen. Ik keek weg om hem niet in de ogen hoeven te kijken en zag m'n vader sprakeloos buiten de kamer staan, Niall stond ook nog steeds in de kamer en keek van mijn naar Oliver en terug. "Ik wil gewoon niet dat hij daar je weer gaat kwetsten." Hij kwam steeds dichter bij mij staan en wees sissend richting Harry. "Ik kies zelf wat ik doe en met wie ik iets doe." siste ik terug. "Wat doe je hier eigenlijk?" vroeg ik. Zijn blik verzachtte. "Ik kwam je iets vragen; iets wat ik al heel lang wil vragen." hij stuurde een vernietigende blik richting Harry. "Wat wil je vragen?" vroeg ik benieuwd.
"Al sinds de eerste keer dat ik je zag voelde ik dat je speciaal bent. Ik heb je zien huilen, ik heb je zien lachen,Ik heb veel naar je gekeken toen je sliep,
Ik wil de vader van je kinderen zijn, Ik wil mijn hele leven bij jou zijn. Ik ken je angsten en jij kent de mijne. En ik houd van je, ik zweer dat dat waar is
Ik kan niet leven zonder je. 'You have been the one for me.' en dat ben je nog steeds. Wil je mijn vriendin worden?" vroeg hij. Ik herkende de tekst, het was één van mijn lievelingsliedjes die hij vertaald heeft. Ik keek hem geschrokken aan. "Ik, uh," Ik stamelde maar wat, ik wist echt niet wat zeggen. Ik dacht dat we niets voor elkaar voelden we waren enkel vrienden. Eerlijk gezegd voelde ik niets voor Oliver. Ik stak me hand naar achteren op zoek naar Harry. Hij stond nog steeds achter me en nam m'n hand vast. "Ik ben met Harry nu, Oliver. Ik voel niets meer voor jou dan enkel vriendschap, het spijt me." mompelde ik. Ik vond het zo erg om Oliver te moeten kwetsen. Ik had nooit geweten dat hij iets voor me voelde. Ik keek naar Oliver omdat hij nog steeds niet gezegd had. Hij keek woedend, maar echt woedend naar Harry. "Son of a bitch'' schreeuwde Oliver. Hij haalde uit naar Harry maar Niall en mijn vader hielden hem tegen. "Oliver! Waarom doe je nu zo?" vroeg ik toen ik tranen voelde ontstaan in mijn ogen. "Hij verdient je niet! Hij weet niets over je. Ik ken je al bijna heel m'n leven, ik ken je door en door en dat kent je nog maar een half jaar en je begint er als iets mee! Ik had dat niet van je verwacht Lauren. Je bent een echte slet geworden!" Tranen liepen over mijn wangen. Harry wreef kalmerend over mijn rug. "Zo is het wel genoeg!" schreeuwde mijn vader nu ook. "Oliver, ik breng je naar het station en je hoeft niet meer terug te komen." Mijn vader trok Oliver mee uit de kamer. "Hier zul je spijt van krijgen Lauren! Ik kom terug voor wraak!" schreeuwde hij nog voor hij helemaal verdween. Toen hij weg was draaide ik me om en begon met luide snikken te huilen tegen Harry aan. Ik sloeg m'n armen om z'n rug en hij legde een hand op m'n heup en wreef geruststellend met z'n andere hand over m'n rug. Hij ging op het bed zitten en trok me op z'n schoot. Hij drukte me dicht tegen zich aan en maakte sussende geluidjes.

#TeamHarry of #TeamOliver?

Vertaalde liedje: Goodbye my lover by James Blunt

Reacties (12)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen