Naranja Jessen POV



We zitten nu op het vliegtuig dat aan het taxiën is naar de startbaan. Nerveus pak ik Calum zijn hand stevig vast. "Niet bang zijn." Stelt Calum me gerust. "Ik ben gewoon bang dat we neer stuiken." Zucht ik. "Dat zal niet gebeuren schat, rustig." Zegt hij geruststellend en wrijft over m'n haar. De piloot krijgt teken dat hij kan opstijgen. Hij zet alle motoren aan en na 10 minuten zitten we al hoog in de lucht. Ik leun tegen Calum aan en na een tijdje val ik in slaap.

Ik voel hoe er tegen mijn schouder word geduwd en stilaan word ik er wakker van. "Waar zijn we?" Vraag ik slaapdronken. "We zijn in India" Antwoord Calum. "Oh de tussenstop?" Vraag ik. "Ja we hebben hier 2 uur en daarna vliegen we recht door naar Sydney." Zegt Calum. "Mooi, want ik heb honger." Lach ik. Iedereen stapt uit het vliegtuig dat een controle krijgt en nieuwe brandstof. "Mensen zijn raar hier." Lacht Michael. Iedereen rolt met z'n ogen want Michael heeft altijd wel een domme opmerking klaar. Jullie gaan iets te eten halen en verkennen de buurt even. Twee uur is best lang als ik het zo bekijk. "Zullen we weer naar het vliegveld gaan?"  Vraagt Ashton. Iedereen knikt en we lopen stilaan terug naar het vliegveld om toch maar op tijd te zijn. Calum tikt me aan m'n arm en wijst naar Luke. "Ik ga wel even met hem praten." Zucht ik. "Luke kom nou eens hier." Vraag ik. Hij zucht en komt m'n kant op. "Wat ben je nu al een heel week aan het opschrijven? We mogen het niet zien en je hebt een hele week geen woord gezegd?" Vraag ik. Hij kijkt me dodelijk aan en gooit zijn notitieblok naar mijn hoofd. "Dat heb ik gezien, doe even rustig tegen m'n vriendin!" Hoor ik Calum roepen. "Jou vriendin kan me niks schelen en jij ook niet meer Calum!" Schreeuwt hij. Ik neem zijn notitieblok van de grond en lees wat er staat. Er staat natuurlijk veel geschreven maar mijn oog valt maar op 1 tekst.


Broken hearted boy
Sorry girl my heart is not a toy
But you made it from stone
Can you please go home
You know i'm very sensible
For you i'm just invisible
I never felt this bad
Will never forget what we had
You were my best friend
But everything has an end


Met tranen in m'n ogen lees ik de tekst nog een paar keer over. De woorden dat op het papier staan raken me echt. Zou ik echt niks meer voor hem betekenen. Ik toon het papier aan Calum en ook hij schrikt ervan. In het ziekenhuis had hij nog zoveel spijt en nu doet hij zo?

Reacties (1)

  • TheFirstOfApril

    Met tranen in m'n ogen lees ik de tekst nog een paar keer over.


    Das nu net hetgene wat ik ook doe
    + kudo
    Snel verder
    x

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen