David loopt nog eens rond door het hotel en besluit nog eens bij het luik te kijken. Had hij dat nou echt gezien? Daar aangekomen ziet hij dat het luik openstaat. Hij schrikt er een beetje van, maar hij neemt nog eens een kijkje beneden. Hij kijkt in elk hoekje, maar kan de man niet vinden. Wel vindt hij een sleutel. Het lijkt niet op een sleutel van een kamer, dus hij probeert het op de deur achter de toonbank maar dit werkt niet. Dan probeert hij het bij het café en dit werkt wel. Er staan lege bierglazen op tafels en in de hoek staan tonnen met bier. Ook staan er wat volle flessen op tafel met heel sterk bier. Een soort dagboek ligt op de tafel, er staat iets in over werknemers die hun baas in de steek laten en er staat dat een code nodig is voor de deur waar het eten achter bewaard wordt. 'Die baas is inderdaad vreemd als hij daarvoor zorgt.' David besluit in de bibliotheek naar een of andere hint te zoeken voor de code. Hij herinnert zich het boek van de maand en hij zoekt het boek van 'dr. Jekyll and mr. Hyde' op. Hij ziet dat hoofdstukken missen, hoofdstuk 3, 6, 7 en 9. David loopt de gang op en ziet daar, aan het einde van de gang, de enge man staan. 'Dat monster, bestaat het echt?!' De man komt langzaam op hem af en David rent de dichtstbijzijnde deur in, de kamer waar Sissi bijna door de vloer zakte. David rent naar het gat en krijgt een idee. De man komt dichterbij en als hij voor het gat staat duwt David hem er snel in. De man maakt een monsterlijk schreeuwend geluid en David hijgt. 'Dus dat ding was echt. Gelukkig komt het nu niet meer terug, die kamer hieronder zit op slot. Toch zal ik Sissi waarschuwen als ik haar zie.' David loopt naar de deur waar het eten achter wordt bewaard en vult als code in '3679', het werkt! Binnen ziet hij dozen met eten staan en hij vindt de sleutel naar kamer 210. Hij zoekt kamer 210 op en maakt de deur open. Binnen vindt hij een verbrandde foto op de grond, het lijkt erop dat er een vrouw op stond. Onder de foto vindt hij een dagboekpagina. 'Ik heb de herinneringen aan haar niet meer nodig. Ik weet dat ze niet terugkomt, dus ik moet alles vergeten, het goede en het slechte.' Ineens voelt David een pijnlijke steek in zijn hoofd en hij merkt dat hij uitgeput is. 'Dus hij verbrandde de foto van zijn vriendin. Ik zou zoiets nooit kunnen doen. Volgens Paul ben ik dan een mietje.' David schrikt als de deur opengaat, maar daar ziet hij Sissi in de deuropening staan. "Sissi! Heb je het doosje gevonden?" "Nee, ik kan het niet vinden... Veel kamers zijn op slot, dus het zou daar kunnen zijn. Wat is er aan de hand? Je ziet er bleek uit." David kijkt naar de grond. "Ach, het is niets, maar het is beter als je snel vertrekt." "Waarom?" "Ik weet niet of je me zult geloven maar... Er loopt hier een vreemd monster rond, ik heb het in de kelder gevonden. Hij viel mij aan, straks vindt hij jou... Daarom wil ik dat je weggaat." Sissy is even stil. "Kijk, ik vind enge, donkere plekken ook niet leuk, maar dan hoef je me er niet zo mee te plagen. Ik ben geen kind meer dat bang is voor monsters, oké?" David kijkt haar moedeloos aan. "Ik wil je niet bang maken, ik zeg je de waarheid!" Sissi lacht lief en zegt "sorry, ik wil je niet boos maken. Ik wil je graag geloven, maar... Een monster? Misschien was het een illusie, een schaduw of iets dergelijks." "Ik hoop dat je gelijk hebt... Wees toch maar voorzichtig, oké?" "Oké, nou ik ga weer verder zoeken." En weg is Sissi.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen