Foto bij Page 136 - Jay

Als ik dat plaatje daarboven zie wil ik weer naar Londen... Londen was zo mooi (:
Ik heb trouwens heel bewust Costa gekozen in plaats van elke andere koffiezaak, vanwege FYUYLM en dat die story rond deze tijd van het jaar zijn eerste verjaardag viert ^^ Nou ja, eigenlijk moest ik gewoon aan Costa denken toen ik dit hoofdstuk schreef...
Ik geloof niet dat ik veel in de intro te zeggen heb vandaag. Ben een beetje somber, omdat ik geen zin heb om maandag weer naar school te moeten, maar dat zullen veel mensen wel een beetje hebben c:
I hope you enjoy reading this chapter and that you have a nice day :3

'Jay? Jay, are you okay?' Ik zag hoe Niall me met een bezorgde blik aanstaarde. We waren in de Costa, waar Niall me naar een kamertje ergens achterin de koffiezaak had begeleid, nadat hij met iemand die hier werkte had gesproken. Ik was neergezakt op een stoel en Niall had een stoel gepakt en was recht tegenover me gaan zitten om me aan te kunnen kijken. Er was niemand in de ruimte, behalve wij.
Ik sloot heel even mijn ogen en knikte toen. 'I'm fine,' zei ik tegen Niall, toen ik mijn ogen weer opende. 'It just got a little too much. All these people around me and stuff.'
De lichte misselijkheid die ik had gevoeld was gelukkig weer weggezakt en ik kon weer rustig ademhalen. Het meisje praatte niet meer en ik had haar niet uitgescholden of iets in haar gezicht gesmeten. Het was allemaal nog redelijk goed gegaan.
'Are you sure?' vroeg Niall en ik knikte opnieuw. Niall pakte mijn hand vast en gaf er zachtjes een bemoedigend kneepje in. 'Don't let what they say get to you, okay? We both know the truth, we both know that what they say is a lie. You're beautiful and I love you, you're one of my favorite people in the world, so don't worry about anything they say. I just have to make a few phone calls now, okay?'
Ik knikte weer, voorzichtig. Niall glimlachte, stond op en haalde zijn mobieltje tevoorschijn. Ik hoorde vlagen van de gesprekken die hij voerde, waarschijnlijk met iemand van het management of zo, over roddels en mij en Harry en waarom wij er niks aan konden doen en hoe dit opgelost moest worden. Niall verdedigde me, op een bepaalde manier, kon ik horen aan zijn stem, ook al kon ik merken dat hij alles relaxed en zakelijk op probeerde te lossen. Het voelde verschrikkelijk aan dat het überhaupt zo ver had moeten komen. Hoe kónden mensen zulke leugens verzinnen? Hoe bestonden er zulke smerige mensen, die bewust andere mensen zo naar beneden probeerden te brengen? Hoe kon iemand ook maar geloven dat dit echt waar was, dat ik, of Harry, dit zou doen?
Ik probeerde het vocht dat zich in mijn ooghoeken begon te verzamelen zo snel mogelijk weg te knipperen en veegde met mijn hand even over mijn wang, terwijl ik dacht aan wat Niall net tegen me had gezegd. "Don't let them get to you..." Het was idioot, zoveel gevoelens die ik normaal nooit echt had, die werden losgemaakt nu door mensen die ik niet eens kende, waaraan ik geen naam of gezicht kon vastplakken.
'Hold on. I'll call you back,' hoorde ik Niall zeggen. Hij borg zijn telefoon weer op in zijn zak en kwam langzaam op me af.
'Are you crying?' hoorde ik Niall zachtjes en ongelovig vragen.
'No,' antwoordde ik, terwijl ik snel mijn tranen probeerde weg te vegen. Mijn stem klonk echter veel te trillerig om stevig te staan.
Niall zuchtte en lachte even. 'It doesn't really work if you say it like that,' zei hij, waarmee hij een klein lachje bij mij tevoorschijn toverde.
'I know. I'm sorry.' Niall ging met zijn duim over mijn wang en gaf me zachtjes een kus op mijn neus.
'It's okay. I can understand it's really hurtful for you to hear such things...'
Het zat hem zelf ook best wel dwars, kon ik merken. Wat natuurlijk ook best wel voor te stellen was, want het ging hem ook aan.
'It's not just hurtful, but more like... Really pissing me off. I always cry when I get really angry. I just can't stand it when people lie to me, or, about me, in this case.'
Niall schoof zijn stoel naast de mijne en sloeg vervolgens zijn armen om me heen, stevig, maar zacht. Het voelde fijn aan, geruststellend. Ik liet mijn hoofd tegen Nialls schouder leunen en een paar tranen lekten op zijn shirt, maar ik geloof niet dat hij dat heel erg leek te vinden.
'Well, think of it this way. Maybe you're just a much better person than they are,' zei Niall, terwijl hij zijn hoofd tegen mijn hoofd liet leunen.
Ik zuchtte en voelde dat ik nog steeds moest huilen, maar op een bepaalde manier voelde dat misschien wel goed. Het was beter om mijn boosheid op deze manier naar buiten te laten dan door met spullen te gaan smijten of mensen uit te schelden. Met huilen spoelde je ook een beetje de slechte stoffen naar buiten, toch? Of niet. Dat zou ik eigenlijk eens aan Marieke moeten vragen.
'Jay, there are always going to be people in your life that try to get you down, not matter how much you try to be nice to everyone. And most of the time it just means that they're jalous,' zei Niall zachtjes, terwijl hij met zijn vingers over mijn haar streelde.
Ik lachte zachtjes. 'Every girl wants a Niall in her life,' mompelde ik. Om eerlijk te zijn voelde ik me al wat beter, maar dat kwam waarschijnlijk vooral doordat ik het liefste vriendje ter wereld bij me had. Misschien was hij wel gewoon een veel beter persoon dan dat ik was. 'You know, most of the time I can be quite good at not caring what other people think about me.' Ik haalde even mijn neus op. 'But I just hate it when I think something is really unfair.'
Niall glimlachte. 'You've always seemed so carefree to me, ever since the moment we met. But you're actually really sensitive.'
Ik knikte zachtjes en voelde hoe Nialls hoofd met me meebewoog, aangezien hij nog steeds tegen me aan leunde. Zijn armen voelden stevig om me heen gewikkeld, alsof hij me nooit meer los zou laten. Hij speelde met een plukje van mijn haar en voor een klein moment leek alles even niet zo erg meer. 'At least you still believe me when I say I didn't do what they think I did.' Ik vermeed expres het woord "vreemdgaan".
'I trust you. Trust is important, right?' zei Niall met een klein glimlachje. 'If they only knew you, they wouldn't believe these rumours either. They would know that you're actually really honest and that you get upset when you think something's not fair. They don't know what kind of effort you made to be here with me and how you made me apple pie for breakfast. They don't know you've been hurt in the past.'
'They don't know about us,' mompelde ik zachtjes en Niall schoot in de lach.
'They don't know about us,' beaamde hij lachend, terwijl hij me dichter tegen zich aantrok. Ik was blij dat mijn ademhaling in elk geval alweer rustiger was dan het kloppen van mijn hart, maar dat tweede kon ik nu gelukkig op verliefdheid afschuiven.
'It's true, though,' zei ik. 'Since I met you, it somehow seemed like my lovelife was suddenly magnified for the whole world to see, but there's actually a lot of things that are going on just between the two of us. Like our late night conversation and the way you can make me smile, even when I have tears in my eyes and how you sing me my favorite songs...'
'An how you call me an idiot when you actually mean to say you love me and that the things you said to me on the first day we met, the way we ran through the streets of New York City, singing and dancing,' vulde Niall aan.
'How you stole my heart, even though I was trying so hard to protect it and how sweet you always are to me and you tell me I'm beautiful when I look like shit...'
'How you can look beautiful without even trying and how your eyes twinkle when you get exited and how you always get exited about new things and the fact that you are actually a philosopher somewhere deep inside.'
Ik begon te lachen. 'Maybe we are just two complete weirdos, that happen to be crazy in love with each other.'
'Speak for yourself.' Ik giechelde, terwijl Niall me plagerig in mijn zij prikte. Om te zorgen dat hij ophield, drukte ik stevig mijn lippen op de zijne en probeerde ik hem zo vurig als ik kon te zoenen. Ik voelde hoe Niall moest lachen, voordat hij me maar net zo graag terug kuste.
'It feels great to see you smile again,' fluisterde Niall.
Ik grijnsde. 'Not hard when you kiss me back like that.'
Niall trok me weer naar zich toe en zoende me opnieuw en ik vroeg me af hoe het kon dat, hoewel ik hem nu al zo ontzettend vaak gezoend had, het nog steeds elke keer spannend voelde en mijn hartslag elke keer maar weer als een razende omhoogliep als zijn lippen de mijne raakten.
'It actually could have been quite funny, though, if it hadn't been so serious,' besloot ik uiteindelijk te zeggen. 'I mean, how they made up this whole story about cheating, while it's actually just one person picking up another person from the airport.'
'Well, there are different versions of the story going around now,' zei Niall en ik keek hem vragend aan. 'I just heard it from the manager,' vertelde hij. 'One story says I already broke up with you before you arrived in England and you were using Harry to take revenge.' Ik sloeg een hand voor mijn mond en begon te lachen, ook al was het eigenlijk niet grappig. Het was meer om hoe absurd het eigenlijk was. 'Other people prefer the version in which Harry and I are now in a huge fight and the band is about to split up.'
'Oh,' mompelde ik. 'And now all those girls hate me, because they think I'm the reason their favorite band is splitting up. I actually feel bad for them, a bit.'
'It's not your fault,' zei Niall. 'What do you say? Should I call someone to pick us up, so we can go home?'
Ik aarzelde en haalde toen mijn schouders op. 'If that's what you really want, it's okay, but I'd actually like to see a little bit more of London. I mean, we can't let those people ruin our day, right?'

Reacties (5)

  • Summerday

    <3

    6 jaar geleden
  • nuzzlenarry

    Fuck you and your perfect story. I was supposed to sleep two hours ago.

    jk

    6 jaar geleden
  • MatchboxCar

    ik zag deze foto op tumblr en ik dacht onmiddelijk aan je verhaal (:

    6 jaar geleden
  • Dowager

    I love it. <3
    EN IK WIL NIET NAAR SCHOOL AAAAAAARGH. *frustraties*

    6 jaar geleden
  • Lugano

    Awhh lief!!
    COSTA. GEORGE. JOU GEWELDIGE STORY.
    Misschien ga ik hem morgen opnieuw lezen. Die story blijft leuk (:

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen