Foto bij Proloog || Aangepast

OST: NateWantsToBattle - Unaligned.

How could I live on with what I've done?
You took me in, showed me love
When I had nowhere to run
You offered me your everything
And I threw it all away
My indecision keeps me unaligned

Ik liet een grom tussen mijn lippen vandaan komen en trok de deken verder omhoog. “Isa, Laat me met rust!” Het meisje hing over me heen en was mijn schouders wild aan het schudden.
“Kom op Lilly! We willen spelen maar we missen nog één speler.” Zei ze met een pruillip. Ik kwam omhoog met veel moeite en keek mijn beste vriendin aan.
“Dan vraag je of iemand anders wil spelen.” Mijn stem was nog schors. “En het is Lillian, niet Lilly.”
Isa keek me aan met een pruillip en puppy ogen.

Isa was mijn beste vriendin, natuurlijk was ik hecht met de andere meiden van het weeshuis, maar Isabelle, ik en nog een meisje genaamd Kim. Isa had blauw haar met twee witte plukken erin, een aan elke kant van haar hoofd, en hemelsblauwe ogen.

Ik zuchtte. “Oké, oké! Ik kom al. Geef me even de tijd om me om te kleden.” Met veel tegenzin kwam ik uit bed. Begrijp me niet verkeerd, ik houd van voetballen maar niet als ik om 7 in de morgen uit bed word gehaald. Ik haalde snel even een borstel door mijn haar en trok mijn tenue aan. Nou ja tenue, het was meer een groen T-shirt en een korte witte broek.
“Ben je nu klaar?” Vroeg Isa met een zeurend ondertoontje. Ze lag nu ondersteboven op mijn bed, wangen rood van al het bloed dat naar hersenen stroomde.

Ik knikte terwijl ik mijn veters vaststrikte. “Ja, we kunnen gaan.”
“Eindelijk.” Ze sprong omhoog en rende naar het veldje, haar arm om de mijne heen waardoor ik werd meegesleurd.

Op het veld waren er al een aantal mensen aan het wachten. Kim, Bryce, Carmen die iedereen Carrie noemde, David of Dave, Claude en Dylan waren al aan het wachten.
“Waarom duurde het zo lang.” Zeurde Claude. Claude was de beste vriend van Bryce, Hij had felrood haar en goudgele ogen.
“Lilly schoot niet op.” Kim giechelde toen ik Isa een stoot gaf in de maag. Ik keek om me heen, opzoek naar een specifiek persoon.
“Je broer ligt ziek op bed.” Beantwoorde Kim mijn gedachte. Kim was met 12 jaar oud, de oudste van ons allemaal. Ze had haar donkerroze haar dat normaal in twee grote krullen viel in een hoge gekrulde paardenstaart gedaan. Haar donkerpaarse ogen glinsterde geamuseerd. Het verbaasde me dat ze überhaupt meedeed. Ze was meer een danseres dan een voetbalspeelster.
“Heads up!” Ik had net genoeg tijd om mezelf om te draaien en de voetbal die mijn kant op kwam te vangen. Bryce had hem mijn kant op gegooid. Met wit haar, ijsblauwe ogen en een rustige persona, was hij precies het tegenovergestelde van Claude.
“Heb je dat schot al geperfectioneerd?” Vroeg hij met een kleine glimlach. Ik knikte met een glimlach.
“Ooooh! Laat zien! Laat zien.” Carrie gilde van de bankjes. Ze had turquoise haar met witte highlights dat was opgestoken in twee knotjes, of knotten gezien haar haar enorm lang was en het weigerde te knippen, en groenblauwe ogen.

Ik knikte en draaide me om. “Dave neem jij het doel?” De zwartharige jongen stak zijn duim op en liep naar het doel waar zijn handschoenen lagen. De rest gaf me de ruimte. Zodra Dave er ook klaar voor was haalde ik even diep adem en spreidde toen mijn armen. Boven mijn open palmen verschenen sterren. Ik kruiste mijn armen en schoot de bal omhoog om er vervolgens achter aan te springen. Ik opende mijn armen snel, de sterren kruiste en schoten in de bal waardoor nu alleen de punten zichtbaar waren. Uiteindelijk schoot ik hem weg.
“Starlight Dance!” Ik lande op een knie op de grond en keek naar de bal die nu een spoor van sterren achterliet. Dave zette zichzelf schrap en probeerde hem tegen te houden. Het schot ging langs hem heen alsof het niets was.
“Gaat het?” Riep ik. Hij kwam omhoog en knikte; “Jup gaat prima!”
“Dat was zo gaaf!” riep Claude, die ineens achter me stond. Ik duwde hem zachtjes weg.
“Ja ja dat was gaaf.” Zei Carrie ongeduldig. “Laten we nu zelf spelen!” De meeste van ons grinnikte door haar enthousiasme en de teams werden al snel ingedeeld. Kim stond bij mij, Carrie en Isabelle in het doel. Dave zat in het team van Bryce, Clause en Dylan. De beste vriend van mijn broer, een jongen met bruin haar en blauwe ogen. Oftewel het was jongens tegen de meiden.

Isabelle paste de bal door naar mij, Dylan probeerde ertussen te komen maar was net niet snel genoeg en kon ik hem makkelijk aannemen en doorspelen naar Carrie die dicht bij het doel stond. Ze gaf een harde trap tegen de bal en schopte hem recht in Dave’s maag.

“Oeps! Sorry! Gaat het?!” vroeg ze met haar handen voor haar mond.
“Ik ben oké!” Kreeg ze als antwoord. Dave gooide de bal naar Claude, die hem met veel kracht doorschoot naar Bryce. De trap was alleen veel te hard, Bryce dook weg voor de bal en hij schoot zo door het raam van het gebouw.
“Oh nee” ”We zijn zo de pineut”
“Ik haal hem wel” Opperde ik. Kim knikte en Claude stopte me.
“Ik ga wel mee, het was mijn schuld.” Zo snel en stil mogelijk slopen we naar binnen.
De bal was naar binnen gekomen ergens in de hal dus hij zou makkelijk te vinden moeten zijn.
“Ik check boven, kijk jij of hij van de trap is gerold?” Vroeg de roodharige jongen. Hij wist donders goed dat we daar niet mochten komen. “Is goed.”
Claude rende met grote passen naar boven en ik sloop de trap af. Voorzichtig sloop ik langs een halfopen deur.
“Dit kun je niet maken!” Mijn hele lichaam verstijfde tot ik doorhad dat er niet tegen mij gepraat werd. Mijn nieuwsgierigheid werd naar voren geduwd en ik sloop terug naar de deur. Er waren een boel mensen, schermen en plannen die ik met gemak kon zien. Wat het was wist ik niet maar ik voelde me duizelig worden van iets in de kamer. Mijn ogen vielen op een van de monitoren dicht bij me en ik deinsde achteruit van de informatie. Ik moest hier weg wezen.
In mijn poging weg te sluipen stond ik per ongeluk op een blikje, het geluid zorgde ervoor dat alle aandacht naar de deur ging. Ik rende weg, letterlijk, uit mijn paniek van wat ik zag en voelde ben ik niet meer terug gekeerd naar het weeshuis. Als ik terugdenk aan die dag springt er een woord telkens naar voren.

Alius.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen