Foto bij 2.16 Lauren De Ruyck

Maandag 9 december 2019

Na nog de hele voormiddag bij Liam en Sophia geweest te zijn, waren we 's avonds op weg naar het restaurant waar we zouden dineren. Alice en Jill reden met mij mee en Eleanor reed met Perrie mee. Jill was helemaal in het rood gekleed en het stond haar prachtig. Alice had een blauw jurkje aan met bijbehorende laarsjes.
Ikzelf had wat lossere kleding aan, want je begon als je er echt op lette al zien dat mijn buik wat dikker werd. Ik merkte het ook wel want ik kreeg begin deze week mijn broek niet meer zo gemakkelijk dicht. Ik had eigenlijk nog niet veel problemen gehad deze 4 maanden. Af en toe voel ik me wat misselijk maar daar bleef het bij.

Eleanor en Perrie kwamen enkele minuten na ons het restaurant binnengewandeld. Ze begroetten ons en schoven bij aan de ronde tafel. Het aperitief hadden we als besteld en was voor iedereen hetzelfde. De champagne stond al op tafel, ze vulden de glazen maar ik weigerde. Ik dronk liever water, vooral nu ik zwanger ben. We klonken op de verjaardag van Alice (die twee dagen geleden was.)

"Wat kan ik jullie brengen als hoofdschotel, dames?" vroeg de ober geroutineerd. "Ik heb nog een vraag, zitten er schaal- op schelpdieren in de visschotel?" vroeg Eleanor aan de ober. Hij schudde zijn hoofd. "Nee, enkel zalm, pangasius, kabeljauw en koolvis." vertelde hij zelfverzekerd. Eleanor knikte. "Doe dan de visschotel maar voor mij." glimlachte ze. "Doe mij maar de ravioli met lamsvlees." bestelde Alice. "Voor mij de hot tortillaflapjes met scampi's graag." vroeg Perrie. Jill en ik bestellen beiden gebakken rijst met kip.
"Jack is toch een schatje." zei Alice glimlachend nadat de ober weg was. "Ja, het is echt een schattige baby." stemde Eleanor toe. "Weet jij al wat het gaat worden?" vroeg Perrie aan mij. Ik schudde mijn hoofd. "Harry en ik hebben beslist dat we niet willen weten wat het wordt, tot hij of zij geboren wordt." glimlachte ik. Het was best spannend zo, iedereen weet altijd al wat het wordt maar ik vond dat het een verassing moest blijven tot het geboren werd en Harry was het daarmee eens. "Wil je het echt niet vroeger weten?" vroeg Eleanor verbaasd. Ik schudde zelfverzekerd mijn hoofd. "Het moet een verassing blijven voor iedereen." Mijn blik viel op Jill die al heel de avond redelijk stil was. Ik was helemaal vergeten wat er gebeurd was in de lift vanmorgen. Ze zou me gaan vertellen wat er scheelde, maar ik heb er daarna niet meer naar gevraagd. Ik zag hoe ze haar mobiel ontgrendelde en daarna wat op haar Iphone tikte. Heel even werden haar ogen groter waarna ze haar mobiel weer in haar gestreepte tasje stak. "Ik moet even naar het toilet." zei ze onzeker en nam haar tasje en stapte op haar hoge hakken richting de toiletten. Vreemd. Wat zou er toch zijn, morgen of als ik de kans nog had vanavond zou ik haar vragen wat er scheelde.
Ik werd als snel uit mijn gedachten geschud door een heerlijk uitziende maaltijd die voor m'n neus werd neergezet.
Jill kwam ook net terug van het toilet en keek ongerust om zich heen. "Ziet er lekker uit." zei ze met een glimlach en schoof weer aan tafel. "Smakelijk iedereen." zei ik voor ik begon met eten.

Ik legde met een volle maag mijn mes en vork in mijn lege bord. Naast me hoorde ik Eleanor zwaar ademen. Ze keek paniekerig om zich heen. "El wat scheelt er je ziet zo bleek?" vroeg ik. Ze snakte naar adem en zette haar handen aan haar keel. "Geen....... adem......" zei ze. "Ambulance." kwam er nog met moeite achter. Ik keek de tafel rond en zag dat Jill al aan het bellen was.
Niet veel later kwam de ambulance, Eleanor kreeg meteen een zuurstofmasker opgezet en werd meegenomen door de ambulancier, naar de ambulance. "Gaan jullie al maar ik reken wel af, jullie rijden toch samen, ik heb mij auto hier." zei Perrie. We knikten en gingen toen zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. We wandelen binnen via de ingang van het spoed, zoals één van de ambulancebroeders gezegd had. Het was hetzelfde ziekenhuis als waar Sophia op dit moment ook lag.
"Jullie zijn de vrienden van mevr. Tomlinson?" vroeg iemand. We knikten. "Volg mij maar." We deden wat hij vroeg en hij bracht ons naar Eleanor terwijl hij vertelde wat er aan de hand was.

hellooo,
Een nieuw stukje!
Wat denken jullie dat er met Eleanor gebeurd is? En waarom doet Jill zo raar?

LUFU

Reacties (5)

  • Floortjedoor

    Jaa, dat weet ik zeker!

    5 jaar geleden
  • Lovecandy

    Iets van schaaldieren wedden?

    5 jaar geleden
  • laurapeters

    snel verder

    5 jaar geleden
  • AllDayDreams

    Er zal wel iets in dat eten van Eleanor gezeten hebben en bij Jill heb ik echt geen idee...
    Snel verder xx

    5 jaar geleden
  • Sogra

    Er zat iets in die visschotel waar ze allergisch aan was, en Jill wordt gestalkt ofzo:))
    Heel mooi stukje !!:))
    x

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen