Foto bij [38] What?! I'm the little sister of one of those gays?! Please kill me...

I love you guys <3
In dit deel gaat weer eens wat gebeuren 8D


“Lekker dan,” merk ik droog op als we in de warme woonkamer staan. Ryan smijt zijn tas op de grond en kijkt me dan weer aan.
“Is het hier altijd zulk weer?” Ik knik.
“Douchen dan maar?” stel ik voor. Ryan gooit me over zijn schouder en tilt me zo op naar boven.

Slaperig loop ik in mijn boxer en in een shirt van Ryan de trap af. Ik haal mijn neus op en wrijf in mijn oog. Mens is weg en homo is nog niet terug. Het is geloof ik ook al middag. De dag ben ik alweer vergeten. Ryan ligt toch nog te slapen. Ik slof de badkamer in en was mijn gezicht. Daarna schiet ik in wat kleren die ik daar nog had liggen. Nu al iets wakkerder huppel ik de trap af. Sinds wanneer huppel ik trouwens? Ik zet de televisie aan en huppel naar de keuken. Ik heb honger! Maar net als ik wat te eten wil maken, gaat mijn telefoon.
“Met Anouk,” mompel ik als ik hem uit mijn zak heb gehaald.
“Met Rob.” Ik begin meteen hyper te stuiteren.
“Hé! Hoe gaat het?”
“Goed, maar waarvoor ik belde: is Ryan bij jou?” Ongezellige piemel.
“Ja, hoezo? Moet je hem spreken?”
“Nee, ga daar nu weg. Hij wordt gezocht door de politie.” Mijn ogen worden groot en het glas dat ik net had gepakt valt in scherven op de grond.
“Wat?! Waarom?”
“Hij heeft een jongen doodgeschoten. Je moet daar weg! Bel de politie!”
“O. Mijn. God.” Net wanneer ik denk dat het niet erger kan, wordt het allemaal een hel. Ik druk vlug op het rode telefoontje en bel meteen door naar de politie.
“Met politie Magdeburg.”
“Met Anouk Listing.” Aan de andere kant klinkt meteen een zucht.
“Wat nu weer?”
“Mijn Nederlandse vriendje is hier, maar nu krijg ik dus net te horen dat hij iemand heeft vermoord en in Nederland wordt gezocht dus: HELP!”
“Oké, rustig blijven. Hoe heet hij?” Wauw, ze geloven me!
“Ryan Smedts.” Het blijft even stil aan de andere kant.
“Oké, er zijn al mensen naar je onderweg. Ga rustig het huis uit. Dit is serieus!” Ik zucht, maar dan klinkt er gestommel achter me.
“Goedemorgen,” zegt Ryan slaperig. Vlug leg ik mijn telefoon op het aanrecht, zonder op te hangen.
“Goedemorgen! Ik moet even naar de winkel, blijf jij hier?” zeg ik vlug. Hij kijkt me achterdochtig aan en ziet dan de glasscherven op de grond liggen.
“Wat is er gebeurd?” vraagt hij voorzichtig.
“Gewoon, een beetje lomp,” zeg ik vlug. Hij is mijn vriendje en heeft iemand vermoord. Nee, dat is me echt te veel! Hij grist mijn telefoon van het aanrecht en kijkt op het schermpje.
“Wie ben je aan het bellen?” vraagt hij.
“Oh, gewoon. Myrthe. Ben ik vergeten op te hangen?” Ik pak vlug mijn telefoon uit zijn hand en doe net alsof ik ophang. Dan stop ik mijn telefoon in mijn zak. “Ik moet weg!”
“Je weet het, hè?” zegt hij kil. Ik word bang van die glans in mijn ogen.
“JA!” zeg ik stoer. “Ja, ik weet het!”
“En je hebt net de politie gebeld…” zegt hij. Ik slik. Mijn ogen schieten de kamer door.
“Ja!” Woedend stormt hij op me af. Ik ontwijk zijn vuistslag en storm de trap op. In een eerlijk gevecht zou ik nog niet eens van hem winnen, waarom nu dan wel?!
“KOM HIER!” schreeuwt hij.
“No way! Het is uit!” gil ik terug. Ik gris de sleutel uit het slot van de badkamerdeur en schiet vlug Georgs kamer in. Hier zal hij me toch niet zoeken? Zoals verwacht schiet Ryan eerst de badkamer in. Vlug storm ik de kamer uit en trek de badkamerdeur dicht. Met de sleutel weet ik hem vlug af te sluiten. Ryan bonkt op de deur.
“Laat me eruit!” roept hij kwaad.
“Nee! De politie kan hier ieder moment zijn! Jij wacht daar maar op ze!” Ik loop al richting de trap als er een schot achter me klinkt. Een pistoolschot. Verschrikt draai ik me om en zie een gat in de badkamerdeur. Daarna klinken er een paar bonken. Ryan die de deur eruit probeert te rammen. Doodsbang storm ik de trap af. Aan het kabaal achter me is te horen dat hij de deur kapot heeft gekregen. Ik storm de woonkamer in, maar krijg dan een duw in mijn rug. Ik knal tegen een gigantische spiegel aan, die kapot gaat. De scherven snijden in mijn huid. Ik schreeuw het uit van de pijn. Buiten klinken al sirenes van de politie.
“Waarom?” vraagt Ryan terwijl hij zijn pistool op mij richt.
“Je hebt iemand vermoord!” zeg ik vol ongeloof.
“Ik had geen andere keus.”
“Nee, die heb je nooit!” snauw ik. Ik krimp ineen van de pijn.
“KOM NAAR BUITEN MET JE HANDEN OMHOOG!” klinkt er buiten. Waarom stormen ze niet meteen naar binnen. Mijn blik valt op mijn telefoon in mijn zak. Natuurlijk, ze horen alles wat hierbinnen gebeurd. Af en toe ben ik echt niet zo slim.
“Ik dacht dat ik je kon vertrouwen,” fluistert Ryan.
“En ik dacht dat jij niet zo’n ongelofelijke klootzak zou zijn. Een moordenaar op de vlucht voor de politie!” schreeuw ik. Een schot vult de ruimte. De kogel boort zich diep in mijn vlees. Ik schreeuw. Pijn, zoveel pijn. Ryans grote ogen. De deur die open wordt geschopt. Politieagenten met kogelvrije vesten die naar binnen stormen. Ryan die op de grond wordt gegooid. Een agent die om hulp roept. Een andere agent die voor me neerknielt en tegen me begint te praten. Ik hoor het niet. Ik zak weg. Te veel pijn. Alles wordt zwart.

En nu zijn jullie allemaal gechoqueerd en zetten jullie allemaal een reactie neer. Alsjeblieft? [á]

Reacties (31)

  • ariya

    verder!!!
    echt geweldig!!
    X

    1 decennium geleden
  • McInsane

    verduuuuuuur_O_

    1 decennium geleden
  • kjaartje

    verder verder verder verder verder bitte

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx kjaartje(H)

    1 decennium geleden
  • Karennn

    Ja, ik ben gechoqueerd ;o
    geweldig gewoooon! <3

    1 decennium geleden
  • adorei

    COWL <33
    Snel verder ^^

    xx<3

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen