Foto bij Page 19

We hadden een vrije dag. In mijn appartementje lag ik op de bank, te whatsappen met Sophia. Ik gaf haar alle details van voor de wedstrijd, tijdens de wedstrijd en na de wedstrijd. De TV stond aan, op een of andere Duitse muziekzender. Ik verveelde me dood en kon niets bedenken om te doen. Het was zondag, de winkels waren dus dicht. Ik kon niet naar vrienden of familie, sinds die 400 kilometer verderop woonden. Sophia was vooral geïnteresseerd in Ibrahim Afellay. Zelfs nog nadat ik haar het verhaal had verteld, over dat hij haar alleen voor de seks wilde. Helaas kon het haar niets schelen. Ze vroeg zelfs of ik aan hem kon vragen waarom hij niet reageert op haar whatsappjes. How about no. Dat we elkaar het leven minder moeilijk maken betekend nog niet dat ik hem niet haat. Ik heb gewoon niets met hem en hoef dat ook niet. We zijn collega's, nothing more nothing less. In mijn oversized trui en een knot op mijn hoofd liep ik naar mijn keuken om nieuwe warme chocolademelk te maken. Terwijl de mok in de keuken stond beantwoorde ik weer een van Sophia's hopeloze, wanhopige whatsappjes over Ibrahim Afellay. Nee, het boeit me niet dat hij je negeert. Ik leunde tegen de deurpost en bekeek mijn appartement. Het was echt een zooitje. Overal lagen schoenen, tijdschriften, mijn laptop, boeken en veel meer troep. Verdeeld over de kamer stonden geurkaarsen en de witte, doorzichtige gordijnen vielen over de ramen, waardoor er een dof licht naar binnen viel. Ik trok het stiekje van mijn knot uit mijn haar en liet mijn krullen over mijn schouders vallen. Een schoonmaakster zou overbodig maar prettig zijn. Het appartement is zo klein en knus dat ik het zelf zou moeten kunnen bijhouden, maar ik ben gewoon lui. Ik heb geen zin om op te ruimen. Toen de magnetron piepte haalde ik de mok eruit en spoot er flink veel slagroom op, en daarover kaneelpoeder. Net toen ik terug wilde lopen naar de bank ging de deurbel. Het is zondag, wie komt er nou weer op bezoek om half 12 's middags. Met de kop in mijn hand liep ik naar de deur toe. Met een verward gezicht deed ik open.

Julian bekeek me van top tot teen. Ohja, het enige wat ik aanhad was een oversized trui die net onder mijn kont kwam en ondergoed. Achter hem stonden Klaas-Jan en de rest van het team. 'What are you doing here?' Vroeg ik met nog steeds een verwarde blik. 'We came here to surprise you'. Julian stond op zijn krukken. Ik keek iedereen aan achter hem. Ze stonden over de trap verspreid. 'I'm surprised'. Sommige lachte zachtjes. 'Shouldn't you get some rest with your knee?' Hij haalde zijn schouders op. 'Mogen we binnen komen?' Vroeg Klaas-Jan. Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik hem aan. 'Jullie willen allemaal binnen komen? Met zijn 20en? In mijn kleine huisje? Want je denkt dat dat past?' Nu pas merkte ik dat niet iedereen er was. Ze knikten allemaal. Als antwoord zuchtte ik en hield de deur open waarna ze allemaal naar binnen kwamen. Ik telde zo'n 16 mensen, als laatste Ibrahim Afellay. Verward keek ik hem aan maar hij negeerde mijn blik. 'I'm sorry for the mess'. Zei ik en pakte wat spullen van de bank en gooide ze ergens anders. 'And my clothes'. Mompelde ik vervolgens en trok mijn trui wat verder over mijn kont. Verschillende "doesn't matter" en "oh, we don't mind" kwamen uit de groep. 'I'm sure you don't mind'. Zei ik met rollende ogen. Ik liep naar mijn kamer en pakte de eerste de beste broek die ik kon vinden, wat een sportbroekje was. Zo lang ze mijn kont maar niet kunnen zien vind ik alles best. Ik liep terug en meteen door naar de keuken waar ik 16 glazen pakten en een aantal flessen frisdrank. Lars en Max hielpen me met de flessen en glazen en nadat iedereen eindelijk drinken had ging ik zitten. Op de grond. Want er was nergens anders meer plek. 'So, what are you really doing here?' Iedereen keek Julian aan, dus keek ik hem ook maar aan. 'Since you told us you felt lonely we wanted to visit you. And celebrate your first win from yesterday'. Heel mijn huiskamer zat vol met gasten. Het was zo druk, het is nog nooit zo vol geweest sinds ik hier woon. 'And we couldn't do that like, at the club tomorrow? Instead of in my too-small-apartment?' Iedereen begon tegen me in te gaan en schudden hun hoofden. Ik snapte niet wat er gaande was dus keek verwarrend om me heen. 'So we got a surprise for you'. Zei Leon. 'I thought you all being here was already a surprise?' 'No, another surprise'. Kaan stond op en verliet mijn appartement. Verbaasd keek ik Julian aan. 'What is he goi...' 'Be patient. You will see'. Onderbrak Julian me en keek me grijnzend aan. Ik snapte er nog steeds niets van maar iedereen leek ervan te genieten, allemaal keken ze me met eenzelfde grijns aan. Misschien werd ik er een beetje bang van. Nog geen 2 minuten later kwam Kaan terug met een kartonnen doos en gaf die aan Julian. Julian zette hem op tafel, hinkte naar me toe en ging met moeite en aan zijn gezicht te zien veel pijn weer naast me zitten. 'Don't do this when it hurts'. 'It doesn't hurt'. Loog hij, alsof niemand het doorhad. Hij zette de doos voor mijn neus op de grond en keek me verwachtingsvol aan. Ik haat verassingen. 'I don't like surprises'. Zei ik en keek van de doos naar hem. 'Please, just open it'. Er zat een klein beetje plakband over. De doos zat niet goed dicht maar ik kon niet zien wat erin zat. Voorzichtig begon ik te peuteren aan de plakband. Toen de plakband er eenmaal af was opende ik de doos nog niet, maar keek iedereen een beetje bang aan. Ze begonnen me te smeken de doos te openen en iemand begon het te filmen. Ik negeerde de telefoon en keek weer naar de doos. 'God, why are you doing this to me?' 'Because we care about you'. Zei Klaas-Jan toen. Ik reageerde niet op hem en opende langzaam de doos. Uit de doos kwam een klein, harig, rood kopje. Ik schrok ervan en sloeg mijn hand voor mijn mond. Toen pas besefte ik wat er in de doos lag. Een klein, rood baby katje. 'Oh my god'. Zei ik smeltend. 'Oh my god'. Zei ik opnieuw en ging nu op mijn knieën zitten. De jongens begonnen te lachen toen ik voor de derde keer "oh my god" zei. Het katje deed zijn bek open om te miauwen maar er kwam geen geluid uit. Ik kreeg tranen in mijn ogen omdat hij gewoon te schattig was. 'Why are you doing this to me?' Zei ik in het algemeen en veegde een traan weg. 'Don't cry'. Zei Julian bezorgd en legde zijn hand op mijn rug. 'No, I'm crying because he is too cute and I was shocked and I am such a girl'. Ze begonnen weer allemaal te lachen, maar nu deed ik mee. Ik pakte het katje uit de doos, en hij probeerde weer te miauwen maar weer lukte het niet. 'Oh my god. You are such a cutie'. Hij beet in mijn vinger maar had nog geen tandjes. 'You won't ever feel alone anymore'. Ik glimlachte naar Julian en aaide het rode, fluffy beestje die in mijn armen lach. 'I'm so in love with him'. 'I told you she was a cat person, not a dog person'. Zei Julian tegen Ibrahim. Ibrahim haalde glimlachend zijn schouders op als antwoord. Het boeide me niet, de kat kreeg alle aandacht. 'What name should I give him?' Vroeg ik hard op en zette de kat op de grond. Terwijl iedereen hem in de gaten hield begon hij de woonkamer door te zoeken. 'Call him Schalke'. 'No, call him Bieber'. 'No, call him Julian'. Allemaal begonnen we te lachen om de stomme namen die langs kwamen. Als ik hem Julian zou noemen, en ik zou een gesprek voeren met Julian zie ik alleen nog de kop van die kat voor me. 'I should call him Ed'. Allemaal keken ze me niet begrijpend aan en vroegen waarom. 'Because I love Ed Sheeran and he is also a ginger'. We keken allemaal naar de kat. 'That doesn't make sense'. Zei Lars. 'It does to me'. Zei ik lachend en stond op om Ed uit een hoek van de kamer te halen. Ik ging weer op dezelfde plek in kleermakerszit zitten en zette Ed tussen mijn benen. Hij wilde heel de tijd weg lopen maar ik hield hem tegen. 'I like Ed a lot, but I don't have any supplies for him. Like a bench where he can sleep in and where I can put him in when I'm not home. And food, and things to put the food in. And his toilet and everything'. Opnieuw allemaal gelach. 'Don't worry, we got everything in the car'. Zei Roman en ik slaakte opgelucht een zucht. Ed wilde weer weg lopen maar ik pakte hem weer in mijn handen vast en hield hem omhoog. Deze keer kwam er een heel zachte, hoge miauw uit zijn bek. 'Just like the Lion King'. Zei Christian. 'Awh guys, thank you so much. I don't even know why you give me this because I'm such a bitch and I don't deserve this or him'. Ik zette Ed op de tafel. 'You do deserve this. Because of you we won yesterday'. Zei Klaas-Jan maar ik schudde mijn hoofd. 'That's not true. You did it by yourself'. Antwoorde ik. 'You see, this is exactly what we mean. You have changed. If you would have this match the first day you came here you would be all like "oh you won because of me" but you don't say anything like that. You have changed, in a good way. And I think we are all proud of you'. Julian praatte en iedereen zat mee te knikken. Hij praatte duidelijk voor iedereen. Ik keek naar mijn nagels die in mijn schoot lagen, om mijn rode wangen niet te laten zien. 'We like you'. Zei Max toen waarop ik moest glimlachen. 'And we know you like us'. Zei hij weer waardoor ik en de rest moest lachen. 'Yeah, I do like you all'. Bijna allemaal. Maar het zou een beetje lullig zijn om te zeggen dat ik iedereen leuk vind behalve Ibrahim. Hij was al heel de tijd stil, zat soms een beetje mee te lachen maar zei verder niks. De jongens bleven nog heel even en vertrokken toen ze alle spullen uit de auto hadden gehaald en in mijn huiskamer hadden gezet. Nadat ik alles had uitgepakt viel me nu pas op dat er een iPhone op de tafel lag. Ik pakte hem op, klikte op de homeknop maar hij had een code. Aan het plaatje kon ik ook niet zien van wie hij was. Net toen ik de telefoon terug legde ging de deurbel.

Reacties (5)

  • XxLxX

    Beter ga je snel verder haha
    Xx

    7 jaar geleden
  • feminist

    Awwwh baby katten ily

    7 jaar geleden
  • Efflorescence

    Aw Ed moet wel gewoon een schattig beestje zijn, aan de beschrijving te zien. Dat is wel echt lief en bedachtzaam van het team. Ook goed om te zien dat ze elkaar steeds meer gaan waarderen. Yes guys, love above hate. x

    7 jaar geleden
  • Meile

    Ibi's telefoonnn!!!:)

    7 jaar geleden
  • MERTENS14

    Het is Ibiiiii

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen