Foto bij Hundred-Eighty-Three

Friday 20 December 2013

Hannah Mae Wilson

Dagen had ik het voor me uit geschoven om bij Harry langs te gaan, ik ben bang. Echt heel bang, maar ik moet het echt gaan doen anders zal ik hem niet terug krijgen. Het is duidelijk dat hij niet naar mij toe komt. Enkele dagen geleden zette hij op twitter dat hij eindelijk weer wat opgefleurd was en dat hij lekker lui op de bank zou gaan hangen. Om lekker niks te doen, dus ik moet gewoon naar hem toe gaan. Al mist hij me blijkbaar niet want anders had hij dat niet op twitter gezet. Ik kijk naar mijn outfit als ik helemaal klaar ben. Ik bijt op m'n lip en knik dan maar. Steven weet niet dat ik naar Harry toe ga, want ik heb hem vandaag nog niet gezien, hij moest vroeg beginnen met werken en hij zal pas laat in de avond terug zijn. Hij had een briefje neergelegd dat er een schotel in de vriezer lag, die hij gisteren nog even snel gekocht had toen hij te horen kreeg dat hij vandaag moest werken. Ik zucht en pak een sjaal en wikkel die nog even over mijn nek en pak dan mijn tas en hang die over mijn schouder. Delano zou me er naartoe brengen en hij zou me ook meteen weer ophalen als het nodig was. Ik ben hem echt heel dankbaar dat hij me altijd wilt brengen en me in veiligheid wilt houden, want hij heeft zelf ook zijn familie, die hij nauwelijks ziet. Dus ik vindt het echt heel lief van hem. Ik pak ook nog even een muts want het is echt koud geworden deze dagen. Ik trek de deur open en ga naar buiten en trek de deur weer dicht. We gaan er voor, het wordt afwachten hoe het zal lopen. Ik loop het trappenhuis in en ga naar beneden, waar Delano al op me staat te wachten.
"Klaar voor?" vraagt hij en ik bijt op m'n lip.
"Niet echt, maar ik moet dit echt doen" zeg ik en hij knikt en we gaan naar buiten. Ik begroet de fans even en stap dan de auto in. Volgens mij beginnen ze al minder te denken dat ik ziek ben, al ben ik nog steeds veel thuis.

Na een half uurtje door London gereden te hebben komen we bij Harry's huis aan. Voor de poort staan vele fans te wachten om een glimp van hem op te vangen, ik snap niet dat ze buiten in de kou kunnen blijven staan. Wel zie ik een aantal vuurkorven staan, dus hebben ze wel wat warmte. Delano rijd naar de poort en zegt iets tegen de bewaker die in het huisje zit. Sinds wanneer zit die er? Ik lette niet op wat Delano zei, maar ik zie wel de poort opengaan.
"Wat heb je gezegd?" vraag ik en hij lacht.
"Dat we hem komen verrassen" zegt hij en ik frons.
"Hij kent me" zegt hij dan en ik knik. Ze zijn natuurlijk allebei een bewaker. Voor de deur wordt de auto stil gezet en ik zucht.
"Je kan het" zegt Delano en ik knik.
"Blijf je even staan tot ik binnen ben?" vraag ik en hij knikt.
"Sterkte meid en stuur me een sms als je naar huis wilt, dan kom ik meteen. Ik blijf namelijk in de buurt tot ik nieuws krijg" zegt hij en ik knik.
"Tot later" zeg ik en open de deur en stap uit. Ik hoor meteen gegil en mijn naam en zucht. Ik loop naar de deur. Ik neem even diep adem en bel dan aan. De bel galmt door het huis heen en het duurt even tot de grote zwarte deur opengaat en Harry in de deuropening verschijnt. Ik bijt op mijn lip als ik hem zie staan. Vanaf onderen bekijk ik hem omdat ik eerst naar de grond keek en ik zie dat hij een trainingsbroek aan heeft en zijn Calvin Klein boxer komt er net een stukje bovenuit. Hij heeft geen shirt aan en waterdruppeltjes liggen nog op zijn huid. Hij stond dus net onder de douche. Ik bijt op mijn lip en kijk dan naar zijn gezicht, die behoorlijk verrast en geschrokken staat. Hij had me dus duidelijk niet verwacht. Ook zijn haar is nat, dus het is nu zeker dat hij net onder de douche vandaan komt.
"Mae, wat doe je hier?" vraagt hij enkele minuten later. Ik kijk in zijn ogen, die me licht vragend aanstaren.
"Ik wil met je praten" zeg ik dan en hij bijt nu licht op zijn lip.
"Uh okay" mompelt hij en hij zet een stap opzij, zodat ik langs hem heen naar binnen kan lopen, wat ik ook doe. Intussen laat ik nog één keer mijn blik over hem heen glijden en bekijk zijn tatoeages, die me nog altijd fascineren. Eigenlijk had ik niet eens verwacht dat hij me binnen zou laten. Ik trek mijn muts van mijn hoofd en ook m'n sjaal doe ik af en m'n winterjas trek ik ook uit. Ik hang mijn jas op en leg mijn sjaal en m'n muts op het tafeltje in de gang. Ook trek ik mijn laarzen uit en loop dan achter Harry aan, die nog op me stond te wachten. Ik begin nu alleen maar zenuwachtiger te worden. In de woonkamer wijst hij naar de bank en ik neem voorzichtig plaats. Het is zo ongemakkelijk nu.
"Wil je iets drinken?" vraagt hij en ik knik lichtjes. Hij loopt weg en sluit voor kort mijn ogen, maar open ze al snel weer. Wat wil ik eigenlijk tegen hem gaan zeggen? Ik wil het eerst weten over Kendall, maar ik moet mijn eigen gevoelens ook gaan vertellen en daar ben ik niet zo'n prof in. Harry komt terug met twee mokken thee en zet ze op de salontafel. Ik bedank hem zachtjes en hij gaat tegenover me op een comfortabele stoel zitten en hij zakt wat onderuit.
"Ik weet denk ik al waar je over wilt praten" zegt Harry en ik kijk hem aan.
"Is dat zo" zeg ik en pak de mok thee van de tafel en warm mijn handen wat op.
"Ja, over wat er gebeurd is in Parijs" zegt hij en hij kijkt naar zijn handen.
"Eigenlijk niet, ik kwam eigenlijk meer voor een bevestiging" zeg ik nu eerlijk en kijk door mijn wimpers naar de jongen tegenover me, die naar me staart.
"Op wat?" vraagt hij dan en ik bijt even op mijn wang.
"Heb je iets met Kendall?" vraag ik en neem een klein nipje van mijn thee. Ik moet toch iets gedronken hebben, voordat ik hier weer wegga.
"Je bedoeld Kendall Jenner?" hoor ik hem zeggen en ik kijk op en knik.
"Waarom wil je dat weten?" vraagt hij dan een tikkeltje brutaal.
"Gewoon" antwoord ik onduidelijk en hij fronst.
"Ben je jaloers?" vraagt hij en ik blijf hem aankijken.
"Nee" lieg ik. Ik ben absoluut jaloers, maar dat hoeft hij niet te weten.
"Ik geloof je niet, anders kwam je niet hierheen om me dit te vragen" zegt hij en ik zucht lichtjes.
"Ik ben niet jaloers Harry, ik was gewoon benieuwd" zeg ik en hij houd zijn wenkbrauwen gefronst.
"Wat ga je doen als ik ja zeg?" vraagt hij en ik slik. Het zal me nog meer breken, maar dat ga ik hem niet laten merken.
"Dan ga ik weer weg" zeg ik en dat ga ik ook echt doen. Dan hoef ik hier ook echt niet te blijven.
"En als ik nee zeg?" vraagt hij verder en ik slik.
"Weet ik niet" zeg ik nu en hij gaat wat overeind zitten en blijft naar me kijken. Ik buig voorover en zet mijn mok terug op tafel.
"Dus?" zeg ik en ga weer goed zitten.
"Dus wat?" vraagt hij en ik zucht. Hij begrijpt me wel, hij zit me gewoon te pesten.
"Heb je iets met haar?" vraag ik nog een keer en blijf hem aankijken.
"Je klinkt echt jaloers Mae" zegt hij en ik zucht opnieuw waardoor hij zachtjes begint te lachen.
"Geef gewoon een god damn antwoord" zeg ik een tikkeltje geïrriteerd en kijk hem aan. Zijn lippen staan in een scheve grijns getrokken en ik begin me nu echt te irriteren, hij kan het me toch gewoon vertellen? Ik zucht als hij me zo aan blijf kijken en schud dan mijn hoofd.
"Laat maar, ik ben weg" zeg ik als ik er genoeg van heb. Ik snap niet wat hij wilt dus kan ik net zo goed weggaan. Ik sta op en pak mijn tas en loop weg tot ik zijn stem hoor.
"Nee wacht." Ik draai me om en trek een wenkbrauw op en zie Harry op me af komen.
"Nee, ik heb niet met Kendall" zegt hij en ik bijt op m'n wang.
"Niet?" vraag ik toch een tikkeltje verrast. Hij schud zijn hoofd.
"Nee, we zijn gewoon vrienden" zegt hij en hij draait zich om en loopt terug de woonkamer in en gaat weer zitten. Ik loop ook terug en ga ook weer zitten. Eigenlijk heb ik er nog meer vragen over, maar dan weet hij meteen dat ik jaloers ben en daarom hier ben. Het blijft stil tussen ons en beide staren we wat voor ons uit.

"Was dat echt de enige reden dat je hier bent?" vraagt hij na een hele lange maar geen ongemakkelijke stilte. Ik wil knikken, maar schud dan toch mijn hoofd. Ik moet nu echt gaan bekennen waarom ik hier ben. Hij heeft niet met Kendall, dus dit is mijn kans om hem terug te krijgen toch?
"Waarvoor nog meer?" vraagt hij dan en ik kijk hem weer kort aan, maar draai mijn hoofd weer weg. Ik bijt op mijn lip en kijk nu naar mijn handen.
"Ik mis je" mompel ik dan zachtjes.
"Je mist me?" zegt hij verward.
"Ja" zeg ik terug.
"Volgens mij was jij degene die mij liet gaan" zegt hij en ik zucht.
"Wie geeft zijn vriendin dan ook zo'n beslissing? Ik ben gewoon bang Harry, bang voor de reacties van de buiten wereld. Ik heb al genoeg gezeur en gedoe over me heen gekregen. Dat wil ik niet nog eens" val ik uit en kijk hem een tikkeltje boos aan. Hij kijkt licht geschrokken terug.
"Het spijt me okay, ik wilde gewoon een geheimloze relatie, ik wilde gewoon mijn liefde tonen, zonder dat ik moest wachten tot we ergens achter de schermen waren" werpt hij terug en ik bijt op mijn lip.
"Ik snap het nu, maar ik vond het echt niet leuk Harry" zeg ik en hij knikt.
"Dat snap ik, misschien had ik het op een andere manier aan moeten pakken, misschien waren we dan nog bij elkaar geweest" zucht hij en ik kijk hem aan.

Reacties (5)

  • sannetoe

    Aah snel verder!

    5 jaar geleden
  • _Khaleesi_

    leuk stukje arme Mea xxx

    5 jaar geleden
  • Manoukjeee

    Please snel verder!
    Ik wil nu echt weten wat er gaat gebeuren want ik ben niet nieuwsgierig ofzo hahaha
    Xx

    5 jaar geleden
  • HoranLoverr

    Super stukje ! Zoals altijd:)
    Snel verduuuuurrrrr:)(H)xx

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    snel verder!!
    xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen