Foto bij O14 | Levi |

Mijn ogen beginnen te branden. Ik probeer niet te wrijven maar de pijn is bijna ondragelijk. Ik begin te schelden. Ik heb mijn lenzen nog steeds in! Met wazig en pijnlijk beeld slinger ik naar de badkamer. Ik doe er alles aan om die pijnlijke lenzen uit te krijgen. Door de tranen van het brandende gevoel is het moeilijk maar de eerste is er uit. De tweede gaat er net zo moeilijk uit. Ik leg ze op de rand van de wasbak en was m'n gezicht. Als ik op kijk zie ik mijn blauwe ogen weer. Ik zucht diep en hang nog even boven de wasbak. Even twijfel ik. Ik moest ze in van de visagiste. Nog een keer kijk ik in de spiegel. Haar make-over heeft twee dagen geduurd. Ik zie er weer uit als me zelf, maar dan blond.
Met een schoon setje ondergoed ga ik terug naar de badkamer. Ik trek twee handdoeken uit de kast en draai de kraan open. Pas als ik de deur op slot draai kleed ik me uit en schuif voorzichtig onder het warme water. Het voelt vreemd. De deur kan op slot, geen verwachtingen of vermoedens. Het voelt vertrouwd en daar moet ik nog aan wennen. Ik ben blij dat ik daar weg ben, maar toch mist een deel van mij zijn aandacht.. Zolang hield ik vol dat het uit liefde was maar het ging allemaal om gebruik maken van. 't Doet me zeer. Ik draai de kraan dicht, droog me af en trek m'n OnePiece weer aan. De lenzen gooi ik weg, ze hadden geen nut meer. 'Ik vraag wel om nieuwe.' Fluister in mijzelf toe.
Eenmaal de kamerdeur gesloten laat ik me nog even op m'n bankje ploffen. De sneeuw is niet blijven liggen. Het is ook eigenlijk nog herfst maar van mij had het gemogen. Ik speel een beetje met m'n ring terwijl ik naar de straat kijk. De postbode loopt zijn ronde en buren lopen met de hond. Een kort melodietje gaat af. Al vlug heb ik m'n iPhone in handen en bekijk de melding. Niall stuurt een berichtje.
"Hi Levi! Al wakker? Hoop dat je het gister leuk heb gehad."
"Hi Naill. Ja, is lang terug ook." Ik wacht geduldig af terwijl ik naar buiten kijk.
Sharon staat met de tweeling bij de auto. Het lijkt wel of ze even weg gaan. Ook zie ik her en der mensen met de hond lopen. Kinderen die een bal over gooien of schoppen. Jonge koppels met een kinderwagen. Ooit zal ik dat geluk ook hebben, maar nu eerst afwachten tot James gepakt is..
Mijn telefoon gaat af. "Any plans today?" Krijg ik als antwoord. Daarop reageren durf ik niet, wat nou als iemand meeleest.. Ik sluit mijn telefoon en steek hem onder mijn kussen. Misschien moest ik maar eerst een tijdje geen telefoon op zak dragen. 'maar wat nou als hij je vind of tegenkomt op straat?!'

Oké.. telefoon wordt thuis niet gebruikt zolang het niet nodig is..

Ik wandel op mijn sloffen naar beneden, waar Adam met de krant op de bank zit. "Goeie morgen Adam." Zeg ik zachtjes. Ik krijg een goede morgen terug en ik loop naar de keuken. Even kijk ik gek.. Ik weet niks te vinden hier!
"Adam..?" Adam verschijnt met een paar tellen in de keuken met een vragen de blik. "Kunt u mij vertellen waar ik glazen en wat limonade vind?"
Na de rondleiding door de keuken vertrek ik weer naar boven, waar ik toch even op mijn telefoon kijk.
-Louis, 16 ongelezen berichtjes-

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen