Naranja Jessen POV


Enkele uren laten wanneer ik wakker word is er nog steeds geen enkel spoor van Luke te zien. Zuchtend loop ik naar beneden en zie iedereen zitten behalve Luke. "Luke nog aan het slapen?" Nacht Michael. "Nee hij was niet in de kamer" Zeg ik. "Waar hangt die jongen toch uit?" Vraagt Ashton. "Geen idee." Zucht ik als ik me in de zetel gooi. "Naranja, kunnen we even praten?" Vraagt Ashton aan me. "Over?" Vraag ik, ik heb eigenlijk helemaal geen zin om te praten nu. "Het feest" Zegt hij. Oh fijn, wat heeft hij nu weer te vertellen. "Zeg maar." Zucht ik. "Calum heeft jou en Luke zien kussen. Heb je gevoelens voor Luke?" Vraagt hij. Dit onderwerp had ik ergens voelen aankomen. "Nee helemaal niet, ik was dronken en dan weet ik niet wat ik doe. Hij heeft gevoelens voor mij maar ik heb gevoelens voor iemand anders." Leg ik uit. "Ik heb het er met hem over gehad deze nacht. Zijn verhaal heeft me echt geraakt. Maar ik kan niet met hem samen zijn als ik geen gevoelens heb voor hem. " Zucht ik erna. "Dat is waar. Wat zei hij?" Vraagt Ashton. "Ik weet niet of ik het mag zeggen" Zeg ik. "Ik zal niks vertellen" Zegt hij geruststellend. "Hij zei dat hij nog maar 2 keer verliefd is geweest. Hij is nog steeds maagd en heeft nog nooit een vriendin gehad wat dus betekend dat ik hem zijn eerste kus heb gegeven. Hij heeft al gevoelens voor me sinds de eerste keer hij me zag. En toen we elkaar beter leerden kennen in Sydney zijn zijn gevoelens gegroeid. Ik voel me rot voor hem maar ik kan er niet aan doen dat ik gevoelens heb voor Calum." Snel slaag ik m'n hand voor m'n mond. "Dat hoor jij niet te weten. je hebt dit niet gehoord." Zeg ik streng tegen Ashton. "Waarom niet?" Vraagt hij met grijns van hier tot in Tokio. "Omdat hij me alleen maar ziet als zijn beste vriendin." Zucht ik. "Je kent onze liedjes 'Beside You' en Wherever You Are' toch?" Vraagt Ashton. "Ja natuurlijk, ik ken al jullie liedjes." Zeg ik met een vragend gezicht. "Calum heeft ze geschreven, helemaal alleen. Met jou in zijn gedachten. Hij maakt ons gek met zijn gezeur over hoe hard hij je mist en hoe geweldig je bent. Iedereen kan zien dat hij gevoelens voor jou heeft." Lacht Ashton. "Dus je bedoeld dat hij verliefd is op me?" Vraag ik geschrokken. "Tot over zijn oren, Naranja. Laat hem niet meer wachten, hij word bijna gek. Ik wou trouwens niet gemeen zijn bij durven of de waarheid. Ik wou jullie gewoon een handje helpen." Zegt Ashton. "En wat met Luke?" Vraag ik helemaal in de war. "Laat hem maar even, ik praat wel met hem als hij ooit terug komt." Zegt Ashton. "Ik wil hem niet kwijt. Zijn gevoelens voor mij gaan ons uit elkaar halen." Zeg ik sip. "Maak je geen zorgen. Ga nu maar naar Calum en maak wat liefde." Lacht Ashton waardoor ik hem een zachte mep geef. "Grapje, Ik regel Luke wel." Zegt Ashton. "Dankje Ash, je bent de beste." Zeg ik als ik hem een knuffel geef en een kusje op zijn wang. "Ik weet het, en nu gaan!" Beveelt hij me bijna. Ik loop zowat heel mijn huis door op zoek naar Calum.


Ik tref Calum en Michael huilend aan op mijn bed en Jolien die Michael probeert te troosten. "Wat is er gebeurd?" Vraag ik geschrokken. "Luke is in het ziekenhuis, ze zeiden dat hij heeft geprobeerd om zelfmoord te plegen." Zegt Michael. "Dit gaat te ver. ASHTON KOME MEE MET ME. Ik leg het later wel uit" Zucht ik. Verward en met een vragend gezicht knikken ze. "Alles komt goed, het is ook een beetje mijn schuld. Ik moet er voor hem zijn." Zeg ik bijna huilend als ik Michael een kusje op zijn wang geef maar bij Calum kan ik het niet laten zijn lippen te kussen waardoor hij een beetje geschrokken is. "Het is helemaal niet jou schuld Naranja. Kom we gaan." zegt Ashton die een arm om m'n schouder legt. "Ik hoop dat hij in orde is. Waarom doet hij zoiets. Hij is echt verliefd op me." Zeg ik met tranen in mijn ogen. "Het is niet jou schuld. En ja hij heeft gevoelens voor je maar laat dat niet tussen jou en Calum staan." Zegt Ashton. Dankbaar kijk ik hem aan. Jullie komen aan bij het ziekenhuis en met elke stap dat ik dichter kom krijg ik meer angst naar wat ik zal aantreffen. Zou het erg zijn. Is hij wakker? Is zijn toestand stabiel of juist kritiek? Hij ligt toch niet in coma? Ashton merkt wat er me dwars zit. "Ik zal eerst naar binnen gaan om te kijken hoe het met hem is." Zegt hij. "Ja alsjeblieft." Huil ik. Ik zal het mezelf nooit vergeven als er iets met Luke gebeurd, het is allemaal mijn schuld. Na een vijf minuten komt Ashton zijn kamer weer uit. "Hij is wakker maar nog heel kritiek. Hij heeft zijn polsen gesneden en hij heeft een gebroken been door voor een auto te springen. Hij heeft 2 bloedzakken hangen want hij is veel bloed verloren. Meer niet." Zegt Ashton. "MEER NIET!" Schreeuw ik. "Hij kon dood zijn en jij zegt meer niet?" Zeg ik al iets rustiger. Ik duw hem opzij en loop Lukes kamer binnen. "Naranja?" Vraagt Luke verbaasd. Welke emotie in zijn ogen te zien is, is niet duidelijk. Deze blik heb ik nog nooit gezien. Een seconde daarna gebeurd het gene dat eigenlijk nooit zou mogen gebeuren. Luke trekt ruw draden van zijn bloedzakken los en zijn infuus. "ASHTON" gil ik helemaal in paniek. Langzaam sluit hij zijn ogen en zijn ademhaling word steeds langzamer. We worden de kamer uitgeduwd door een dokter die Ashton geroepen had.

Huilend, hyperventilerend en helemaal in paniek zak ik door mijn benen en ook in mijn wereld word alles zwart. Een pijnlijke steek gaat door m'n hoofd gevolgd door een dodelijke pijn rondom mijn hartstreek. Vaag hoor ik stemmen roepen, gillen en ook gewoon praten. Het lijkt alsof mijn lichaam zich begeeft van de zwaartekracht en mijn geest mijn lichaam verlaat. Ik word opgetild en een seconde later weer neergelegd. Als ik mijn ogen open zie ik een helder en fel wit licht. "Naranja, kom je mij bezoeken." hoor ik een vrolijke stem achter me zeggen. "Kayla?" Vraag ik geschrokken. "Waar ben ik, dit is niet mogelijk, ik ben aan het dromen. Jij bent dood!" Zeg  ik helemaal in paniek. "Naranja, jij bent nu ook dood, jij bent in de hemel nu." Zegt het heldere stemmetje van mijn 8 jarig zusje die veel te vroeg gegaan is door kanker. "Ik... Ik mag niet dood zijn! Ik moet terug naar de aarde. Ik wil mijn jongens niet achter laten" Zeg ik in paniek, zoekend naar een uitweg terug naar de aarde, helaas is die niet te vinden. "Ik moet naar Luke, ik kan hem niet achterlaten, hij heeft me nodig. En Calum, hem kan ik zeker niet achterlaten. Ik had nog zoveel plannen met hun allemaal" Zeg ik huilend en val neer op het mooie heldergroen gras. Steeds voel ik mijn lichaam zwaarder worden en begint alles te draaien. "Naranja, nog niet weggaan." Zegt Kayla. "Ga ik weg dan?" Vraag ik, helemaal niet meer bij mijn bewust zijn. "Ja, ze halen je terug." Zucht ze. "Naranja, ik hou van je. Kom terug ik heb je nodig." Hoor ik een vreselijk bekende stem zeggen. "CALUM!" Roep ik. "Zal ik je ooit nog terug zien?" Zegt Kayla sip. "Tuurlijk meid, ik zal hier gauw terug zijn als mijn taken op aarde vervult zijn. Zorg goed voor jezelf." Zeg ik en blaas een kusje naar haar. Ze vang hem en legt hem op de plaats waar vroeger haar hartje zat. Langzaam zie ik het zicht van Kayla vervagen en word mijn lichaam steeds zwaarder. Mijn borstkas doet pijn van een druk dat er op rust. Ik voel hoe mijn hart weer begint te slaan en het gevoel van lucht mijn longen binnen dringt. "Ze is terug." Hoor ik een compleet onbekende stem zeggen. Meteen voel ik een stekende pijn in mijn pols. "ZE heeft rust nodig, als er iets is kom ons maar roepen." Zegt de onbekende stem weer. Daarna hoor ik een paar bekende stemmen wat overleggen gevolgd door het geluid van een dichtslaande deur. Ik probeer mijn ogen te openen maar elke poging mislukt. "Naranja, ik weet niet of je  me kan horen. Ik hou van je laat me nooit meer achter." Zegt een bekende stem, huilend en in paniek. Ik voel hoe mijn hand word vastgepakt en ik geef een een klein kneepje in. Ik verken het hand en op de wijsvinger staan een litteken. "Calum, Ik hou ook van jou." Breng ik met heel veel moeite uit. Daarna verlies ik weer het bewust zijn en val inslaap...

Reacties (1)

  • TheFirstOfApril

    OMG, je verdiend echt 10000000000000 kudo's
    Dit is zo mooi geschreven.
    Ik zit hier echt met tranen in mijn ogen
    omsqjg nsomfbnf
    wrm doet Luke zo?
    Oké, ik begrijp hem wel, maar dan nog he can't die...:(
    And poor Naranja, and Calum, and Ash and Mickey and Jolien:(

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen