Foto bij Chapter 67

Scarlett Lucie Cowell

1e kerstavond..

Hijgend met de vier enorm zware tassen met boodschappen aan mijn armen loop ik traag naar huis. Louis zei me dat ik maar een paar dingetjes extra hoefde te halen voor vanavond, maar dit is toch wel iets meer. Uit de donkere hemel vallen grote, witte sneeuwvlokken waardoor het kerstgevoel optimaal aangewakkerd wordt. De sneeuw maakt krakende geluiden onder mijn voeten. Geïrriteerd hijs ik een tas omhoog die in mijn hand begint te snijden. Ik had toch beter met de auto kunnen gaan, en deze niet aan Louis uit kunnen lenen. Louis zijn auto is gisteren kapot gegaan, en aangezien hij had beloofd om de rest op te halen om ze naar mij toe te brengen voor het kerstdiner heeft hij op zijn knieën gesmeekt of hij de mijne mocht lenen. En natuurlijk ben ik er weer ingetrapt, maar wie kan er dan ook zulke schattige puppy ogen weerstaan? Ik sjok rustig op mijn slakkentempo verder terwijl ik mijn hoofd zo diep mogelijk in mijn sjaal duw. Ik laat mijn blik over de besneeuwde straat glijden en schrik als ik iemand aan de overkant zie lopen. Abrupt blijf ik stil staan terwijl mijn ademhaling verandert in gejaagd. Zodra zijn blik de mijne vangt laat ik van schrik één van de tassen vallen waardoor de helft van de boodschappen eruit valt. Ik zie hoe Harry de straat over wilt steken om me te komen helpen, maar ik schud zachtjes mijn hoofd. Hij stopt met lopen en kijkt me gekwetst aan. We blijven elkaar een tijdje aanstaren waarna hij zich omdraait. Snel buk ik me over de gevallen tas heen waarna ik alle spullen weer terug in de tas stop. Ik kijk snel op naar de overkant van de straat, maar Harry is nergens meer te bekennen. Zuchtend loop ik weer door richting mijn appartement. Waarom moet Harry mijn leven opeens weer overhoop komen gooien? Het ging nét weer wat beter met me, ik had nét alles weer op de rails, en nu heb ik het gevoel dat ik weer bij af ben.
Hij had nooit langs mogen komen gisteren, hij had me moeten laten. Nu kan ik niets anders dan constant aan hem denken. Ik word er gek van, vooral van het feit dat ik weet dat hij bijna een gezin heeft met Evi, en niet met mij.
Zodra ik bij mijn appartement aangekomen ben wil ik de sleutel in het slot steken, maar nog voordat de sleutel het sleutelgat bereikt heeft wordt de deur al opengetrokken door een enthousiaste Chakira. 'Scarlett!' gilt ze enthousiast. Ik grinnik om haar vrolijke begroeting en geef haar twee tassen aan als ze haar handen naar me uitreikt. 'Louis is al begonnen met koken, hij moest alleen nog even wachten op de boodschappen die jij hebt gehaald, dan kan hij het afmaken.' legt ze me uit terwijl ze voor me uit loopt de woonkamer in. Ik zet de boodschappentassen op de eettafel neer en begroet de groep mensen die zich hebben verzameld in mijn huis. 'Leuk je weer te zien Scarlett.' zegt Zayn terwijl hij me drie kussen geeft. Hetzelfde doe ik bij de rest waarna ik de boodschappentassen weer oppak en deze naar Louis brengt die de chefkok aan het uithangen is in de keuken. Ik gluur in de pan. 'Ruikt lekker Lou.' Hij kijkt naar me op omdat hij me nog niet had opgemerkt en glimlacht. 'Hé!' Ik geef hem een knuffel en bindt een schort mij mezelf om waarna ik de laatste ingrediënten aan het eten begin toe te voegen en de paprika's begin te wassen. 'Hoe gaat het nu met je?' vraagt hij bezorgd. Ik trek een wenkbrauw op. 'Heb je het over het hele "Harry" gedoe?' vraag ik hem. Hij knikt voorzichtig. Ik zucht een haal mijn schouders op. 'Ik weet het allemaal niet meer Lou..' mompel ik terwijl ik de paprika's in stukjes snijd. 'Je houdt nog van hem hè?' vraagt hij. Ik schrik van zijn plotselinge vraag en laat daardoor het mes op het aanrecht vallen, die ik al gauw weer op pak en snel verder ga met snijden. 'Ik denk het wel.' piep ik. Hij trekt me met zijn vrije arm in een onhandige omhelzing. 'Het komt wel goed schat, dat beloof ik.' mompelt hij waarna hij me de keuken uit duwt. 'En nu de tafel dekken, we kunnen eten.' Een speels grijnsje staat er op zijn gezicht en een verontwaardigde pets met de theedoek neemt hij niet geheel vrijwillig in ontvangst.

Een kleine drie uurtjes later zitten we allemaal op de grond bij de openhaard en de kerstboom. Op Niall en Amber na dan, want die twee zijn nog de restjes van het overheerlijke avondmaal naar binnen aan het werken. We hebben besloten om in plaats van surprises aan elkaar te geven een avondje te gaan dobbelen. Stacy draait zich geërgerd om naar de eettafel. 'Jongens, komen jullie er bij? We gaan beginnen.' Liam schiet in de lach om Stacy's geïrriteerde gezicht terwijl hij Danielle bij zich op schoot trekt. Niall en Amber voegen zich bij de groep en Eleanor opent het spel.
Al lachend pakt ze een cadeautje van de enorme berg waarna ze de dobbelsteen aan Chakira geeft die tot haar teleurstelling geen cadeautje mag pakken.
Zo zitten we een hele tijd gezellig het spel met elkaar te spelen als Louis' zijn mobiel afgaat en hij met een frons opstaat. Ik kijk hem vragend aan, maar hij maakt een wegwerp gebaar. Ik kijk hem na terwijl hij op de gang verdwijnt. Zijn stem is enkel een fluistering, maar ik hoor duidelijk wat hij zegt.

'What.. Harry, you're kidding right?'



Hier weeeer een stukje!
Ik hoop dat jullie met het op deze manier een beetje vergeven dat ik de laatste tijd zo weinig schrijf!
Waar zal het gesprek met Harry over gaan denken jullie?
xoxoxo

Reacties (19)

  • MiniNialler

    Dit is zo goed!(flower)

    7 jaar geleden
  • luukdejongx

    HOE DURF JE HIER TE STOPPEN!!!! :p haha snel verder!

    7 jaar geleden
  • ILOVEFOOOOD

    Snel verdeeerrrr:)

    7 jaar geleden
  • Shanx_x

    Oh.. Ik wil weten wat er nu gebeurd!!
    Dus snel verder:D

    Xx

    7 jaar geleden
  • Summerday

    IK WIL WETEN WAT HIJ ZEI NU WAAAAAH

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen