Naranja Jessen



Alles is nu even rustig, mijn vader heeft me de hele dag op de hoogte gehouden over m'n moeder. Ondertussen is ze weer wakker en kan ze weer gaan werken overmorgen. Ze heeft gewisseld met een collega van de administratie zodat ze de hele dag kan zitten. Ze heeft veel geluk gehad zeggen de dokters, ze had dood kunnen zijn. Ook heb ik al even met hun geskype't en heb ik ze vertelt over mijn relatie met Calum. Ze waren heel blij voor ons allebei en zagen het al meteen groot. Mijn moeder was aan het vertellen dat ze niet kan wachten om haar kleinkind vast te nemen. Daar moest ik even om lachen, ik ben tenslotte nog maar 19. Calum, en ook de andere drie jongens, komen heel goed overeen met mijn ouders. Ook heb ik ze vertelt over het voorval van mij en Luke in het ziekenhuis en over zijn gevoelens voor mij. Daar schrokken ze ook wel van maar ik heb hun gerust gesteld dat alles in orde is met ons beiden. Mijn ouders kennen de jongens zo goed, en vooral Calum, dat ze hun zien als hun eigen kinderen. Vind ik best wel schattig. De jongens kunnen altijd op hun rekenen en ze staan altijd voor hun klaar. Ze zeggen de eerste indruk telt meestal niet maar de jongens hadden een goede eerste indruk bij m'n ouders en hebben ze ook nog nooit teleurgesteld. Toen Calum hier op bezoek kwam toen hij 15 was, ik 14, hielp hij mijn moeder zelfs zonder ze iets vroeg. Ze heeft altijd al gezegd dat Calum een goede jongen is en gelijk heeft ze. Nu op dit moment ben ik mijn kamer aan het opruimen en Jolien is aan het koken met Michael. Nog steeds vind ik hun relatie een beetje snel, ze kennen elkaar twee weken, maar als ze gelukkig zijn ga ik me daar niet mee bemoeien. Liefde op het eerste zicht. Ik vind een oud, helemaal gescheurd en onder het stof bedolven mapje. Ik open het voorzichtig en schrik ervan. Ik heb mijn pasgeboren zusje vast, ik was 6. "Schat, waar ben je?" Hoor ik Calum vragen. "Hier in mijn kamer." Antwoord ik en niet veel later komt Calum mijn kamer binnen. Ik kijk naar de foto van mijn pracht zusje. "Is dat een foto van ons engeltje?" Vraagt Calum als hij de foto ziet. Ik knik alleen maar. Calum heeft Kayla ook nog gekend. Hij is zelfs overgevlogen van Sydney toen ik hem opbelde dat Kayla nooit meer wakker zou worden. Hij is er altijd voor me geweest. Ik was 6 toen m'n engeltje geboren werd, 14 als ze stierf. Intussen al 5 jaar geleden. Toen Calum hier was toen ik 13 was, speelde ze altijd met hem. Ze zag hem als haar grote broer, ookal kon ze geen Engels. Gelukkig had ik het vroeg aangeleerd en kon ik alles voor haar vertalen. Soms was het wel een beetje irritant maar hoe Calum met haar bezig was liet gewoon mijn hart smelten. Toen was de kanker nog niet vastgesteld. Het is allemaal plots zo snel gegaan. Jammer genoeg kunnen we de tijd niet terug draaien. Ik vond het vreselijk eng toen ik haar zag in de hemel. Nu weet ik dat ze me kan zien, haar lichaam is wel vergaan maar haar geest kijkt steeds neer op me. Dat heb ik zelf meegemaakt. Ik keek voor die aantal minuten neer op Calum. Ik ben zo blij dat ze me terug konden halen. Ik zou het niet kunnen maken om Calum achter te laten. "Schat, kijk hier." Zeg ik geschrokken. Het is een foto van Calum en de andere jongens en ik. Calum houd Chiara vast, het pasgeboren kindje van zijn tante, zijn nichtje dus. Het was in die 3 weken toen ik deze zomer met m'n moeder naar Sydney ging. Het is best wel schattig, Calum met een baby. Ik lach met die gedachten en Calum, die heel de tijd zwijgend naast me zat, merkt het op. "Wat is er zo grappig?" Vraagt hij. "Je bent schattig met Chiara" Zeg ik. "Wacht maar als later ons kindje er is." zegt hij lief als hij me zacht kust. "Jij hebt makkelijk praten, je hoeft het niet te dragen en te bevallen." Zucht ik. Ik wil erg graag kinderen maar ik ben heel mijn leven al bang geweest van het overgeven in het begin en het bevallen. Telkens als ik overgeef heb ik het gevoel dat ik stik. En van overal in de familie hoor ik dat bevallen vreselijk pijn doet. "Dat is waar, maar ik zal aan je zijde staan." Zegt hij lief. "Wat ben je toch lief." Zeg ik als ik het mapje met foto's voorzichtig weer onder mijn bed schuif. "Alleen voor jou schat." Lacht hij lief. Vlinders ontploffen in m'n buik en een gelukzalig gevoel overspoelt m'n lichaam. Ik ben zeker dat ik deze jongen nooit meer laat gaan.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen