Foto bij Hoofdstuk 6

Nog een bedankje voor mijn vaste lezeres chiromeisje, de fantastische lovelyreads en natuurlijk ook pandaC!
:)
Hoofdstuk 7 komt vanavond ook nog.
Laat me aub. weten wat je vindt, het betekent echt veel voor me!:)
♥ Nina


Cast;
Zachary "Zac" Leviz = Logan Lerman
Judy Maeson = Shailene Woodley
Breanna "Bre" Maeson = Mia Talerico
Lucine "Luce" Maeson (a.k.a. Judy's moeder) = Michelle Pfeiffer

Soundtrack;
Just a Boy door Angus en Julia Stone
Rainbow On Fire door Elissa Franchessi
Near To You door a Fine Frenzy
I Wouldn't Mind door He Is We
Don't Let Me Go door Harry Styles
Little Bird door Ed Sheeran

But if I kiss you, will your mouth read this truth?
Darling, how I miss you…!
Strawberries taste how lips do.
And it’s not complete yet…
We mustn’t get our feet wet, ‘cos that leads to regret: diving in too soon.
And I’ll owe it all to you…
My little bird
- Little Bird door Ed Sheeran




‘Hoe laat is het?’ lachte Zac, me aankijkend van over de rand van de flikkerende flipperkast waar ik verslingerd aan geraakt was. Om een verdwaalde flipperbal te redden, legde hij zijn linkerhand op de mijne om zo mijn flippertechniek bij te sturen.
Toen de zilverkleurige, glimmende bol gered was en vrolijk terug tussen de lawaaierige en lichtgevende obstakels rolde, bleef zijn hand over de mijne liggen. ‘Ik weet het niet.’ Mijn uiterste best moest ik doen om niet gek te worden van de warmte van zijn hand om de mijne. De concentratie bleek ver te zoeken, want de ene bal verloor ik na de andere. ‘Shit,’ siste ik tussen mijn tanden toen de laatste bol verslonden werd door de machine.
Voor de zoveelste keer die avond, liet Zac een muntstuk in de machine rollen. Op mijn mentale to-do-lijstje schreef ik dat ik hem nog terug moest betalen, maar voor ik mijn portefeuille tevoorschijn kon halen, kwam het spel opnieuw tot leven en mijn innerlijke gameverslaafde ook. Nog een knikker raakte ik kwijt.
‘Je moet sneller reageren,’ wees Zac me glimlachend, voor de zoveelste keer één van de balletjes onderscheppend met een bijsturing op mijn techniek. ‘Zo.’ Vlak achter me kwam hij staan, met zijn handen over de mijne om me voor te doen hoe ik een nieuwe highscore zou behalen.
God, hij was dichtbij. Hij stond volledig tegen me aan, zodanig dat ik alleen maar in hoefde te ademen om zijn jongensachtige geur van deodorant, zeep en kauwgum op te merken.
‘En als je…’
‘Hmm,’ stemde ik in, amper nog in staat om te luisteren naar zijn wijsheid in verband met speelhalspelletjes. Ik was nooit heel erg groot geweest met mijn meter vijvenzestig, dus stak hij een vijventwintigtal centimeters boven me uit. Het voelde veilig, om in de beschutting van zijn brede schouders en sterke armen te staan.
Op de achtergrond sloeg een kerktoren elfmaal. ‘Elf uur al,’ grinnikte hij in mijn hals. ‘Mijn moeder vermoordt me, Elliott moet in bed liggen voor tien uur.’
‘Élf… uur…?!’ Nee, nee, nee, nee, ik had mijn moeder beloofd voor tien uur terug thuis te zijn voor het avondeten. ‘Ik moét naar huis… Echt, ik… Ik heb beloofd dat ik met Breanna voor tien uur…’ Gehaast draaide ik me om, terwijl ik nog steeds tussen zijn armen en de flipperkast stond.
O, we waren dicht bij elkaar, als ik een klein beetje op mijn tenen zou gaan staan, zouden we kunnen… Het zou kunnen, als ik als een ballerina zou gaan staan en Zac zich een beetje voorover zou buigen en zijn lippen dan tegen de mijne zou zetten…
Volgens mij was ik niet de enige die het merkte, geamuseerd keek Zac me in de ogen. ‘Ik wilde eerder vanavond al zeggen dat ik je nog niet lang ken, maar ik toch…’
‘Ja?’ Zeg het gewoon, zeg het maar, seinde ik met mijn ogen naar de zijne. Ik wil het weten, Zac.
‘Wel, we…’
God, God, God, we waren dicht bij elkaar. Op de één of andere manier was ik onbewust op mijn tenen gaan staan en was Zac naar me toe gebogen. Vier centimeter, schatte ik, vier verdomde centimeters lucht was het enige wat ons nog in de weg stond…
‘Jude, ik wil je echt heel erg graag kussen nu,’ bekende hij met een ondeugende glans in zijn ogen.
‘Doe het dan gewoon.’
‘Je bent bijzonder, Judy.’ Zijn gezicht naderde het mijne, twee paar groene ogen vielen dicht en…
… veerden met een schok terug open toen Breanna de kamer instormde als een bezetene.
Niets ter wereld is zo teleurstellend als een bijna-kus. Wat ik toen nog niet wist, was dat me nog drie bijna-kussen te wachten stonden voor we een echte kus zouden delen. Wat ik ook nog niet wist, was dat die echte kus sneller zou komen dan verwacht. Diezelfde avond nog, in feite.

Reacties (1)

  • lily_luna

    Oh zo schattig, snel verder😃😃😃

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen