Foto bij | 95.

GabiHoran: Nagelbijtendspannend, als dat een woord is.

Faith Feerling,


'Faith, doe het niet.' Fluistert Lucas als hij de bel hoort. Ik gooi mijn boek van mijn schoot en kijk hem aan. 'Wat dan wel? Hem daar laten staan?' Vraag ik verward. 'Nee, maar vergeef hem nu niet. Hij heeft je zoveel pijn gedaan.' Zegt hij. Ik bijt op mijn lip. 'Maar hij heeft mij en Harry ook bij elkaar gebracht.' Zeg ik dan. Lucas haalt zijn neus op en kijkt voor zich uit. 'Je moet het zelf weten.' Zegt hij kil. Ik knik en loop naar de gang. Zodra ik zijn silhouet voor de deur zie staan begin ik te twijfelen. Zal ik het doen? Of zal ik hem binnen laten, hem zijn verhaal laten vertellen, maar niet zeggen dat ik hem vergeef? Ik zucht nog een keer diep en open de deur. 'Je bent nog thuis.' Glimlacht hij. 'Stan?' Speel ik verbaasd en expres deins ik achteruit. 'Rustig, ik doe je niets.' Zegt hij meteen. 'Oh nee?' Stan schud meteen zijn hoofd. 'Ik ben veranderd. En ik kom mijn excuses aanbieden.' Zegt hij. 'Ik had mijn broer kwijt kunnen zijn hé?' Stan kijkt naar de grond en knikt. Tranen wellen op in mijn ogen en ik zet een stap naar achter. 'Mag ik binnen komen?' Vraagt hij. Ik pers mijn lippen op elkaar en knik, waarna Stan langs me naar binnen stapt. 'Stan.' Roept Lucas zodra hij binnen is. 'Luc, Stan komt niet doen wat jij denkt dat hij komt doen.' Leg ik meteen uit. Lucas gaat aan de tafel zitten en kijkt dood voor zich uit.
'Ik kom mijn excuses aanbieden. Ik ben fout geweest, ontzettend fout. Ik weet niet wat me bezielde. Het schijnt dat ik niet de enige ben maar dat er meerdere mensen dit hebben. Ze zijn zo geobsedeerd door een persoon dat ze daar perse bij willen zijn. Ze maken zichzelf gek met gedachtes en halen dingen in hun hoofd die nooit zullen kunnen. Ze fantaseren de mooiste dingen die ze kunnen doen met die persoon. De dingen die ze willen bereiken in hun leven zien ze voor zich met die persoon. Maar dan heeft die persoon allerlei andere gevoelens en valt hun wereld in elkaar. Ze proberen er alles aan te doen om het toch om te draaien. De een heeft het erger als de ander, en ik had het extreem. Ik ben er zelfs een paar weken voor in een kliniek geweest, en heb me daar beseft dat ik gewoon geen persoon meer was, maar meer een monster.' Zegt Stan dan. Doodse stilte heerst in de kamer en ik kijk van Stan naar Lucas. Die opent zijn mond en hapt naar lucht. 'Je was zeker een monster.' Komt er dan uit. Ik zucht even zacht, dit kan ik hem zeker niet kwalijk gaan nemen nu. 'Zou ik jullie alsjeblieft alles mogen uitleggen?' Vraagt Stan voorzichtig. Ik knik en loop naar de woonkamer. 'Ook jij Lucas? Daarna zal ik mijn excuses aan Harry aanbieden.' Zegt hij. Lucas zucht weer en knikt dan. 'Cola?' Vraagt hij. Zodra ik knik kijkt hij naar Stan. Ik volg zijn blik en zie Stan ook knikken. Op dit moment ben ik toch wel blij dat Lucas mijn keuze redelijk accepteert.

Reacties (9)

  • neveronline

    omg spannundddd
    & ohmygod ik kan niet geloven dat dit al hoofdstuk 95 is !
    dat is snel voorbij gegaan pfoe, haha
    snel verderr
    xo

    5 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(flower)

    5 jaar geleden
  • MarcelStyles

    Volgens mij heeft Stan wilde ideeën om Harry wat aan te gaan doen..
    Hmm, ik ben op m'n hoede bij hem.

    5 jaar geleden
  • ILoveNarryx

    Als Lucas nou niemand voor een boodschap stuurt, gebeurt er niks! toch...

    5 jaar geleden
  • AllDayDreams

    Precies wat BlinkeyMusic zegt.
    Snel verder xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen