Antisgui ontdeed zichzelf van de riemen en stond op zodra de shuttle geland was. Iedereen klonterde meteen voor het raam samen en staarde naar buiten, waar écht niets te zien was. Antisgui kwam van het bankje af en ging meteen naar de kluisjes, nu de rest nog afgeleid was. Hij toetste zijn code in en de deurtjes sprongen van het slot af. Hij deed zijn kluisje open en haalde zijn kleding eruit. Het was een dik, zwaar pak dat hen moest beschermen tegen straling en luchtvervuiling en tegen de zwaartekracht van aarde. Hij trok zijn pak aan en zette zijn helm op, waarna hij het klittenband dat zijn helm en pak afsloot dichtdeed. Hij was vastbesloten om als eerste de cabine te verlaten en als eerste de aarde écht te zien.

Zonder verder nog iets tegen iemand te zeggen, begaf hij zich naar de deur, die van lood was gemaakt en met een zwaar slot beveiligd was. Met zijn volle kracht draaide hij aan het wiel en na enkele klikken viel de deur van zijn slot. Hij duwde de deur open en stapte de tussenruimte binnen. Hij deed de loden deur achter zich dicht, zodat de anderen nog tijd hadden om hun pak aan te trekken. Hij deed de tweede deur open en stapte naar buiten, waar hij helemaal niets zag.
Meteen ging hij terug de shuttle in, waar hij Tesla – een apart meisje dat bijna nooit wat zei – aan de kant duwde, op zoek naar de olielamp. Uiteindelijk vond hij hem in één van de kluisjes en stak hem aan, om vervolgens direct weer naar buiten te vluchten.

Ditmaal was er meer te zien. Het licht van de olielamp verdrong de duisternis om hem heen. Hij keek naar zijn voeten, waartussen groene sprietjes uit de grond kwamen. Hier en daar was een groene stengel met een wit bolletje te zien.
Zou dit echt een paardenbloem zijn? Het leek akelig veel op de plaatjes uit de boeken. Hij plukte het kleine plantje en keek vervolgens om zich heen, maar de olielamp verlichtte niet meer dan een paar meter om hem heen. In de verte waren nog wel dingen te zien, maar het waren niet meer dan silhouetten. Hij vroeg zich af wat voor geur hier hing, of het ook naar metaal, zweet en antiseptica rook. Hij bracht zijn handen naar zijn helm en wilde die af doen, maar bedacht zich op het laatste moment. Hij kon het zich niet veroorloven om zijn helm af te doen en hier nu te sterven. Hij kon het zich niet veroorloven om de groep nu in de steek te laten. Hij wierp een blik op de bewolkte lucht boven zijn hoofd en draaide zich vervolgens om naar het ruimteschip. Hij zag dat al meer mensen hun beschermende pak aangetrokken hadden.

‘Kom naar buiten!’ riep hij. ‘Dit moet je zien! Het is echt geweldig!’

Reacties (6)

  • Medb

    Meteen ging hij terug de shuttle in, waar hij Tesla – een apart meisje dat bijna nooit wat zei – aan de kant duwde, op zoek naar de olielamp.


    Fuck you too, Antisgui met je stomme olielamp, dat zou de echte Tesla nooit gepikt hebben!! Pff...
    Nou mag ik wel hopen dat ze een béétje ruggengraat gaat krijgen in de loop van het verhaal >.>

    6 jaar geleden
  • Frey_

    Hihi, pas drie hoofdstukken en nu al kan ik niet wachten om meer te lezen. Ik ben gewoon zo benieuwt naar hoe de aarde is!

    6 jaar geleden
  • Vibes

    Ja wauw, geweldig die duisternis!

    6 jaar geleden
  • Jarnsida

    Precies Skynight

    6 jaar geleden
  • xLenox

    leukleukleuk! ben benieuwd naar het volgende stukje!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen