Foto bij  Chapter 47

Ik weet dat jullie graag naar de dwergen willen, en we gaan ook snel, maar ze moet toch nog echt een dingetje doen! Dit had ik al zo geschreven, en om het nu aan te gaan passen... liever nietxD

Veel leesplezier!!

Een deur achter me vliegt open. Uit gewoonte knijp ik mijn ogen tot spleetjes, maar dan merk ik dat het felle licht van de zon geen probleem meer is voor mijn ogen.
Ik heb de ring nog niet eens om, en nu ben ik al aan het veranderen.
Ik draai me om naar mijn moeder. Haar lichaam ligt er niet meer. Het enige wat er nu nog ligt is een brief. Ik buig me naar voren, en pak het gekreukelde perkament. Ik herken haar handschrift meteen.

Lieve Minayaer,

Als je dit leest, ben ik al dood. Het heeft nu eenmaal zo moeten zijn. Op de achterkant van dit blad staat de naam van degene aan wie je Narya moet geven, als het zover is. Nu alleen nog niet. Ga eerst de oorlog voeren waarin je verwikkeld bent geraakt. Narya zou er voor moeten zorgen dat iedereen aan jou zijde sneller gaat vechten, terwijl jullie vijanden juist hun levenskracht zullen zien verdwijnen.
Voordat je alleen doet wat je moet doen, wil ik je vragen om eerst naar Galadriel te gaan. Daar moet je het hele verhaal horen. Dat verdien je.
Je kunt er binnen een dag zijn, en ook binnen een dag weer terug. Gebruik Narya om snelheid te maken. Ook zal je buiten een rijdier vinden; haar naam is Shadowmere, een van de Maeras. Hoewel ze er angstaanjagend uit kan zien, zal ze naar jou luisteren. En naar jou alleen. Dat is het lot.
Ga naar Galadriel en verberg je voor elk oog behalve die van Lothlorien. Ook daar kan de ring voor zorgen.
Vertrouw verder niemand. Zelfs elven worden aangetrokken door de macht van Narya. Vergeet dit niet! Het kan anders je dood worden.
Ik herhaal het nog een keer; maak niet de fouten die ik gemaakt heb.

Liefs, je moeder

The borders are set. The pieces are moving. Our enemy is ready
.

Mijn handen trillen als ik de brief wegstop. Het zijn de laatste paar woorden die me angst aan jagen. Ze bevestigen wat ik al in mijn dromen en visioenen heb gezien; Sauron is terug. Isildur heeft de ring nooit vernietigd.
En Bilbo heegt hem nu.
Maar hoe graag ik ook terug wil naar Erebor, ik weet dat mijn moeder gelijk heeft. Ik moet naar Lothlorien. Galadriel heeft een van de andere ringen. Hopelijk kan zij vanuit Lothlorien deze informatie aan Elrond doorgeven. Ik hoop het.
Met ferme stappen loop ik naar buiten. Ik neen mezelf voor om over drie dagen in Erebor te zijn. Dat moet me wel lukken.
De zon voelt lekker warm aan op mijn huid.
'Waar is dat paard?' mompel ik tegen mezelf. Ik krijg al snel antwoord, in de vorm van een luid gehinnik.
Het paard is werkelijk prachtig. Ze is zo zwart als de nacht, wat haar haast een blauwe gloed geeft. Haar ogen zijn bloedrood.
'Niet zo maar een Maeras,' zeg ik zacht. 'Ze is een rijdier van demonen. Een dochter van de nacht.'
Ik strek mijn hand uit naar het paard. Deze snuffelt aarzelend aan mijn hand. En dan stapt ze dichterbij. Ze heeft geen zadel of tuig, maar ik rij toch liever zonder.
Ik zit net te twijfelen of ik wel ga opstappen of niet, als ik een harde schreeuw hoor. Hij klinkt van ver weg, maar volgens mij zijn mijn oren ook door de ring verbeterd. Het lijkt in elk geval alsof het geluid van de andere kant van het eiland komt. Ik aarzel niet meer, en hijs me op de rug van het paard. Deze hinnikt luid, en rent op het geluid af. Ik merk meteen dat ze geweldig rijdt. Het lijkt wel alsof ik haar met mijn gedachten kan besturen.
'Elrun ono,' zeg ik zacht tegen haar, terwijl de grond onder ons voorbij schiet. Bedankt.

Ik slaak een kreet als ik Mathiël met zijn gezicht in de aarde zie liggen. Hij beweegt niet. Ook de twee rijdieren liggen er dood bij.
Een gigantisch aantal sabeltijgers loopt om de lichamen heen. Ze zijn met ontelbaar veel. Ik trek mijn zwaard en spring van het paard af.
'Mîs!' sis ik Shadowmere toe. Ga!
Het paard reageert niet, en blijft fiers naast me staan. Ik zucht diep. Eigenwijs beest.
De eerste paar sabeltandtijgers kan ik nog afweren, maar ze zijn met teveel.
Wat ben ik sneu zeg. Ik kan die ring niet eens voor vijf minuten beschermen.
Natuurlijk! De ring. Ik stap achteruit, tot ik met mijn rug tegen een rots sta, en ruk dan de ketting van mijn hals. Ik laat de ring ervan los glijden en doe hem om.
De enorme hoeveelheid kracht die door me heen stroomt, is haast niet te beschrijven. Ik krimp in elkaar. De sabeltandtijgers denken dat ik het op geef, en springen met zijn allen op me af. Shadowmere naast me hinnikt.
En dan begint het gejank. De voorste sabeltandtijger gaat in vlammen op. Mijn mond valt open. Het vuur verspreid zich steeds verder. Ik probeer het tegen te houden, maar ik ben allen controle kwijt. Ik zak naast Mathiël neer; hij ademt niet.
'Metgaì mir, iliönoi quai meith,' zeg ik zacht. 'Morta nier te chorâin.'
Het spijt me dat ik u hier moet achterlaten. Dat u vrede mag vinden in de dood.
Mathiëls mantel heeft vlam gevat. Het gaat razendsnel. Ik draai me om en ren naar Shadowmere. De merrie staat geduldig op me te wachten. Ik grijp een pluk manen vast en slinger me met een vloeiende beweging op haar rug. En weg is ze. Het raakt me nu pas dat ik niet weet hoe we van het eiland af moeten komen, maar zij weet het blijkbaar wel. Ze rijdt recht op de zee af, net zoals Mathiël eerder deed.
Mathiël. Hij verdiende het niet om te sterven.
De langzaam donker wordende lucht reflecteerd in het heldere water. Ik kijk naar Narya, die ik om mijn ringvinger heb.
Oh Vlam van Celebrimbor, geeft mij snelheid, opdat ik niet nog meer mensen moet verliezen.
Na deze vraag merk ik langzaam verschil. Het lijkt wel alsof Shadowmere steeds sneller gaat. Eenmaal op de kust aangekomen, draai ik me nog een keer om naar het brandende eiland.
Ik merk nu pas dat ik al de hele tijd gehuild heb.

Ook Shadowmere is niet uit Skyrim hoor! Néé hóór! *Skyrim fanxD

Reacties (2)

  • Lermanator

    Awh nee Mathiël(huil)Ik word best bang van die rode ogen...

    5 jaar geleden
  • Allysae

    hahahahaha gek kind
    omg neeeeeeee waarom gaat iedereeen dood
    kut sabeltijgers
    snel verder jij ik wil een lach en geen tranen meer

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen