Harry Styles

Met mijn handen in mijn zakken en mijn hoofd naar de grond gebogen, liep ik langs de kades van San Sabastian. Met pijn in mijn armen deed ik een poging om mijn hand uit mijn zak te halen om vervolgens mijn zwarte beanie wat meer naar beneden te doen. Helaas mislukte dat al, zoals ik had verwacht. Een pijnscheut veroverde de controle in mijn lichaam waardoor ik onbewust hard op mijn lip beet die vervolgens begon te bloeden. "Fuck." Verluisterde ik zacht in mezelf terwijl ik het bloed van mijn lip weg likte.

Ik wilde gewoon terug naar huis. Thuis waar al mijn familie is, waar mijn vrienden zijn. Ik miste ze. Ik miste alles, de leuke momenten met mijn vrienden. Alle grapjes die we uithaalde, alle filmpjes die we maakten en op youtube zetten. Alles. Maar nee, ik zat hier vast in Spanje. Leuk zou je denken. Nou nee, dat is het niet. Niemand waarmee je plezier kan maken, niemand die je kan vertrouwen. Alleen maar ik, mijn stief-vader (Robin) en 'mijn plekje'. Waarom alleen mijn stief-vader? Het zit zo; ik was hier eerst met mijn moeder, Erica (de vriendin van mijn moeder) en Robin. Maar Erica die werd geprikt door een of andere beest en toen moest ze snel terug naar Engeland, om daar een tegen middel te halen. En mijn moeder ging met haar mee voor de zeker heid. Dus ik bleef achter met mijn stief-vader.

Ik zocht me een weg door het bos waar ik zo even tot rust kan komen bij 'mijn plekje'. Het was een soort stukje strand midden in het bos. Nooit was er iemand. Laatst had ik een paar leuke stoelen gekocht en er mijn relax plekje van gemaakt.

Nog net voordat ik er was hoorde ik gesnik, of beter gezecht gehuil, er vandaan komen. Ik versnelde mijn pas en zag een meisje zitten op een van de stoelen. Even bleef ik staan en wilde een links om keert maken, maar het meisje had me al gezien. Ik glimlachte lief maar ze moest alleen maar meer huilen. Aangezien ze me toch al heeft gezien liep ik rustig naar haar toe. Ik nam plaats naast haar en vriemelde wat met mijn handen.

"Hoi." Zei ik verlegen. Ik kon mezelf wel voor me kop slaan aangezien ik zomaar naast iemand ga zitten die bijna dood gaat van het huilen en dan kom ik aan met 'hoi'.

"Ik bedoel, gaat het?" Boos keek ze me aan en zette een los plukje bruin haar vast achter haar oor. "Ja, helemaal goed hoor! Ik ben het gelukkigste mens ter wereld. Fuck off." Ze mompelde wat aan het einde. Ik schraapte mijn keel even, ze had wel een punt.

Met moeite plaatste ik mijn hand op haar bovenbeen, die ze letterijk meteen weg sloeg. "AU!" Riep ik hard waar het meisje van schrok. Met grote ogen keek ze naar mijn handen. "Wat i-is er gebeurt?" Vroeg het meisje en wijsde snikkend met een trillende hand naar mijn armen, benen en handen. Oke, even samengevat. Ik moet haar dus nu mijn verhaal vertellen, terwijl zij niks wilde zeggen. Logisch.

"Eerst jij." Zei ik speels. Met een -tè overdreven- zucht liet ze weten dat ze het niet leuk vond. "Als jij jou verhaal verteld, dan vertel ik de mijne." Zei ik nog om het even duidelijk te maken aangezien ze een tijdje niks zei.

"Jennifer.." Zei het meisje -blijkbaar Jennifer- onverwachts, maar vol zenuwen. Ik keek haar even aan en glimlachte toen. "Harry, Harry Styles. En by the way, wees niet al te bang, ik bijt net hoor." Ik legde geruststellend, maar toch met veel moeite, mijn hand op haar bovenbeen. Bijna geluidloos begon ze zachtjes te giegelen. En meteen werd haar hoofd rood toen ze door had dat ik het hoorde. Ik besloot er niet verder op in te gaan anders zo het veel te awkward worden voor haar. Geloof me dat wordt het. Ik ken zulke situaties als de beste.

"Harry je naam moet me echt denken aan; haar stijlen." Zei ze droog. Meteen schoot ik in de lach en Jennifer lachte zachtjes mee.

*************************************************


Hiiya:)is het verhaal tot nu toe leuk? Vertel me tips please ❤️❤️ love y'all ,,x

Reacties (1)

  • SocialCxsualty

    Haha, dat laatste stukje:)zo leuk:)
    Ik heb geen tips, want je verhaal is nu al perfect

    Snel verder xxx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen