Foto bij Chapter 66

Scarlett Lucie Cowell

Neuriënd pak ik een mok uit de kast die ik niet veel later vul met kokend heet water. Ik werp een snelle blik op de klok die aan de muur boven de eettafel hangt. Vijf over twee. Over een klein half uurtje is papa hier. Daarna heb ik nog veel te doen. Ik moet nog zo ontzettend veel inkopen doen voor de kerstshow van de meisjes, én voor het kerstdiner morgenavond. Vanavond is het kerstavond, en ik heb besloten om even niets te doen. Louis was teleurgesteld toen ik het verzoek afwees om bij hem te komen eten, maar hij begreep ook wel waarom. Harry zou er ook bij zijn, samen met Evi. Niet om het een of het ander, maar ik weet niet of ik dat aan zou kunnen. Mijn gedachten dwalen af naar gisteravond toen ik iedereen even gedag zei na een gezellig avondje films kijken. Ik weet nog steeds niet zeker of het écht zo is dat ik hem zag, maar hij leek zo levensecht. Het kan bijna niet dat ik me zoiets zou inbeelden, maar op het moment dat ik bij het raam aankwam was hij weg. Ik schud mijn hoofd. Ik moet niet meer aan Harry denken. Ik pak een theezakje en laat deze even in de mok heet water hangen waarna ik het zakje verwijder en ik mezelf een weg maak naar de bank die voor de vensterbank staat. Ik laat mezelf er voorzichtig op neer zakken en staar wat naar buiten. De straten van Londen zijn geheel versierd met kerstverlichting en witte sneeuw. Ik glimlach lichtjes waarna ik voorzichtig van mijn thee nip. Ik hou van kerstmis. Tijdens kerst is er geen haat te bekennen en is iedereen in een feeststemming. Over het algemeen ligt er dan een dik pak sneeuw en zijn er vrolijke kinderen in aan het spelen. Families komen samen en geven elkaar cadeautjes, en iedereen laat aan elkaar blijken hoeveel ze van elkaar houden. Ik schrik op als mijn mobiel een geluid maakt wat betekend dat ik een berichtje binnen heb gekregen.

Merry christmas. Hope you have a good time.
X


Ik trek een wenkbrauw op als ik zie dat het van een onbekende afzender is. Nieuwsgierig zet ik het nummer in mijn mobiel waardoor ik al gauw de afbeelding van de persoon kan zien. Ik laat zowat mijn thee uit mijn handen vallen als er een foto van Harry en Evi op mijn beeldscherm verschijnt. Waarom stuurt zij me een berichtje? Vragen beginnen door mijn hoofd te spoken, maar veel tijd om erover na te denken krijg ik niet als ik de deurbel door mijn appartement hoor galmen. Ik kijk op mijn horloge. Dat moet papa zijn. Ik spring op van de bank en loop naar de voordeur die ik vrolijk open trek. Mijn gezicht betrekt echter en ik voel hoe een brok zich in mijn keel begint te vormen en de tranen achter mijn ogen beginnen te prikken. De lucht om me heen wordt opeens ontzettend warm, en dat terwijl het buiten vriest. Mijn handen worden klam en mijn onderlip begint te trillen. 'W-wat doe je hier?' fluister ik schor. Er wordt voor mijn neus ongemakkelijk met een voet heen en weer geschoven waarna het een tijdje stil blijft. 'Ik.. Ik wilde even zien hoe het met je gaat.' mompelt hij met enige onzekerheid in zijn stem. Ik schud mijn hoofd en zucht zachtjes. 'Het ging goed tot jij hier voor de deur stond Harry.' Hij kijkt me gebroken aan. 'Ik mis je..' fluistert hij. Ik slik en kijk hem aan in zijn smekende groene ogen. Snel kijk ik weer van hem weg voordat ik mezelf niet meer kan inhouden. Ik moet hier niet aan toegeven, hij krijgt verdomme een kind! Ik schraap mijn keel. 'Je weet dat ik geen vrienden met je zou kunnen zijn.. Ik zou er kapot aan gaan Harry. Het kan gewoon niet.' Ik breng de woorden er onzeker uit, maar weet dat het het beste is. ik kijk naar mijn handen om mezelf een houding te kunnen geven. 'Ik kan niet zonder je..' smeekt hij terwijl hij mijn hand beetpakt die ik geschrokken terugtrek waarna hij me triest aankijkt. Ik wrijf over de tintelende hand die hij zojuist vastpakte en voel hoe beide handen hevig trillen. 'Je krijgt een kind.' pers ik eruit terwijl ik vecht tegen mijn tranen. Ik wil niet gaan huilen nu. Niet waar hij bij is. Hij slaat zijn ogen neer en zucht. 'Je had hier niet langs moeten komen, Harry.' zucht ik. Hij knikt gebroken en draait zich om. 'Fijne kerstmis, Scarlett.' Hoor ik hem nog gedempt mompelen met een trillerige stem. Ik zie hoe zijn schouders beginnen te schokken en doe snel de deur dicht waarna ik mezelf ervoor neer laat zakken en oncontroleerbaar begin te huilen.

I just can't get over him..



Een kort stukje deze keer! Enjoy!
xxxx

Reacties (14)

  • Lovecandy

    normale mensen zouden dit zielig moeten vinden ,, maar ik niet ik ben zelf blij :p niet normaal zeker nahh niet erg ,, ik ben ook niet normaal ;D

    7 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!;)

    7 jaar geleden
  • Cliffidiot

    SO BEAUTIFUL <3

    7 jaar geleden
  • Summerday

    Ik zou zeggen, Dump die evi!

    7 jaar geleden
  • Shanx_x

    Idd wat HazzasCurls en iL0VElouis is helemaal waar!!
    Evi moet gwn weg
    Snel verder

    Xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen