Foto bij Page 135 - Jay

Een extra lang stukje om het nieuwe jaar in te leiden? Ik hoop dat jullie zin hebben om te lezen, want het is echt heel erg lang geworden. Ik had er eerst twee verschillende hoofdstukken van gemaakt, maar dan zou er één heel zinloos hoofdstuk bij zitten waarin niks gebeurt en ik vond dat ik al genoeg hoofdstukken had gehad waarin niet zo veel gebeurt, maar ik vond het ook zonde om wat ik geschreven had helemaal weg te halen, dus ik heb gewoon een klein stukje weggehaald en de rest van het hoofdstuk bij het volgende hoofdstuk gevoegd, dat op zichzelf helaas ook al best wel lang was. Ik hoop dat jullie het een beetje leuk vinden (:
En natuurlijk een gelukkig nieuwjaar allemaal! Hebben jullie ook het gevoel dat 2013 ongelofelijk snel voorbij is gegaan? Ik heb denk ik een beetje gemengde gevoelens over 2013. School was niet bepaald geweldig dit jaar, maar aan de andere kant is het ook het jaar geweest dat één van mijn grootste dromen is uitgekomen (naar Amerika gaan ^^). Verder heb ik dit jaar ontzettend veel geschreven, zeker in vergelijking met voorafgaande jaren en daar ben ik echt heel blij mee. Ik hoop dat ik hiermee in 2014 weer veel kan doorgaan en dat ik ook weer nieuwe verhalen kan gaan maken (: En verder is dit jaar het jaar geweest dat mensen mijn verhalen ook echt zijn gaan lezen, wat natuurlijk heel erg leuk is! (:
Ik hoop heel erg dat jullie willen blijven lezen in 2014! (Mijn doel is om uiterlijk in maart dit verhaal af te ronden, aangezien ik vorig jaar ook in maart begonnen ben en het mooi zou zijn om het in elk geval binnen een jaar geschreven te hebben c: )
Groetjes van Charlotte (:

P.s. Toen ik maandagochtend wakker werd (om een uur of 8) zag ik zomaar dit verhaal bovenaan de top staan! Superleuk! Ik had wel eens van iemand gehoord dat die dit verhaal ooit eens eerder bovenaan de top had zien staan, maar ik had het nog nooit zelf gezien, dus ik vond het heel erg leuk ^^

Slaperig opende ik mijn ogen in de morgen en nog voordat ik ze helemaal open had, had ik al het gevoel dat ik een halve hartaanval kreeg, doordat twee blauwe, wijd geopende ogen me van vlakbij aan het aanstaren waren.
'Niall! You scared the shit out of me!'
In plaats van sorry te zeggen of iets dergelijks, schoot mijn vriendje keihard in de lach, wat ik natuurlijk ook wel had kunnen verwachten. Waarschijnlijk zou ik hetzelfde hebben gedaan.
'Seriously, you know how scary it is when you open your eyes and someone somehow stares directly into them, when you're not expecting it?' vroeg ik. 'I'd actually expect you'd like to sleep a bit longer.'
'Yeah, but I sort of woke up early and I realised there was a beautiful girl in my arms I could stare at, so I stayed awake.'
'That's really cheesy.'
Niall kwam met zijn hoofd nog een beetje dichter bij het mijne en fluisterde met een gemaakt hese stem: 'I could be a lot cheesier, if I'd want to, babe.'
Ik kon er niks aan doen dat ik verschrikkelijk in de lach schoot, terwijl Niall me met een tevreden grijns aankeek. Misschien was het dan ook wel precies zijn bedoeling geweest.
'Well, at least I'm awake now,' grinnikte ik.
'You're so beautiful when you laugh. Even in the morning, when you're hair is messed up and you're actually wearing one of my shirts.' Ik wist niet zeker of ik gevleid of een beetje beledigd moest zijn. 'Did I say you could wear that, by the way?'
Ik keek even naar beneden, naar het simpele witte shirt van Niall dat ik had aangetrokken. 'I forgot my pyjamas, so I thought I didn't really have another option, so I figured out you probably wouldn't mind. You've got more than one plain white T-shirt.'
'I think you forgot your pyjamas on purpose. You always steal my shirts.'
'I know. Bad habit.' Ik grijnsde en haalde mijn armen onder het dekbed vandaan, om ze om Nialls nek te kunnen slaan. 'But I don't think you mind it that much. If you did, I think you would have broken up with me already, because it's not my only annoying habit.'
'How about clicking with pens, not being able to sit still, being stubborn and teasing me?'
'How about you? I can name some bad habits of yours too, you know. You tease me too, fart quite a lot, you're feet smell and you laugh about almost everything, even when it isn't funny. Though I kinda like that last one, actually,' voegde ik er lachend aan toe.
'It's amazing we still love each other, even when we know all these things about each other.'
'Is it?' vroeg ik en ik boog me naar hem toe om hem te kussen, me in mijn hoofd voorstellend dat hij niet naar ochtendadem, maar naar dauwdruppels en aardbeien smaakte, wat eigenlijk nog vrij gemakkelijk ging. Het was alsof ik niet alleen vlinders in mijn buik voelde, maar er gewoon een hele wolk van vlinders om me heen hing, die me omgaf en me kriebelde. Misschien waren ze tegelijkertijd wel ergens binnenin me een vuurtje aan het stoken.
'I can't believe we've only got two days left together now,' zuchtte Niall.
'Two whole days, two whole nights and a morning, Niall . Think positive.'
'I'm trying to, but I just feel like we're two puzzle pieces fitting right together right now, so it wouldn't be a good idea to separate us. I just can't let you go. Maybe I'll just have to kidnap you.'
'How romantic,' lachte ik. Ik staarde diep in Nialls blauwe ogen en voelde me bijna verlegen worden door de manier waarop hij terug staarde, zijn volledige aandacht op mij gericht, terwijl er miljoenen meisjes op de wereld waren die alles zouden geven om hier in mijn plaats te zijn. Bijna voelde het oneerlijk zoveel geluk als ik had, al was het alleen al om hier nu in zijn armen te mogen zijn. Het idee dat ik ook nog diep van binnen bij hem was binnengedrongen, omdat hij zelfs van de kleinste dingen van mij leek te houden (tenminste, dat stelde ik me zo voor, aangezien dat de manier was waarop ik van hem hield), was eigenlijk al een droom op zich. Wat dat betreft wilde ik niet meer wakker worden.
Ik ademde diep in, terwijl ik me besefte dat we allebei al een tijdje niks gezegd hadden en besloot toen te vragen: 'What are we going to do today?'
'Just lay in bed all day and enjoy each other's presence?' stelde Niall voor.
'Counterproposal: what if we just go outside and enjoy each other's presence? I've barely seen anything of London so far.'
'But you've seen the inside of my bedroom. Not many people in London can say that.' Ik voelde dat ik moest lachen. 'You're right,' zuchtte Niall toen. 'Maybe we should get out of bed today. Play tourists a bit. I could show you Buckingham Palace and the Big Ben, the London Eye, the Tower and the Tower Bridge. Maybe we could go to Oxford Street and to Picadilly Circus and Leicester Square, where they have the M&M store. All those places are so busy, though. I don't think I've even been to lots of them myself. London has so much to see.' Hij zweeg even.
'I'd love to see it all,' mompelde ik. 'Especially with you. And maybe, in the evening we could just go back to your house and watch a movie together.'
Niall glimlachte. 'Sounds like we've got a big day ahead of us. I just don't want to start it right away. I want to hold you in my arms and lie here with you, just for a bit longer.'

Om eerlijk te zijn had ik eigenlijk niet verwacht dat je in Engeland werkelijk op elke hoek van de straat een rode telefooncel zou kunnen vinden. Ik had verwacht dat dat net zoiets was als zoals buitenlanders dachten dat je in Nederland op elke hoek van de straat een coffeeshop zou vinden, maar dat eigenlijk ook wel mee viel (tenzij je door Amsterdam liep, waar je er in een kwartier al zeker een stuk of zeven tegen het lijf liep), meer als een soort sprookje eigenlijk. Telefooncellen zouden allang uitgestorven moeten zijn in de moderne tijd, waarbij iedereen een mobieltje had, maar hier in Londen liep je ze om de haverklap tegen het lijf.
'Jay,' zuchtte Niall geërgerd, 'we're not going to take another picture with a telephone booth again. We already took eight of those.'
'Please? Just one more,' giechelde ik. De telefooncellen waren inmiddels al helemaal niet zo belangrijk meer voor mij geworden. Het leuke was nu om te kijken hoe lang ik hiermee door kon gaan, voordat Niall zich zou gaan beginnen te irriteren. Later, als we dan naar de serie foto's van "Niall+Jay+telefooncel" zouden terugkijken, zouden we hier waarschijnlijk alleen maar om lachen en met een goed gevoel terugkijken naar de mooie herinneringen die we eraan hadden.
'You still take the "playing-we're-tourists"- thing very seriously, don't you?' lachte Niall.
'I ám a tourist, basically,' zei ik met een serieus gezicht.
Niall schudde lachend zijn hoofd en trok me vervolgens naar zich toe. Hij ging me kussen, wist ik ergens in mijn achterhoofd, toen hij zijn handen op mijn heupen legde en ik voelde al hoe mijn hart sneller begon te kloppen, als een soort automatische reactie in deze situatie.
'Excuse me.' Een zacht stemmetje verstoorde ons momentje en een beetje teleurgesteld voelde ik hoe Nialls handen weg gleden. Voor ons stonden twee meisjes, die waarschijnlijk nog niet van de basisschool af waren en toen ik dat zag vond ik het denk ik iets minder erg dat ze Niall en mij precies op dit moment gestoord hadden.
'Could we have a picture with you?' vroeg één van de twee aan Niall in een héél erg Brits accent en ik moest even glimlachen. Om de één of andere reden vond ik het altijd schattig om kinderen in een Brits accent te horen praten.
'Sure,' zei Niall met een glimlach. Een vrouw die een eindje bij ons vandaan stond en waarschijnlijk hun moeder was of zo, stond al klaar met een fototoestel in haar handen. Niall zakte een klein beetje door zijn knieën om wat beter op de foto te passen.
Het voelde altijd een beetje raar, die mensen die op Niall af kwamen, ook al was ik het inmiddels al een klein beetje gewend van de tijd die we in New York doorgebracht hadden. De tijd die we erover gedaan hadden om van Harrods, langs Hyde Park, Buckingham Palace, Downing Street (ik vroeg Niall of we niet toevallig een bij de Prime Minister of de koningin konden langsgaan, aangezien hij ze toch allebei al ontmoet had en hij wees me erop dat ik precies hetzelfde deed als toen we in Washington waren) en the London Eye naar de Big Ben te komen, was waarschijnlijk korter geweest als we niet meerdere keren fans tegengekomen waren. Daartegenover stond dat ik waarschijnlijk verdwaald was als ik Niall niet bij me had.
Al snel leken meer mensen hem te ontdekken, wat misschien niet zo raar was als je in zo'n drukke straat als deze stond en even later kwamen er al meer mensen met camera's en telefoons op hem af (waaronder een ouder Japans echtpaar dat geen woord Engels sprak en waarvan ik eigenlijk het idee had dat ze niet precies wisten wie Niall was). Een groepje mensen verzamelde zich om ons heen en ik probeerde me er maar een klein beetje buiten te houden, af en toe een foto te maken als ik een camera in mijn handen gedrukt kreeg of soms bij Niall en de fans op de foto te gaan staan, omdat mensen dat om de een of andere reden leken te willen.
Ik zag dat Niall me met een verontschuldigende blik aankeek en ik glimlachte naar hem, zo van: "het is oké". Het was jammer dat de mensen niet zo snel leken weg te gaan. Ik geloof dat Niall het na een tijdje ook wel een beetje zat begon te worden, of hij vond het gewoon vervelend om mij te laten wachten terwijl dit eigenlijk de dag was die we echt met z'n tweetjes zouden doorbrengen.
'Sorry, but we really have to go now,' zei Niall tegen de fans, terwijl hij mijn hand vastpakte en probeerde zich een beetje een weg te banen door de mensen. Een aantal fans reageerden teleurgesteld, anderen beseften dat het voor hen misschien ook wel tijd was om te gaan en sommigen probeerden nog snel en opdringerig een foto te krijgen.
'Seriously, Niall,' hoorde ik een snerpende stem in een Amerikaans accent achter me zeggen. Ik keek snel even om en zag een meisje van een jaar of zestien, schatte ik, staan, dat naar mijn mening iets te veel make-up op haar gezicht had. 'You're still going out with hér, even after what she did to you?'
Ik fronste mijn wenkbrauwen. 'Just ignore it,' hoorde ik de stem van Niall in mijn oor fluisteren. Ik knikte voorzichtig, hopend dat niet te veel mensen het op zouden merken. Waar hád ze het in vredesnaam over? Wat dacht ze dat ik gedaan had? Ik wist dat mijn nieuwsgierigheid nog best eens ongezond kon worden, want zelfs al wist ik dat het niks positiefs kon zijn, nog steeds wilde ik weten wat er aan de hand was.
'Maybe he doesn't know yet himself,' hoorde ik iemand anders fluisteren, waarop het meisje met de snerpende stem het nodig vond om te reageren: 'How could you even miss that? I mean, I guess you would notice it if your girlfriend was cheating on you with your best friend, especially if there are pictures everywhere to be found on the internet.'
Ik voelde mijn grip op Nialls hand verstrakken en vertelde mezelf te ontspannen, maar dat ging heel moeilijk met een oplaaiend gevoel van boosheid in me en al de onprettige vragen die door mijn hoofd rondspookten. Hadden ze het nou echt over mij? Waar hadden ze het dan in vredesnaam over? Hoe kwamen ze erbij dat ik zoiets zou doen? Wie zou nou dit soort leugens bedenken?
'Oh, don't act like you don't know anything about it.' Het meisje met de snerpende stem was inmiddels naast me komen lopen en ik wist zo verschrikkelijk zeker dat ze er tegen mij had dat ik er bijna misselijk van werd. Waarschijnlijk was ik Nialls hand zowat aan het fijnknijpen, want hij maakte zijn vingers los uit de mijne en legde in plaats daarvan zijn hand beschermend op mijn onderrug.
'Sorry,' mompelde ik zachtjes tegen Niall, zodat alleen hij het zou kunnen horen.
'It's okay,' fluisterde hij terug. Vervolgens verhief hij zijn stem weer een beetje, tegenover de mensen die nog steeds om ons heen stonden: 'Could you let us through, please?'
'There are pictures of you getting into Harry Styles' car at the airport on thursday everywhere on the internet. Seems like you went the wrong direction, girl.' Het meisje keek me aan alsof ze dacht dat ze net een hele goede opmerking had gemaakt waarop ik waarschijnlijk volgens haar niks op terug te zeggen had. In werkelijkheid voelde ik al een lichte soort opluchting en had ik bijna de neiging om te gaan lachen.
'Thursday was the day of the surpriseparty. Harry picked me up from the airport that day,' zei ik, niet meer in staat mijn woorden voor me te houden, aan de ene kant om voor mezelf uit te spreken dat ik eindelijk had begrepen waar dit om ging, aan de andere kant om het voor Niall te verklaren en hem te laten weten dat hij zich nergens zorgen over hoefde te maken, voor zover hij dat nog niet doorhad. Verder zei ik het net hard genoeg om te hopen dat het snerpende meisje het hoorde en nu zou begrijpen dat ze verkeerd zat.
'I know that,' zei Niall verbaasd. Ik knikte zachtjes.
'But they don't,' fluisterde ik.
'Oh, seriously, Niall, you don't believe her, right? That's just exactly what someone would say when they did something like that.'
Het was alsof dat mens niet ophield! Had ze nou echt niks beters te doen? Het voelde werkelijk alsof ze het expres deed, alsof ze probeerde me zover te krijgen dat ik iets zou doen waarmee ik nog meer negatieve aandacht op me af zou verzamelen, zoals uit boosheid iets heel stoms zeggen of in tranen uitbarsten of uit mijn slof schieten of wegrennen. Alsof ze me expres probeerde te treiteren, naar beneden probeerde te krijgen. Misschien had ze helemaal niet eens gehoord wat ik tegen Niall zei, besloot ze gewoon dat wat ik ook had gezegd
'Of course I believe Jay,' zei Niall zacht, niet omdat hij niet zeker van zijn zaak was, maar omdat hij niet boos wilde klinken en waarschijnlijk moest oppassen voor wat hij zei. Ik zag de frons die ook op zijn gezicht was verschenen. Als hij ook maar iets boos zei iemand die zich een fan noemde, dan zou dat waarschijnlijk meer negatieve publiciteit betekenen.
Een scherpe, schelle, vervelende lach galmde door mijn hoofd en ik wist dat het wel hetzelfde meisje móést zijn. 'Look at her face,' schaterde ze.
Natuurlijk was mijn gezicht niet heel charmant om te zien nu het in zo'n boze uitdrukking verwrongen was, maar wat wilde ook als er iemand als zij naast je stond en je achtervolgde, tegen je bleef praten, terwijl ze al lang haar kop had moeten houden.
Ik probeerde mezelf eraan te herinneren rustig te blijven. Ze was het niet waard. Ik moest beter zijn dan zij. Ondertussen stelde ik me in mijn hoofd voor hoe ik de Costa Coffee hier vlakbij zou inrennen, om een beker koffie te kopen en die over haar heen te kunnen gieten. Zeg maar, niet als gloeiend hete koffie, waardoor ze met brandwonden naar het ziekenhuis zou moeten, maar gewoon warm en plakkerig, waardoor haar haren, haar kleding en haar dag verpest zouden zijn.
'Jay? Jay are you alright?' Een zachte bezorgde stem van Niall leek ver weg in mijn oren te klinken en het duurde even voor ik werkelijk besef van zijn stem had. Ik geloof dat ik een beetje misselijk werd.
Nialls beschermende hand op mijn onderrug gaf me zachtjes een duwtje en ik merkte opeens dat hij me de Costa die ik al had gezien binnen probeerde te krijgen. Ik liet me meevoeren, terwijl ik het meisje met haar schelle stem hoorde naroepen: 'She's not even that pretty!'


Een heel gelukkig nieuwjaar iedereen! Ik hoop dat jullie allemaal een heel goed jaar gaan krijgen en dat al jullie wensen voor dit jaar gaan uitkomen (:
Heel veel plezier in 2014!

Reacties (10)

  • Summerday

    GOSH IK HEB NE VERHAAL VANAF HOOFDSTUK 1 TOT DIT HOOFDSTUK IN FUCKING 2 DAGEN UIT GELEZEN HOE AWSOME IS DAT!
    Maar oke, die bitch kraamt onzin uit
    Jay is super en ze is een geweldige meid voor Niall
    They are perfect <3
    Love it xx

    5 jaar geleden
  • Lovecandy

    Kwas al ziek maar nu ben ik nog zieker pfff

    5 jaar geleden
  • Smeerkaas

    Een extra lang stukje om het nieuwe jaar in te leiden? Ik hoop dat jullie zin hebben om te lezen, want het is echt heel erg lang geworden. Ik had er eerst twee verschillende hoofdstukken van gemaakt, maar dan zou er één heel zinloos hoofdstuk bij zitten waarin niks gebeurt en ik vond dat ik al genoeg hoofdstukken had gehad waarin niet zo veel gebeurt, maar ik vond het ook zonde om wat ik geschreven had helemaal weg te halen, dus ik heb gewoon een klein stukje weggehaald en de rest van het hoofdstuk bij het volgende hoofdstuk gevoegd, dat op zichzelf helaas ook al best wel lang was. Ik hoop dat jullie het een beetje leuk vinden (:
    En natuurlijk een gelukkig nieuwjaar allemaal! Hebben jullie ook het gevoel dat 2013 ongelofelijk snel voorbij is gegaan? Ik heb denk ik een beetje gemengde gevoelens over 2013. School was niet bepaald geweldig dit jaar, maar aan de andere kant is het ook het jaar geweest dat één van mijn grootste dromen is uitgekomen (naar Amerika gaan ^^). Verder heb ik dit jaar ontzettend veel geschreven, zeker in vergelijking met voorafgaande jaren en daar ben ik echt heel blij mee. Ik hoop dat ik hiermee in 2014 weer veel kan doorgaan en dat ik ook weer nieuwe verhalen kan gaan maken (: En verder is dit jaar het jaar geweest dat mensen mijn verhalen ook echt zijn gaan lezen, wat natuurlijk heel erg leuk is! (:
    Ik hoop heel erg dat jullie willen blijven lezen in 2014! (Mijn doel is om uiterlijk in maart dit verhaal af te ronden, aangezien ik vorig jaar ook in maart begonnen ben en het mooi zou zijn om het in elk geval binnen een jaar geschreven te hebben c: )
    Groetjes van Charlotte (:

    P.s. Toen ik maandagochtend wakker werd (om een uur of 8) zag ik zomaar dit verhaal bovenaan de top staan! Superleuk! Ik had wel eens van iemand gehoord dat die dit verhaal ooit eens eerder bovenaan de top had zien staan, maar ik had het nog nooit zelf gezien, dus ik vond het heel erg leuk ^^


    Het is nu echt wel een superlang stukje! Ik zal er alvast aan beginnen, mihihihihi. School niet zo goed? Het zal wel meevallen hoor, je bent alleszins over gegaan naar het volgende jaar dus echt heel slecht kan het niet geweest zijn. En over dat van Amerika: ik ben nog altijd jaloers! Oh, nog tot maart? Ik hoop dat het je lukt! Jaaah, ik ben beginnen lezen *trekt aan haar onzichtbare strik omdat ze een te dikke nek krijgt*
    ik heb jou alleszins heel erg debiele berichtjes gestuurd dit jaar and I'm happy about that!
    haha, toeval...tof liedje op de radio: because I'm happyyyy...clap along if you feel like a room without a roof...becaus I'm happyyyyyyyyxD
    Ik vraag me af wie die iemand was die dat eens tegen je had gezegd (van je story die op één stond) hmmm...die wil ik wel eens ontmoeten... Maar ben superblij voor jou dat het nog gebeurd is!
    Jeej! M&M store! (sorry moest effe, nu ga ik verder na de kleine onderbreking)

    Och arme Jay..
    wat een geluk dat ik net m'n knuppel heb teruggevonden *winkwink*
    oké, ik zou nooit echt iemand pijn kunnen doen (zelfs niet met woorden, ik ben een watje), maar toch...

    You too a happy new year!!

    5 jaar geleden
  • LittleDecoyX

    Dit vind ik zo erg he?
    Ik weet dat dit een verhaal is. Maar dit gebeurt in het echt ook
    Daar wordt ik zoo misselijk van
    Waarom kunnen mensen niet gewoon blij zijn voor hun idool?
    Ik snap het gewoon niet

    Gelukkig Nieuw Jaar!!
    Snel verder c:
    xx

    5 jaar geleden
  • xxBluesky

    Jay geen zorgen maken joh! Ik handel wel met haar af >;)

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen