Foto bij Art 54

Doordat ik plots stil was gaan staan, was Niall tegen me op gebotst en moest hij me opvangen omdat ik om viel. Dat zorgde er weer voor dat Niall en ik genoeg aandacht naar ons toe trokken om de overige personen in de keuken op te laten schrikken. Ze lieten elkaar zo snel los dat het even leek alsof ik gewoon gek was geworden. Maar de verbaasd kijkende blik van Niall vertelde me genoeg: ik kon mijn ogen toch wel geloven.
'Good morning,' zei ik, de o nogal ver strekkend. Op dit moment kon ik twee dingen doen. De ene optie, die nu al mijn humeur aanzienlijk had verbeterd, was hen zo veel mogelijk pesten. Een andere optie was gewoon vragen waarom ze het me niet verteld hebben, maar eerlijk gezegd vond ik de eerste veel leuker. 'So guys, how was your night?' vroeg ik zogenaamd zonder enig besef. 'Ehhh,' was het enige wat mijn huisgenoot en beste vriend uit kon brengen. 'Why so red? You're starting to look like a tomato,' grinnikte ik. Nog steeds hield ik me voor de domme, wat de twee alleen maar nog roder maakte. Niall kon het inmiddels niet meer houden en barstte al in lachen uit. Ik kon het inmiddels ook niet meer houden en deed vrolijk met Niall mee. Mick keek ons beide verbaasd aan. 'You could have told so,' bestrafte ik de twee na mijn lachbui. Nog steeds vond ik het amuserend, maar ik kon mijn gemak houden. Mijn collega en mede-eigenaar van BLUR keek me vol schaamte aan. 'Why are you ashamed Matt? Matt and Mick, that sounds quite nice,' constateerde ik. Matt keek van me weg naar zijn voeten, waarna Mick zijn hand vast pakte. Beide hadden ze geen shirt aan en toen ik net de keuken binnen kwam, had Matt zijn armen om Mick geslagen. ''M sorry Eve,' mompelde Matt. 'I should have told you,' vulde Mick aan. Hun excuses had ik al aanvaard voordat ze die ook maar aan hadden geboden. Ik was al lang blij dat Mick iemand vond die hem gelukkig maakte en Matt is een goede man. Dat Matt geïnteresseerd was in Mick, wist ik dan weer niet, maar eigenlijk maakte het ook niets uit.
'Anyway, Matt shouldn't you be at work?' vroeg ik hem om maar op een ander onderwerp over te gaan. 'Shoudn't we?' kaatste hij terug. 'No, I ehh.' Daar ging mijn humeur weer. Matt had het geheel onwetend weer naar beneden gebracht. 'What's wrong?' merkte Mick direct. 'Let's take a seat,' besloot Niall, wetend dat ik hier beter goed voor kon gaan zitten. De luchtige sfeer die net nog in onze kleine keuken hing, was compleet verdwenen en iedereen was opeens opperst serieus. Nadat Mick en Matt allebei een shirt aan getrokken hadden, gingen ze samen met Niall en ik om tafel zitten. Ik was niet gewend aan het direct delen met mijn eigen mede-eigenaren, maar nu zat een van mijn collega's aan tafel en stond ik op het punt om hem meteen te vertellen wat er gebeurd was.
'My mother has found me,' vertelde ik snel, zodat ik er meteen maar vanaf was.
'She what?' vroeg Mick verbaasd. De angst hoorde ik ook in zijn stem. Het was een ander soort angst dan het mijne. Hij was bang voor mij. Bang voor dat het weer achteruit met me zou gaan, net nu het aardig goed ging. 'She's got us, Mick. It'll be allright,' zei Niall zo zeker als ik hem ooit gehoord had. Blijkbaar had hij ook gemerkt hoe Mick's humeur drastisch veranderd was in enkele seconden. Misschien was het het feit dat hij het niet tegen mij zei, of kwam het door die zekerheid in zijn stem, maar ik geloofde Niall. Het zorgde ervoor dat ik een kleine, maar eerlijke, glimlach aan Niall schonk.

Het was misschien maar een uur later toen Matt en ik samen richting het kantoor liepen. Als ik het niet wilde, zou ik niet meer alleen over straat hoeven. Dat hadden Mick, Niall en Matt tenminste besloten. Lea en Rubs zouden ook vandaag nog het laatste gedeelte van het verhaal horen. Dit allemaal met het idee dat ze me bij stonden. Matt was een lange, breedgeschouderde man die er best angstaanjagend uit kon zien. Daarmee vond ik het ook niet zo erg dat hij naast me liep. Hij zorgde voor een veilig gevoel. Een van de honderden dingen waar ik hem dankbaar voor was. Maar ook dat hij liefde had gevonden bij mijn beste vriend, misschien was ik hem daar nog meer dankbaar voor dan voor wat dan ook. De manier waarop Mick vanmorgen naar Matt had gekeken, had al genoeg gezegd. Matt was Mick's Niall. Daarmee was alles dan ook gezegd. Matt was voor Mick, wat Niall voor mij betekende. Meer dan enkel liefde. Niall was mijn veiligheid, mijn vriendschap. Over de laatste maanden had ik iets nieuws geleerd, maar het was pas sinds vanmorgen -toen ik Mick en Matt's blikken zag- wat het was. Simpele woorden, die voor mij nooit een betekenis hadden gehad. Dat dan totdat ik Niall had leren kennen.
Houden van.

Reacties (7)

  • Irissxx

    Snel weer verder !

    6 jaar geleden
  • 15xCupcake

    This is too cute!
    I love your stories soooo much!
    En deze onverwachte wending maakt me echt blij :p xx

    6 jaar geleden
  • LittleDecoyX

    D'awww

    6 jaar geleden
  • fiemone17

    Zo mooi verhaal

    6 jaar geleden
  • clearbluewater

    I need to breathe in and out. I think I forgot how breathing works. This is so good. x

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen