Calum Hood POV

Dromerig zit ik voor me uit te staren, denkend aan wat de manager zei. Jullie hebben twee weken vrij gekregen en natuurlijk ga ik daar gebruik van maken om als de bliksem naar België te vliegen. Gelijk toen hij het zei ben ik een vlucht gaan regelen, morgen vertrek ik al. Ook Luke, Ashton en Michael gaan mee. Ik wil het haar wel zeggen maar toch wil ik haar verrassen. Ik neem m'n gsm en open Whatsapp. "Ik heb een verassing voor je, lieverd." Stuur ik haar na een lange tijd twijfelen. "OMG CAL!! Ik ben zo blij dat je me stuurt! Wat is het? Ik wil het weten! Ik ben nieuwsgierig!" Stuurt ze vrijwel meteen terug. Ik wil het geheim houden voor haar. "Overmorgen rond 13u30." Stuur ik terug, meer kan ik niet verklappen.

Elk moment dat ik niet bij haar ben denk ik aan haar, ik kan haar maar niet vergeten. Ik dacht dat ik mijn gedachten kon verzetten door de fans maar dat maakt het alleen maar erger. Ik wou dat ze wist hoe hard ik haar mis. Ik mis alles aan haar, ook haar grapjes die soms totaal niet grappig zijn. Haar onhandigheid, haar verlegenheid, haar lach, haar ogen. Elke nacht denk ik aan hoe het zou zijn moesten we veel dichter bij elkaar wonen. Ik weet nog goed het gezichtje van het verdwaalde meisje. Ze was 11, ik 13. Ze zag er zo verloren uit, oké dat was ze ook. Ik kon haar zo niet laten zitten, ze was nog een kind. Ik was ook maar 13 maar ik kon de weg daar met mijn ogen dicht. Meestal als jullie bij elkaar zijn doen jullie niet veel meer buiten. Zeker de laatste tijd niet meer, door de fans. We zijn erg close met elkaar, onze band is ijzersterk geworden. Ze heeft iets dat me aantrekt tot haar, ik heb geen idee wat. Misschien het feit dat ze gewoon zichzelf is, dat maakt haar speciaal. Ik voel me goed bij haar.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen