Foto bij 005: Ruby A-2268

Nadat Ruby zich in haar loodzware pak had gehesen, snelde ze naar de eerste deur toe, waar ze zich bedacht dat ze haar wapen was vergeten. Ze zuchtte even voordat ze terugliep om haar wapen te pakken. Met wat moeite hing ze het om haar lijf en griste ze de olielamp van een bureau, daarna liep ze naar de eerste deur, waar ze doorheen liep.
Toen ze een voet op de aardbodem had gezet, schoot haar blik door de omgeving en verliet een verrukte kreet haar mond. Ze waren er. Eindelijk!
Toen ze voetstappen hoorde, liep ze op het geluid af en zag ze een van haar medereizigers staan. Deze schrok zich rot toen ze zijn schouder vastpakte. Hij draaide zich met een ruk om en keek haar ongelovig aan.
‘Jemig, Ruby. Kun je voortaan niet even waarschuwen?’ vroeg hij geschrokken.
Een glimlachje speelde om haar lippen. ‘Nee, Cordy,’ grijnsde ze, waarna ze hem aan zijn arm meetrok en ze samen de omgeving verkenden.
‘Ik kan nog steeds niet geloven dat we er eindelijk zijn,’ zei ze blij.
Toen ze werd aangetikt, keek ze even vragend opzij. Cordyseps maakte een teken dat ze zachtjes moest zijn, waardoor ze een O vormde met haar mond. Hij rolde even met zijn ogen, voordat hij zich van haar verwijderde.
‘Waar ga je heen?’
Hij draaide zich weer om en keek haar ongelovig aan, daarna wenkte hij met zijn hand en volgde ze hem op de voet naar de rest.
Toen ze Antisgui zag staan, liep ze naar hem toe.
‘Waar kijk je naar?’
Hij bleef echter zwijgend naar de grond kijken, waardoor ze zijn blik volgde en haar oog op de sprietjes viel die uit de grond staken.
‘Gras,’ mompelde ze ongelovig. ‘Hoe kan hier nou nog iets groeien?’ Ze vroeg zich nog veel meer dingen af, maar ze moesten voorzichtig zijn, vooral nu ze geen hand voor ogen zagen. Een klein stukje van haar voeten verwijderd zag ze groene stengels met witte pluizenbolletjes staan.
‘Paardenbloemen,’ glimlachte ze, waarna ze verder liep.
Toen ze haar naam hoorde, keek ze even om.
‘Laten we dicht bij elkaar blijven,’ stelde Antisgui voor. ‘Je weet maar nooit wat er hier huist.’
Ze rolde met haar ogen en keek nog steeds verwonderd om zich heen. Het was bijna niet te geloven dat er nog dingen groeiden op de Aarde. Ze wist wel dat onkruid hardnekkig was, maar gras was geen onkruid, wist ze.
Toen ze weer naar het groene spul blikte, bukte ze en trok wat sprieten uit de grond om ze beter te bekijken. Ze glommen door het vocht dat eraan plakte.
‘Wat is dat?’ vroeg ze onthutst toen ze in de verte iets in het duister zag gloeien.
Ze staarde vol ongeloof naar de groene kristallen die op de grond lagen. De kristallen weerkaatsten het licht van haar gloeilamp en ze bleef er gebiologeerd naar staren, tot ze iemand hoorde naderen.
‘Wat is er?’
Ze besefte niet eens dat Antisgui achter haar was komen staan. Zodra hij naast haar neerhurkte, keek ze even in zijn ogen en richtte zich weer tot de grond.
‘Is het niet prachtig?’ vroeg ze verwonderd.
Ze hoorde hem even zuchten, waardoor ze weer opzij keek. Een glimlachje speelde om zijn lippen, waardoor ze als vanzelf ook moest glimlachen. De Aarde was werkelijk wonderbaarlijk.

Reacties (3)

  • Frey_

    Ik ben het eens met Vibes, why on earth (erg toepasselijk) is it so dark(cat)Straks komen ze van die vage wezens tegen en word het zo'n creepy horrorfilm gevecht waar ze aangevallen worden door gruwelijke wezens die je niet kunt zien en... ehw. Ik stop al, ik krijg er de kriebels van. Toch wil ik weten hoe het afloopt:Y)We want more!

    6 jaar geleden
  • Vibes

    Kan er alsjeblieft even iemand naar boven kijken en zeggen: "hey sterren!" zodat ik weet dat mijn theorie over dat het nacht is klopt en WAAROM IS HET DONKER?

    6 jaar geleden
  • Skynight

    Ik heb het gevoel dat Ruby degene is die het meest weet over de aarde. (:

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen