Foto bij | 92.

OneBlackStar: snel verder!!(Y)

Faith Feerling,


'Ik ga wel!' Ik gooi mijn boek aan de kant en sta op van de bank. 'Beter, ik zet er net zo in.' Zucht Lucas. 'Oh echt?' Vraag ik plagend. 'Ja. Ik begin het een beetje interessant te vinden.' Lucas kijkt me sarcastisch aan. 'Nou, lees dan maar gauw verder over de geschiedenis van Londen.' Plaag ik terwijl ik naar de gang loop. Ik maak de deur open en meteen deins ik achteruit terwijl mijn adem in mijn keel stokt. 'Stan?' Vraag ik verward. 'Hey Faith.' Zegt hij wat voorzichtig. 'Wat doe jij hier?' Vraag ik verward. 'Mijn excuses aanbieden. Ik was echt gek. Het ging niet goed met me. Ik haalde mezelf zoveel in mijn hoofd... Ik ben veranderd echt, ik doe je niets. Zou ik alsjeblieft binnen mogen komen?' Vraagt hij voorzichtig. Ik zet nog een stap naar achter en knikt, waarna Stan naar binnen loopt. Hij loopt door naar de woonkamer en ik vol hem op zijn hielen, bang voor Lucas. 'Wat the fack doe jij hier en waarom ben jij binnen?' Ik zie hoe Lucas opspringt. 'luc, rustig.' Bedaar ik hem. 'Ik kom mijn excuses aanbieden, aan jullie beide.' Zegt Stan dan. 'Vertel.' Draaft Lucas aan. 'Het spijt me. Ik was echt gek. Ik haalde me dingen in mijn hoofd en door mijn gedachtes kon ik niet meer normaal functioneren. Ik heb mezelf gek gemaakt en ben in de tijd dat ik weg was onder van allerlei psychologische therapieën geweest. Ik ben erachter gekomen dat ik niet kan bepalen hoe mijn leven gaat, dat anderen dat samen met mij doen, en dat je je eigen gevoelens niet kan sturen. Het spijt me ontzettend wat ik jou heb aangedaan Faith, wat ik mensen heb laten doen. Even als dat ik Harry wilde vermoorden. Ik kan daar zelf nog steeds niet over uit. Ik heb op een blaadje moeten schrijven voordat ik daar aan kwam waarom ik dat wilden, en nu ik het terug lees walg ik gewon van mezelf. Ik begrijp dat jullie mijn niet zullen begrijpen, mijn niet meer willen zien en geen contact meer met me willen hebben, dat zal ik heel goed begrijpen, maar ik wil wel dat jullie weten dat het me ontzettend spijt, en dat ik er alles aan zou willen doen om het recht te zetten, maar ik niet zou weten hoe, en dat ik ontzettend, maar dan ook ontzetten blij ben dat jullie nog leven, en dat ik niet snap waarom ik er zelf nog ben na alles.' Zegt Stan dan, en hij wil zich omdraaien maar ik houd hem tegen. 'Niet gaan.' Zeg ik zacht. Verward kijkt hij me aan, maar ik kan alleen maar mijn armen om hem heen slaan.

'Kan je blijven? Ik wil dat je het uitlegt. Wat er gebeurd is daar.' Zeg ik dan. Stan krijgt een kleine glimlach op zijn gezicht en knikt. 'Natuurlijk.' Zegt hij waarna hij me volgt naar de woonkamer. 'Als je jezelf maar niet voor een trein gooit of onder een auto springt of wat dan ook als ik je mijn uitleg heb gegeven.' Zeg ik dan. Stan knikt en gaat naast me op de bank zitten. 'Je moet weten dat je niet meer voor me bent dan een vriend. Ik ben met Harry, nog steeds, en we zijn ontzettend gelukkig samen. Ik zal je accepteren en je proberen te helpen om jezelf op een goede manier weer op te pakken, maar dat is meteen gedaan als je hem nog een keer pijn doet.' Zeg ik. Stan knikt meteen als ik uitgesproken ben. 'Dat begrijp ik volledig. Dankjewel Faith, dit betekend heel veel voor me.' Ik knik dat het goed is en glimlachend geef ik hem nog een knuffel.



Wat zijn jullie stil ? Houden jullie een winterslaap ? Of word het saai ? Dan moeten jullie dat gewoon aangeven ! xxx

Reacties (15)

  • Subdivisions

    Stan... ik weet dat je iets van plan bent... maak me niet boos knul
    Snel verder xx

    7 jaar geleden
  • TAMOCHi

    Sorry dit egeltje was in slaap gevallen, maar toen kwam een klein Harry'tje haar vertellen dat ze maar weer wakker moest worden om hier verder te lezen dus HIER BEN IK WEER

    Snel verder (:

    7 jaar geleden
  • CRAZYxME

    Er gaat iets mis hier... Maar wat.. Hmmm

    7 jaar geleden
  • MarcelStyles

    Dit verhaal is nooit saai, jij bent wel 1 van de beste schrijvers van Q. (:

    7 jaar geleden
  • WhereWeArex

    Nou kijk Solange, ik had in 2013 nou eenmaal veel gehamsterd voor mijn winterslaap. Toen was ik dus heel dik geworden en ik was in slaap gevallen en op mijn rug gerold dus kon ik niet meer overeind komen. Een soort omgekeerde schildpad effect, snap je? Vandaar dat mijn winterslaap wat langer duurde dan normaal, ik was eigenlijk gewoon wakker;)
    Ik hoop je hierbij goed genoeg te hebben ingelicht.
    Heb je nog vragen? Stuur me dan even een privé bericht.
    Vriendelijke Groeten,
    Lisanne de Bolle.

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen