Foto bij | 88.

iL0VE1D: Wuaaah im scaredd....

Faith Feerling,


'Waar wilde je over praten?' Voorzichtig komt het over mijn lippen rollen, terwijl ik juist zo nonchalant mogelijk op het bed probeer te gaan zitten. Ik gooi mijn armen naar achter en steun op mijn handen, waardoor ik mijn haar over mijn schouders voel kietelen. 'Over jou en je moeder.' Harry loopt naar zijn kast en trekt er een joggingsbroek uit. 'Mij en mijn moeder?' Vraag ik verward. Harry knikt. 'Ja, vanmiddag zei je moeder tegen jou iets over het vliegen en jij maakte iets van dat je al verteld had dat er niets zou gebeuren, maar zei had jou niet over de terugweg gesproken waardoor die nog niet zeker was.' Zegt hij. Ik voel dat ik het benauwd krijg. Hoe heeft hij dat kunnen onthouden? 'Ja, mam is een beetje een stresskip.' Zeg ik terwijl Harry zijn shirt uittrekt. 'Dus ik heb haar maar gerustgesteld dat er niets zou gebeuren met ons en dat we veilig zouden zijn.' Probeer ik het weg te wuiven. Harry haalt zijn schouders op. 'Knap, ik zou dat niet durven, want zoiets weet je nooit zeker.' Zegt hij dan. Ik voel mezelf weer benauwd worden en merk dat mijn ademhaling langzamerhand sneller word. 'Gaat het wel schat?' Bezorgd gooit Harry zijn broek ergens in zijn kamer en loopt hij naar me toe. 'Ja.. ja het gaat wel.' Ik zucht een keer diep maar nog altijd blijf ik benauwd. Moet dit nu? 'Weet je het zeker?' Vraagt hij zachtjes, en hij gaat naast me zitten en legt zijn hand op mijn been. 'Ja. Ja.' Mompel ik terwijl ik recht ga zitten.
'Kunnen we het ergens anders over hebben?' Vraag ik zacht. 'Faith, verberg je iets voor me?' Harry kijkt me strak in mijn ogen aan, en zonder enige aarzeling kijk ik weg. 'Nee, natuurlijk niet.' Mompel ik. 'Kijk me eens aan?' Langzaam breng ik mijn blik naar hem toe. 'Verberg je iets voor me?' Voordat ik weer weg kan kijken legt Harry zijn vingers onder mijn kin. 'Vertrouw je me niet?' Breng ik er nu tegenin, en ik voel mijn handen klam worden. Ik wil dit helemaal niet. 'Vertrouw jij mij niet?' Vraagt Harry dan en hij trekt een wenkbrauw op. 'Natuurlijk wel.' Ik zucht zachtjes. 'Maar.... ?' Shit. 'Maar... Het is gewoon lastig oké.' Ik haal me uit Harry zijn greep en sta op van zijn bed. Ik vouw mijn handen over elkaar en loop naar zijn raam toe, mijn blik over de lege straat glijdend. Langzaam voel ik zijn armen rond mijn middel en zijn lippen op mijn wang. 'Faith, wat is er?' Vraagt hij zacht. 'Niks oké, er is niks.' Ik draai me los uit zijn greep. 'Doe nu eens rustig. Ik wilde alleen iets weten, maar er schijnt een hele boel achter te zitten wat je mij niet wil vertellen. Dat snap ik, dat accepteer ik, maar ik maak me wel zorgen.' Zegt hij. 'Je hoeft je geen zorgen te maken. Het is niets ernstigs.' Het komt er met meer volume uit dan ik gehoopt had. 'Waarom reageer je dan zo als ik je gewoon iets vraag?' Harry trekt zijn joggingsbroek aan en loopt naar zijn bed, waar hij vervolgens in gaat liggen. 'Ik kan het je gewoon niet vertellen oké! Klaar. Punt over uit.' Roep ik uit en ik loop naar mijn koffer. Ik hoor Harry diep zuchten en bijt op mijn lip, de opkomende tranen weg knipperend.

Reacties (12)

  • Magicsongzz

    Oei Oei
    Ik heb veel inhaalwerk waar ik me nu toch even mee bezig ga houden...

    4 jaar geleden
  • neveronline

    oeeehh dramaaa

    5 jaar geleden
  • batbucks

    Waarom zou je het hem niet vertellen?

    5 jaar geleden
  • WhereWeArex

    Ahw ik vind het wel zielig voor Haz, hij is zo lief:(

    5 jaar geleden
  • MarcelStyles

    Faith moet gewoon even eerlijk zijn en het hem vertellen.
    Harry stelt haar gerust en is er voor haar, wat het ook mag zijn.
    Dan komt alles weer goed, probleempjes weer afgelopen.
    (:

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen