Lynn Joanne,

Ik was in slaap gevallen en ik word wakker als de auto z'n vaart mindert. We stappen allemaal uit, "Oh mijn godie! hebben jullie dit allemaal voor mij geregeld? dat is echt zo lief!" Ik geef Niall en Eva een knuffel. Ze knuffelen mij stevig terug,"Geen probleem. We doen het graag voor je, We willen dat je weer gelukkig gaat voelen" En we lopen daarna verder En als ik over de parkeerplaats kijk zie ik de auto van Emmely staan. Nee he, wat komt zij hier doen. Ik merk dat ik niet de enige ben "Wat doet zij hier?" komt er grommend uit Niall's mond. "Geen idee, maar laten we haar negeren!" "Ey ik ga haar een lesje leren hoor. Ze heeft je gewoon vergiftigd en dan durft ze hier nog haarzelf te tonen ook!" "Niall rustig laten we niet deze dag laten verpesten door die Bitch" Ik loop samen met hun het park in. "Lynn kom je? gaan we ons omkleden" hoor ik Linde zeggen"Natuurlijk! ik kom eraan" Oh god. Nu zien ze mijn lichaam! die onder de blauwe plekken zit, en dan gaan ze vragen waardoor dat komt, en dan zien ze ook nog is mijn super blauwe heup. Oh god waarom deed ik dan ook niet make up op? Ik loop uiteindelijk toch met ze mee, Ik kan niet anders. Ze letten 24 uur op mij, omdat ik nog niet mijzelf ben. Wat ik waardeer, het zijn echt schatjes. "Hé gaat het wel?" De stem van Ciara haalt mij uit mijn gedachten. "Oh Ja hoor" zeg ik half gelogen. "Ik zie aan je dat er je iets dwars zit" zegt ze terug "Oké je kent mij te goed... Ja er zit mij iets dwars, ik durf mij niet om te kleden, mijn lichaam ziet er niet uit." Piep ik. "Je bent prachtig Lynn! Met of zonder blauwe plekken blijven we van je houden, je bent onze beste vriendin! Eentje die we niet kwijt willen!" Zegt ze moedigend. "Aw dankje" zeg ik en geef haar een knuffel, na een tijdje laat ik haar los en twijfelend doe ik toch maar mijn zacht fluwelen bikini aan, voorzichtig open ik het verkleed hokje. En loop ik aarzelend naar buiten, ik pak mijn handdoek, En wacht op de andere bang voor hun reactie,. Er zit niks anders op. Ik moet mij maar tonen aan de rest, anders worden ze ongerust. Lois komt het hokje uit. Daarna Ciara daarna Linde En daarna Eva met z'n 5en lopen we naar het park. Ik zie Zayn verschrikt kijken naar mijn heup. "Is er iets?" Vraag ik hem licht nerveus. "Je heup. Hij is echt blauw" "Ik weet het Zayn" Ik glimlach naar hem en neem plaats naast hem, aangezien hij en ik de enige nog zijn. En na een kleine 20 minuutjes komt de rest ook binnen.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen