Foto bij A date?!

Vandaag zet ik er twee hoofdstukjes op.
Omdat ik vanaf vrijdag tot maandag op de manege blijf slapen.
Ik ga proberen om maandag nog een hoofdstuk te schrijven zodat jullie niet te lang moeten wachten. xx

Opgewonden begint Lily te praten. 'Jennifer, ik vind niet dat hij -beschuldigend wijst ze naar Josh- ooit nog een film mag kiezen.' Josh schiet in de lach terwijl ik probeer om me serieus te houden. Ik moet Lily hierin steunen. Lily is ondertussen alweer druk bezig met haar gsm. 'Laat die nu toch eens 5 minuten met rust.' Zeg ik. 'Tenzij je eten voor ons aan het bestellen bent.' Voegt Josh er vrolijk aan toe. Lily kijkt ons met zo'n pruillip aan dat ik al spijt heb dat ik iets gezegd heb.

'Pap heeft gebeld en enorm veel smsen gestuurd. Ik moet naar huis.' 'Maar hij wist toch dat je nog iets met ons ging eten?' Vraag ik. Lily lacht spottend. Yep, maar zijn madam heeft zin om te gaan eten.' Ze spuwt de woorden bijna uit. Ik kan niet anders dan haar een knuffel geven. Ik weet wel dat ik het zo moeilijk maak maar ik wet niet wat ik moet zeggen. Josh legt zijn hand op haar schouder.' Ik vind het net zo erg als Jennifer, alleen ga ik niet zo rond je nek hangen.' Ik laat Lily los en ben nog net op tijd om haar glimlach te zien. 'Bedankt, ik moet nu echt gaan.' Lily haalt haar gsm uit haar broekzak en neemt op. 'Ja! Ja! Ik ben al onderweg! Zaag niet zo!' Ik heb echt medelijden met Lily. Ze heeft alles behalve een makkelijke thuis. Haar stiefmoeder is een echte heks. Josh en ik zwaaien nog even voor ze om de hoek verdwijnt.

'Wat wil je eten?' Vraagt Josh voordat alles in een negatieve sfeer hangt. 'Wat dacht je van pizza?' Stel ik voor. Josh likkebaardt. 'Perfect!' Hij grijpt mijn hand. Samen huppelen we als gekken rond terwijl we onze armen in de lucht zwieren. 'Je bent gek!' Schater ik uit. Josh stopt en kijkt me aan. 'Beloof me dat je zo blijft.' Josh knikt en duwt me de pizzaketen binnen. Terwijl we op onze pizza wachten weet ik niet wat zeggen. Er is maar één ding dat ik moet zeggen en ik weet niet hoe ik daar aan moet beginnen. Josh en ik bestellen een grote pizza zodat we gewoon kunnen delen. Ze hebben net de pizza gebracht wanneer Josh de stilt doorbreekt. 'Jennifer, je bent veel te stil. Wat is er aan de hand?' Ik zucht, dit is dus het moment ,Wat ik liever gemijdt had. 'Je moet me eerst beloven dat er tussen ons niets zal veranderen.' Het duurt even voordat Josh doorheeft dat ik echt op die belofte wacht. 'Natuurlijk, wat het ook is. Je weet dat je me alles kan vertellen.' Blijkbaar heb ik hem ongerut gemaakt, dat was niet de bedoeling. Ik raap al mijn moed bij elkaar. 'We zijn nog maar pas vrienden, maar wel al beste vrienden. Daarom wil ik eerlijk tegen je zijn.' Josh knikt om me aan te moedigen. 'Ik voel me anders.' Even zie ik een angst in Josh's ogen. Ik kan het niet plaatsen maar het is nu niet het juiste moment om er naar te vragen. Ik leg mijn handen op mijn schoot en kijk dan maar naar mijn handen. Ik durf hem niet aan te kijken. Josh is een open boek, daardoor kan hij nooit zijn eerste reactie verstoppen. De spanning stijgt en ik besef dat ik niet anders dan verder gaan. 'Josh, ik voel.... ik voel meer voor jou.' Het is er uit. Ik voel mijn bloed naar mijn hoofd stijgen. Mijn hele lijf begint te trillen. Ik leg mijn handen op tafel en wil me rechtzetten om te ontsnappen als Josh zijn hand op de mijne legt blijf ik staan.
'Rustig. Hier hoef je je toch niet voor te schamen?' Je overvalt me gewoon. Ik weet niet wat ik moet zeggen.' Zegt hij lief. Ik wil hem voor zijn , iets zeggen voordat hij iets zegt waardoor de situatie nog verandert. 'Niks,je moet niks zeggen. Ik vond gewoon dat je het moest weten.' Zacht knijpt hij in mijn hand. 'Ik ben blij dat ik het weet, beste vriendin.' Josh knipoogt waardooor ik in de lach schiet. 'Ik weet het, ik kan niet knipogen.' Zegt Josh lachend. Wanneer Josh probeert te knipogen knijpt hij één oog dicht, zoals het moet. Maar de grimas die dan over zijn hele gezicht kruipt is gewoon hilarisch.
De rest van het etentje verloopt gewoon zoals ik hem ken. Hij houdt zich aan zijn belofte.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen