Foto bij Hoofdstuk 9

Awh, ik ben dol op het liedje van dit hoofdstuk, echt... :')
Nog een bedankje voor iedereen die dit leest, ik waardeer dat echt.
Ik heb nog maar één kudo, dus ik zou het waarderen als je me er eentje zou geven.:)
(H)Nina

Tonight I've fallen and I can't get up...
I need you loving hands to come and pick me up.

- Tonight door FM Static



‘Zo.’ Met een harde klap sloeg mijn moeder de keukenkastjes van links naar rechts dicht. Ze haatte imperfecties, de laatste tijd. Zelfs een openstaand kastdeurtje werkte haar vaak op de zenuwen. De bons waarmee het houten deurtje dicht viel, klonk door het hele huis, dat opeens bevreemdend stil geworden was na het vertrek van Zac.
Waanzin, sprak ik mezelf tegen. Het was al meer dan vier maanden lang belachelijk stil in dit huis. Waarom zou dat nu opeens bevreemdend zijn?
Toch kon ik het niet anders dan bevreemdend ervaren, het voelde echt alsof er een gigantische leegte ontstaan was. Het voelde… het voelde als de leegte die Anna achtergelaten had.
‘Zachary is een leuke jongen, Jude,’ knikte mijn moeder naar me. ‘Breanna zwijgt niet meer over hem, ze is gek op hem.’
‘Hmm,’ stemde ik mompelend in. Natuurlijk wilde ik me over geven aan de herinneringen die ik met Zac deelde, maar Anna’s gezicht brandde dwars door mijn hersenen. Zou ik haar ooit vergeten?
Aan de ene kant wilde ik dat niet, haar vergeten. De gedachte dat ik ooit zou opstaan en me niet meer zou kunnen herinneren hoe ze was, hoe ze praatte, hoe ze lachte… Het deed de tranen prikken achter mijn lichtgroene irissen.
Niet huilen, niet huilen, niet huilen…
Ja, de leegte die er al vier maanden lang was in ons gezin, leek opeens duizenden malen groter.
Zac, realiseerde ik me, dit kwam door Zac. Hij was binnengewandeld, had de Anna-vormige leegte in het huis opgevuld en was toen weer vertrokken, waarbij hij niets dan de leegte en een aangename herinnering achterliet. Het voelde alsof hij een diepe wonde verbond om die meteen daarna terug open te rijten.
‘Wat is er, meid, heb je het niet leuk gehad?’ Voorzichtig probeerde ze mijn blik te vangen, maar ik rolde ik mezelf op tot een bolletje Judy dat over het kookeiland geleund stond. ‘Het leek me nochtans zo’n vriendelijke jongen… Is er iets gebeurd? Hij heeft je toch niets…?’
‘Nee, mama, nee,’ snikte ik. ‘Het was fantastisch, dat is het nou net.’ Schokschouderend verborg ik mijn gezicht in mijn handen. Het was lang geleden dat ik me zo goed had gevoeld als vanavond. Het was niet iets negatiefs, dat ik het leuk had gehad, maar nu hij vertrokken was, gaapte de leegte onder mijn voeten.
‘Huil je, Jude?’ Haar hand legde ze troostend op mijn schouder. ‘Is er iets gebeurd? Wil je praten…?’
‘Anna,’ huilde ik, ‘het is Anna, ik mis haar zo, ik…’ Ze was mijn zusje. Mijn bloedverwante. Er waren weinig mensen ter wereld waarmee ik zoveel had gedeeld als met Anna, we deelden zelfs onze ouders. Met niemand anders zou ik ooit kunnen praten over mijn zesde verjaardagsfeestje. Ik zou nooit meer samen met mijn zusje de kerstcadeautjes openmaken. Met niemand zou ik meer kunnen kibbelen in de auto, op weg naar een zoveelste vakantiepark. Niemand zou me ooit meer een complete make-over geven waardoor ik er opeens even knap als mijn zus uit zou zien. Niemand zou ooit meer in de war raken over wie ik en wie Anna was. ‘Het is Anna, ik mis haar en ik…’
De hand die troostend op mijn schouder had gelegen, werd weggetrokken van de witte stof van mijn – Anna’s – jurk. De voetstappen van mijn moeder verlieten de kamer. Nog geen halve minuut later kon ik haar horen huilen op de gang.
Als ik Anna miste, troostte ze me niet. Ze had er zelf teveel verdriet om, ze kon het mijne niet aanzien.
Niemand had me ooit getroost over Anna’s dood.
Niet één keer.
Niet eens op de dag dat ze haar ogen voorgoed sloot, in het witte bed dat na verloop van tijd bij haar was gaan horen.
Krampachtig sloot ik mijn ogen en als ik heel, héél erg mijn best deed om het me in te beelden, leek het bijna alsof het echt zo was dat Zac bij me was om zijn armen om me heen te leggen.

Reacties (1)

  • zupper

    Maar waarom is Anna dan dood?

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen