Foto bij VII  Perrie Edwards

Vlug check ik mijn outfit in de spiegel en haal dan nog een hand door mijn haar. Het zit nu weer perfect in model en ik ben helemaal in mijn nopjes. Ik gris mijn spullen bij elkaar en loop dan naar beneden. Pap en mam staan samen in de keuken, de spullen op te ruimen van het avondeten en mijn lapzwans van een broer is nergens te bekennen.
'Ik ga,'deel ik mede. Mam kijkt op van de gootsteen.
'Is goed lieverd. Ben je op tijd thuis?' Ik zucht.
'Tuurlijk mam,'zeg ik en ik druk vlug een kus op haar wang. Ik sla mijn vader niet over en wandel dan naar de gang. Ik pak mijn jas en mijn sleutels laat ik in mijn zak glijden, waarna ik naar buiten loop.
Het is maar een korte wandeling naar het rijtjeshuis waar de familie Pinnock woont. Jesy, Leigh-Anne en ik hadden afgesproken om daar te verzamelen, aangezien Leigh meestal de laatste is die aankomt.
Met een kleine grijns op mijn gezicht, gaat mijn vinger naar de deurbel en dan klinkt een snerpend geluid door het huis. Gegil volgt, wat me doet grinniken. Bij Leigh-Anne thuis is het altijd een gezellige bende. Haar oudere zussen zijn ontzettend gezellig, alhoewel Sarah soms was hysterisch is. Ik vermoed dan ook dat zij degene is die net gilde.
De deur gaat open. 'Perrie!'
'Sian-Louise!'roep ik enthousiast terug. Ik laat me door haar omhelzen maar als het me te lang word, druk ik haar zachtjes van me af.
'Kom binnen!' Ik stap langs haar op naar binnen, hang mijn jas op en trek mijn shirt even goed. Ik haal mijn hand door mijn haar en dan stap ik de woonkamer binnen. Sairah, die liever Sarah of Saar genoemd wordt, en haar vader zitten samen te Mario Karten en Sarah schreeuwt naar het scherm als de het water inrijdt.
'Waar is Leigh?'vraag ik aan Sian-Louise.
'Boven. Ze is nog aan het trutten.' Ik grinnik. Dat verbaast me eigenlijk ook niet.
'Dan ga ik naar boven, ze zal-' Mijn stem wordt onderbroken door de deurbel. 'en laat Jesy ook wel meteen binnen.'
'Is goed.' Ik loop de gang in en open de voordeur. Jesy staat al klaar en omhelst me. Dan hangt ze zonder iets te zeggen haar jas op en samen lopen we naar boven.

Leigh-Anne staat in een oversized shirt voor haar make-upspiegel en trekt een moeilijk gezicht om haar make-up goed te krijgen.
'Hi!' Leigh-Anne verspringt enkele centimeters als Jesy haar begroet. Ze legt haar hand op haar hart en kijkt ons aan.
'Hi,'zegt ze uiteindelijk. Ik grijns enkel en laat me dan op haar bed zakken.
'Weet je al wat je aan gaat doen?'vraag ik, waarna ik me achterover op het onopgemaakte bed laat vallen.
'Ligt naast je,'zegt Leigh, waarna er gerommel klinkt, gevolgd door een klik. Ik krabbel weer overeind en bekijk de kleding die naast me ligt.
'Nice,'zeg ik. Ik houd het shirtje voor me. Jesy lacht.
'Staat goed.' Dan zie ik dat Leigh met haar stijltang staat te vechten.
'Ik help je wel. Jesy, move that ass,'grijns ik. Jesy port me in mijn zij.
'Dank je,'zegt ze quasi-beledigd. Ze laat zichzelf op het bed vallen en neemt dan een tijdschrift van de stapel naast Leigh-Anne's bed. Een Vogue. Waarschijnlijk heb ik 'm toch al gelezen. Jesy neemt de tijdschriften mee uit de boekhandel waar ze werkt, dan belanden ze bij mij en als laatste gaan ze naar Leigh, die ze met haar zussen verslindt. Waarschijnlijk is het dus niet de eerste keer dat Jesy ze leest, maar toch. Ik heb momenteel alleen oog voor Leigh-Anne's haar. Langzaam haal ik de stijltang door haar haren en zo worden haar schouderlange, krullende lokken ineens een stuk langer.

Als ik helemaal klaar ben met het stijlen van Leigh's haar, drukt ze een kus op mijn wang.
'Pez, je bent geweldig.' Dan trekt ze in een snelle beweging haar grote shirt uit trekt de kleren aan die net op haar bed lagen. Jesy ligt inmiddels op haar rug op het bed met de Vogue boven haar gezicht. Ik ga bij Jesy zitten en dan valt de Vogue uit haar handen, zo in haar gezicht. Ik barst in lachen uit en heb er even voor nodig om weer te bekomen. Jesy moet lachen en ik weet dat ze lacht door het horen van mijn lach en Leigh-Anne staat zichzelf lachend aan te kleden.
'Oh, Jesy, dat was echt geweldig,'zeg ik naar adem happend. Als ik eenmaal aan het lachen ben, is het moeilijk om me nog in een slecht humeur te krijgen.
'It was pretty awesome,'zegt Leigh-Anne. Vlug trekt ze haar shirt goed en dan gaat ze op zoek naar een elastiekje.
'Ik ben awesome.' Na Jesy's uitspraak sta ik op van het bed en help Leigh om haar haren op een staart te doen terwijl ze zelf accessoires uitzoeken. Jesy ruimt de tijdschriften weer op en als Leigh haar eigen spiegelbeeld staat gaan Jesy en ik achter haar staan.
'Selfie!'roept Leigh dan enthousiast. Razendsnel heeft ze haar mobiel tevoorschijn getoverd en alle drie lachen we naar de camera. 'Die gaat op Twitter!'
'Oké, maar dan gaan we. Het is tijd om te gaan, anders is er geen plek meer,'zegt Jesy, waarna ze ons beiden naar beneden sleurt. Ik grinnik en trek dan mijn jas aan. Ik haak mijn armen in die van Jesy en Leigh-Anne. Lachend lopen we naar de disco.
Al snel voel ik de stevige beat door mijn lichaam. Ik ga op de maat van de muziek lopen en dan beweeg ik mijn hoofd mee op de maat van de muziek.
'Ready to party?'vraagt Jesy. Ik knik enthousiast en dan lopen we de club binnen. Ik hang onze jassen op in de garderobe en loop dan bijna dansend de zaal binnen. Al direct herken ik de paardenstaart van Leigh-Anne. Ik loop langs de bar en bestel drie shotjes die ik meeneem. Ik dans mee op de ritme van de remix van Van Buuren die door de club klinkt. Ik heb er nu al zin in.

---
De eerste Perrie-POV!
Like it?

Reacties (5)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen