Foto bij Can't let her go || 030

Helaas moet ik afscheid nemen van Harry en terug naar het hotel gaan. Om zes uur moeten we in het restaurant zijn en ik zou graag eerst nog enkele zaken doen. Zoals een laatste bad nemen voor dit jaar dan toch. Op die manier kan ik het jaar perfect inzetten. Ik schuif de kaart in de gleuf van de deur en ga naar binnen. Tot mijn grote verbazing is papa er ook al.
'Heb je het een beetje naar je zin gehad?' vraagt hij.
'Ja hoor, ik heb wat gaan wandelen in het park.' Ik vertel er maar niet bij dat het met Harry was anders kan ik me de hele avond aan opmerkingen verwachten.
'Je hebt dus veel kunnen bezoeken hier?'
'Ja, waarom?'
'Gewoon een vraagje. Ik zou niet willen dat we over twee dagen naar huis gaan en dat je zegt dat je niets van de stad gezien hebt.'
'Dat zal niet gebeuren, pa.'
'Oh ja, Femke. Straks dineren we samen met die zakenpartner van me. Het spijt me, maar hij stond er echt op. Ik had het liever and...'
'Het is goed', onderbreek ik hem. Anders moet ik weer een heleboel excuses aanhoren die hij niet meent.
Ik ga naar mijn eigen kamer, of beter gezegd mijn deel van de hotelkamer en trek de deuren van de kleedkamer open. Ik verschuif de kleerhangers en haal er mijn outfit voor straks uit die ik mooi op het bed leg. Dan sluit ik me op in de badkamer. Het is altijd hetzelfde met mijn pa. Kiezen voor het gezin, maar uiteindelijk terugkrabbelen en toch voor het werk kiezen. Ik begrijp mijn ma steeds beter en beter. Wie wil nu met iemand samen blijven waarvan je niet weet waaraan je je kan verwachten? Ik laat het bad vol water lopen en doe er echt massa's veel te veel schuim in voor ik in het water ga liggen. Scheren, scrubben, schrobben... Ik neem er uitgebreid de tijd voor en geniet er ook van. Pas wanneer het water kouder wordt, stap ik uit het bad en droog ik me af. Ik trek zwarte lingerie aan met een heel klein beetje kant aan de randjes als afwerking voor ik mijn haar droog. Straks steek ik het gewoon wat vast met een speld. Ik lak mijn nagels perfect rood en wacht dan tien minuten of langer tot de lak droog is.
'Ben je nu bijna klaar? Je hebt nog een halfuur?' vraagt mijn vader wanneer ik uit de badkamer kom.
'Bijna.'
Ik trek mijn zwart kleedje aan en spuit wat parfum in mijn hals en op mijn polsen. Nu nog een beetje make-up. Niet te geforceerd maar toch zichtbaar. Ik breng wat lichte foundation aan en een hele lichte oogschaduw die alleen wat glinsteringetjes toont. Nog wat mascara en eyeliner en klaar. Alleen nog schoenen en oorringen. Precies twintig minuten nadat mijn vader zijn opmerking maakte ben ik helemaal klaar. Mijn zus klopt op de deur en we vertrekken met zijn drieën naar Marriott Marquis Hotel om ons daar te begeven naar de allerhoogste verdieping van het gebouw waar zich het restaurant bevindt. Het bovenste deel van dit gebouw draait namelijk rond zodat je tijdens het eten een uitzicht hebt over alle hoeken van de stad. We komen boven en worden daar begeleid naar onze tafel. Wanneer we daar aankomen schiet ik in de lach. Mijn vader en zus staan er wat bij te staan en kijken me onwennig aan alsof ze niet zeker zijn dat ik bij hen hoor. Mijn vaders zakenpartner en zijn vrouw bekijken me ook wat vreemd aan. Dan staat de derde persoon die aan tafel zit recht en komt die lachend naar mij.
'Femke, wat doe jij hier?'
'Wel blijkbaar was er toch geen fout op het examen, maar gaat Styles echt met Somers in zee.'
'Jullie kennen elkaar?' vraagt mijn vader.
'Ja natuurlijk! Harry zit in mijn klas.'
'Wat een toeval', zegt zijn vader.
'Maar u spreekt Nederlands en woont dus in de buurt?' vraagt mijn vader aan Harry's vader.
'Ja, ik ben van Britse afkomst maar woon sinds kort opnieuw in België.'
'Dat had zaken wel wat eenvoudiger kunnen maken, dan hadden we niet tot in New York moeten komen om alles te regelen.'
'Bedankt dan had je mij ook niet kunnen zien!' zegt mijn zus gemaakt beledigd.
We nemen plaats aan tafel en lachen nog wat om de toevallige gebeurtenis en de misverstanden. Natuurlijk zit ik naast Harry. Wat had je anders verwacht? We maken wel niet duidelijk aan onze ouders dat er meer aan de hand is tussen ons. Het is enorm gezellig en ik had nooit kunnen denken dat ik me zo zou kunnen amuseren met zakenpartners van mijn vader. Tussen de verschillende gerechten door zit Harry wel wat te prutsen aan mij onder tafel.
Plots heb ik een ingeving.
'Papa, mag ik niet gaan kijken naar die bal op Times Square om middernacht?'
'Helemaal alleen en ...' Ik zie dat mijn vader er wat ongemakkelijk van wordt omdat er zogenaamde "vreemden" bijzitten.
'Ik kan met haar meegaan en het zou zonde zijn om zoiets te missen', valt Harry me bij.
Mijn vader kijkt naar de ouders van Harry en die lijken akkoord te gaan. Wanneer we vertrekken wensen we iedereen alvast een gelukkig nieuwjaar en ook mijn zus verlaat het restaurant omdat ze nog iets met haar vriendje wil gaan doen.
Op Times Square staat er al verschrikkelijk veel volk en Harry houdt me stevig vast zodat we elkaar niet verliezen in de massa. Ik krijg letterlijk kippenvel wanneer iedereen luidkeels begint af te tellen en de bal de grond raakt. Ik kus Harry -of is het Harry die mij kust?- passioneel op de mond. Onze lippen bewegen synchroon en zijn tong verkent mijn mond. Die jongen kan veel te goed kussen, het is amper te geloven dat dit menselijk is. Zijn handen glijden over mijn rug en blijven op mijn billen liggen. Ik vergeet de rest van de wereld die rondom ons staat. Het is enkel Harry en ik.

Reacties (1)

  • Derks

    En toen kwamen Femkes vader en Harrys vader en toen zagen ze hen kussen en gingen ze heel hard klappen en SKLJFDNSKLNA NEW YEARS KISS ZO LIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEF

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen